COLUMNWILLEM VISSERS

Ik denk elke dag even aan Marten de Roon, in een appartementencomplex in Bergamo

Elke dag denk ik even aan Marten de Roon, middenvelder van Atalanta Bergamo en het Nederlands elftal. Dat zit zo. De Roon was vorige week zondag te gast bij het praatprogramma Rondo. Hij via Skype, gekleed in een witte sweater, met een ondanks omstandigheden gulle lach. Oortje in. Wij aan tafel in Hilversum. Jack van Gelder, Ruud Gullit, Jan van Halst, Youri Mulder en ik.

Bergamo is de ‘hoofdstad’ van het coronavirus. De dood houdt huis in de spookstad, de ziekenhuizen kunnen de toevloed van patiënten niet aan. De Roon vertelde over doodstille straten. Hij hoorde alleen sirenes van ambulances. Eens per half uur luidden de klokken van de kerken, om de doden te bewenen. Ja, het was best bizar geweest dat ze met Atalanta een paar dagen eerder nog rustig in het vliegtuig waren gestapt naar Valencia, om zich daar te plaatsen voor de kwartfinales van de Champions League.

Alle vrijheid van bewegen was verdwenen. Hij was op huis aangewezen, op de zevende verdieping van een appartementencomplex in de Noord-Italiaanse stad. Hij deed af en toe oefeningen en speelde oneindig Candy Crush op zijn telefoon. Zijn gezin was naar Nederland vertrokken toen het nog kon, toen de Italiaanse scholen sloten. Hij zei: ‘Je mag niet naar buiten. Als je de straat op gaat en je wordt gepakt door de politie, kun je de cel ingaan.’

Hij waarschuwde Nederland. Dat hij het allemaal had zien gebeuren in Bergamo, dat ze in Italië qua verspreiding van het virus een paar weken voorlagen op Nederland, waar ze het voor zijn begrip nogal rustig aandeden met het sluiten van openbare gelegenheden. ‘En al die tijd besmetten mensen elkaar.’

De dag na de uitzending stuurde ik hem een appje. Of ik hem wat langer mocht interviewen. Hij schreef terug dat hij niet veel had toe te voegen. Marten de Roon uit Zwijndrecht is een symbool van Nederlands sportsucces, als doorzetter pur sang. Met het kleine Atalanta Bergamo doorgedrongen tot de kwartfinales van de Champions League die, wie zal het zeggen, mogelijk nooit zullen plaatsvinden.

Later in de week herhaalde ik mijn verzoek om een interview, na een stuk van onze Italiaanse correspondent Jarl van der Ploeg vanuit Bergamo. Dat was een tranentrekkend artikel over doden in overbevolkte ziekenhuizen, over radeloosheid, over geen afscheid mogen nemen van geliefden. Volgens mij kon De Roons verhaal nog iets toevoegen. Hij is een topsporter die boodschappen voor de deur laat zetten en de trap op en af kan rennen om fit te blijven. Hij is een pure sporter, een jongen van duels, van contact, van strijd en van een overtreding op zijn tijd. Hij had ook een paar prikjes kunnen uitdelen. Zo van: blijf binnen, Nederland. Ik zou willen toevoegen: desnoods in je bubbel van hedonisme.

Marten de Roon antwoordde niet meer op mijn bericht. Dat neemt niet weg dat ik elke dag even denk aan die voetballer van Oranje, op de zevende verdieping van een appartementencomplex in Bergamo.

Lees meer

Er zijn trainingsschema’s uitgedeeld en voedingsadviezen verstrekt. Sommige clubs, zoals AZ, Ajax en PSV, laten fitnessapparatuur bezorgen. Zo houden profvoetballers zichzelf fit.

De verschuiving van Euro 2020 en de moeite die het kost om wedstrijden en toernooien te verplaatsen, werpt licht op een actuele kwestie: de propvolle agenda in het voetbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden