ColumnNico Dijkshoorn

Ik blijk, zonder dat ik het wist, de grondlegger van het double-daten te zijn geweest

Mijn kinderen proberen nu al drie maanden lang het concept double-date aan mij uit te leggen en steeds zeg ik hetzelfde: dat deden wij al in 1971. Ik blijk, zonder dat ik het wist, de grondlegger van het double-daten te zijn geweest, alleen kwam het bij mij niet voort uit nieuwsgierigheid maar uit doodsangst.

Zo leggen mijn kinderen het uit: als je vriendin een nieuwe vriend heeft en je hebt zelf ook een nieuwe vriend, dan spreek je met zijn vieren af om ergens te gaan eten. Ik zeg dan steeds: ‘Zo heb ik Robbie ontmoet. Wij noemden dat ‘op visite gaan bij elkaar’. Ik ging met mamma, die jullie heeft geworpen, en toen had haar vriendin Ali net verkering met Robbie. Zijn we bij de Joegoslaaf gaan eten, want die hadden vlees aan een zwaard. Ik weet ook nog wat ik zei om Robbie op zijn gemak te stellen. Ik zei: leuk hè, dat vlees aan een zwaard, en toen zei hij: beter dan andersom. Ali moest daar heel hard om lachen. We hebben de rekening gedeeld en toen zei mamma op de terugweg in de auto: van ons geld drie toetjes vreten. Dikke lul voor Robbie. Het toetje bij de Joegoslaaf was een pannenkoek met koude room. Daarna kwam er helaas oorlog, maar dat deden wij dus al toen ik nog bandplooibroeken droeg, double-daten. Leuk hè, jullie oude vader, de patroonheilige van het double-daten. Wij spraken toen nog geen Engels. We zeiden: uit eten gaan.

Daarna zeggen mijn kinderen dat het iets heel anders is. Dan leg ik het ze nog een keer uit, hoe er werd gedouble-datet in de vorige eeuw. ‘We hadden verder niks. Op de televisie werd een jaar lang Billy Smarts kerstcircus uitgezonden, ook in de zomer, en iedereen had een vouwcaravan. Je verveelde je. Zo is het double-daten ontstaan. Je dacht: gaan we weer de hele avond naar onze schoenen zitten kijken of zullen we met Ali haar nieuwe vriend gaan eten. Alleen al met Ali hebben we 41 keer gedouble-datet. Zo jammer dat ik dat toen helemaal niet zo heb ervaren, dat ik pionierswerk verrichtte. Robbie was nummer 32. Nooit meer wat van gehoord. Ik herinner me een zekere Frank. Die maakte foto’s van zijn eten, met een enorme camera. Hij had een statief bij zich. Ik vroeg waarom hij dat deed. Dan kon hij later, op datum, terugzoeken wat hij op een bepaalde dag had gegeten. Frankie was de eerste food influencer in Nederland. Twintig jaar voor de eerste mobiele telefoon. Later raakte hij beïnvloed door Erwin Olaf. Zag je een stijve lul met wat doperwten eromheen.’

Mijn kinderen blijven ervan overtuigd dat double-daten nu iets heel anders is. ‘Hoezo?’, vraag ik. ‘Het is vrijblijvender’, zeggen ze. ‘Het is meer een soort van bij elkaar zitten, maar zonder enige verplichting. Je hoeft niet meteen met elkaar op vakantie of met elkaar te trouwen, zoals jij met mamma toen. De volgende dag kan je vriendin alweer een heel andere vriend hebben en daar ga je dan weer een keer mee double-daten. Jullie waren zo lief vroeger. Jullie dachten meteen dat alles voor altijd moest zijn. Jullie dachten tijdens het voorgerecht al aan een huis en kinderen.’

‘Ja, en daar waren jullie opeens’, zei ik. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden