Ik ben nu oud en zal niet meer doorschrijven. Nu ja, zo af en toe een gedicht of een stukje zoals dit

Notitie Remco Campert

Foto Tzenko Stoyanov

Om te beginnen met schrijven schrijf ik een eerste zin. Dat heb ik dus zojuist gedaan. Het vak vereist dat er en tweede zin komt. Die heb ik dus ook zojuist geschreven. Behalve luiheid is er geen reden om met schrijven op te houden. De vraag is: waarom zou je beginnen met schrijven? Het antwoord is dat je op de lagere school ooit schrijven hebt geleerd. Het kunstschrijven heb je er natuurlijk niet geleerd. Dat kwam als een geschenk uit de ­hemel naar je toe. Er zijn gewone schaatsers en kunstschaatsers. De laatsten zijn geen betere, maar andere mensen. Menschen.

Als ik doorschrijf heb ik na verloop van tijd een boek. Een roman in mijn geval. Ik ben nu oud en zal niet meer doorschrijven. Nu ja, zo af en toe een gedicht of een stukje zoals dit.

(Begin maart liet Remco Campert weten dat hij stopte met zijn vaste ­column in de Volkskrant; hij was te moe om nog te schrijven. Gelukkig houdt hij zich niet aan zijn mededeling. Columns maakt hij niet meer, korte notities nog wel, die we op onregelmatige basis in Sir Edmund afdrukken)

Meer over