Column

'Ik ga heus niet na het sturen van mijn bericht naar mijn scherm zit te staren'

Tegenwoordig mailen we ons de hele dag een ongeluk en gebeurt het eigenlijk steeds vaker dat ik iemand een bericht stuur en helemaal geen reactie krijgt, schrijft Erik Jan Harmens.

Een vrouw leest haar email. Beeld afp
Een vrouw leest haar email.Beeld afp

Vroeger was mailen een heel gedoe. Je moest je computer aanzetten en dan kon je gerust koffie gaan zetten voordat de boel was opgestart. Had je je koffie op, dan klikte je op een knop, klonk er een kiestoon en werd door de computer een reeks nummers ingetoetst; je hoorde het geluid van een telefoon die overgaat en vervolgens luid geruis dat lijkt op wat Noe-Noe roept. Je weet wel, die hyperactieve stofzuiger uit de Teletubbies. En dan kon je internetten. Soms had iemand anders jou een mail gestuurd, dan zag je achter het woord 'inbox' tussen haakjes het cijfer 1 staan, soms zelfs een 2 of een 3. Die mails opende je gretig en beantwoordde je direct, met het enthousiasme van een hongerlijder die een stapel Tucjes krijgt toegestopt.

Werkdagen
Tegenwoordig mailen we ons de hele dag een ongeluk en gebeurt het eigenlijk steeds vaker dat ik iemand een bericht stuur en helemaal geen reactie krijgt. Het is heus niet zo dat ik na verzending van mijn bericht naar mijn scherm ga zitten staren tot ik antwoord heb, maar als het een werkelijk belangrijke kwestie betreft verwacht ik op werkdagen (buiten het vakantieseizoen) toch wel binnen laten we zeggen een uur of 12 tot 24 een reactie.

Om ze een gevoel van urgentie mee te geven markeer ik dergelijke berichten in het mailprogramma soms met 'prioriteit: hoog', waardoor er een rood uitroeptekentje bij het bericht wordt gevoegd, maar daar trekt de geadresseerde zich in de regel, zo blijkt, geen klap van aan. Dus echt nut heeft het niet. En in de onderwerpregel in kapitalen het woord 'belangrijk' intikken (zo dus: 'BELANGRIJK'), gevolgd door een dozijn uitroeptekens ('BELANGRIJK!!!!!!!!!!!!'), dat gaat in tegen mijn waardigheid. Ik ben geen viswijf en bovendien zet ook dit geen zoden aan de dijk.

Binnenkort moet ik een voordracht houden in een schouwburg. Want dat is zeg maar mijn beroep: gedichten schrijven en ze voorlezen voor publiek. De vorige keer dat ik er optrad hadden ze bedacht om een aantal schijnwerpers zo vol op mijn gezicht te richten, als koplampen op een konijn, zodat ik vanaf het podium het publiek in de zaal niet meer kon zien, maar wel steeds als ik eerst met toegeknepen ogen voor me uitkeek en dan naar het papier, last kreeg van zwarte vlekken voor mijn pupillen, waardoor ik de woorden in het boek waaruit ik voorlas maar moest raden. Ik wilde te weten komen of de opbouwende kritiek die ik na afloop van dat optreden richting de technici had geventileerd, ook echt tot verbetering zou gaan leiden.

'Belangrijke vraag'
Dus ik stuurde de zakelijk leider van het theater een mail met die belangrijke vraag, met als tekst in de onderwerpregel: 'belangrijke vraag'. En dan zonder toevoeging van een uitroepteken, want dat leek me overbodig. Ik wachtte 12 uur, 24 uur, ik gaf ze zelfs 48 uur, maar geen reactie. Ik checkte in mijn 'verzonden items' of ik de mail eigenlijk wel verstuurd had (ja) en of ik een foutmelding had ontvangen, die mogelijk automatisch in mijn 'prullenmand' of 'spamfolder' terecht was gekomen (nee). Ik kreeg wel mails van andere mensen, plus heel veel ongevraagde tips over hoe ik mijn geslachtsdeel kon vergroten, dus technisch gezien werkte het allemaal.

Maar waarom kreeg ik dan geen antwoord? Heeft de zakelijk leider een hekel aan me? Had ik het te bont gemaakt met mijn kanonnade richting de mannen van het licht? Had ik eerst twee positieve dingen tegen de technicus moeten zeggen ('je hebt een leuke voornaam en die zwarte spijkerbroek staat je goed') en pas daarna één suggestie voor verbetering ('doe je werk toch eens, man'). Denken ze nu: we zullen die Harmens eens even goed te pakken nemen, weet je wat we doen: we gaan die e-mail van hem gewoon negeren.

Hoteldebotel verliefd
Of is mijn bericht gewoon te ver gedaald in zijn inbox? Zijn er na mijn bericht nog een berg nieuwe bij gekomen en heeft de zakelijk leider gewoon niet ver genoeg naar beneden gescrold? Of misschien is zijn vrouw of vriend ernstig ziek, of is hij hoteldebotel verliefd, en komt hij er daardoor niet aan toe? Weet je wat: ik stuur 'm gewoon een nieuw mailtje met een totaal onbelangrijke vraag. Iets over het aantal consumptiebonnen dat ik krijg. Dat niemendalletje zal hij lezen en dan zal hij zich meteen, met een pets op het hoofd, ook herinneren dat hij me nog een antwoord schuldig was op mijn eerdere mail met in de onderwerpregel: 'belangrijke vraag'. Twee woorden die er niet voor niets staan. Be-lang-rij-ke vraag. En nu antwoorden, jij lelijke boer.

Erik Jan Harmens is dichter. Zijn nieuwste bundel Open mond verscheen in oktober bij Lebowski.
@ErikJanHarmens

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden