Column Aaf Brandt Corstius

Ik ben dus geen medium, maar ik ben iemand die dingen zit te googelen

Eindelijk wist ik eens hoe het was om Jezus te zijn. Of in ieder geval Jomanda. Iemand die door anderen bijzondere en mystieke eigenschappen toegeschreven krijgt, en dan zelf zoiets heeft van: o, eh, ja, jaaa, ik heb speciale gaven, geloof ik, knap, hè?

Wilt u dit verhaal liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Ik had woensdagochtend in de Volkskrant geschreven dat de baby van Harry en Meghan Archibald genoemd zou worden. Mark my words, had ik er stellig bij gezet.

Nou heet hij geen Archibald (al hoop ik nog wel dat hij op de officiële papieren zo zal heten), maar Archie. Geef toe: dat ligt dicht bij elkaar. Archie is Archibald, maar dan de schattige hondenversie. De babyversie.

Toen op woensdagmiddag bekend werd dat de baby Archie heette, begonnen mensen aan mij te vragen hoe het kon dat ik dat had voorspeld. Ik moest snel met een antwoord komen, want ze wilden het echt weten. Aanvankelijk zei ik: ‘Meghan is mijn beste vriendin’, maar toen niemand dat leek te geloven, schakelde ik over op: ‘Ik heb een gave.’ Dat leken mensen wel plausibel te vinden.

En ineens vond ik het zelf ook best plausibel. Tuurlijk, ik wist hoe het gegaan was. Ik had op dinsdagochtend, naarstig op zoek naar een onderwerp voor een stukje - want dat is nu eenmaal mijn beroep, naarstig op zoek zijn naar een onderwerp voor een stukje - zitten peinzen over die Baby Sussex. Waarom had hij nog geen naam, en wat zou zijn naam worden? Ik bedacht dat Harry en Meghan het vast heel irritant vonden dat iedereen in Engeland en ver daarbuiten op namen zat te wedden. Ik typte bij Google ‘zeldzame jongensnamen’ in. Want misschien hadden Harry en Meghan dat ook wel gedaan (met Nederlandse zoektermen, om het allemaal nog zeldzamer te maken). En dan krijg je Aalje, Abner, Adde – allemaal lastig uit te spreken in het Engels, maar hop, daar stond ie: Archibald.

Prachtig toch? Lekker internationaal, en statig. Gewoon een prima naam voor een koning, mochten de neefjes en nichtjes er te zijner tijd geen zin in hebben.

Ik ben dus geen medium, ik ben iemand die dingen zit te googelen. Maar, ging mijn eigen geest verder met me op de loop, misschien was dat googelen óók wel ingegeven geweest door iets mediumachtigs in mij. Iets – mijn zesde zintuig? – had mijn vingers de woorden ‘zeldzame jongensnamen’ laten typen en iets – ja, vast en zeker mijn zesde zintuig – had mijn oog op de naam Archibald laten vallen.

En toen raakte ik overmoedig, en appte ik op woensdagavond aan iedereen die ik kende dat de uitslag van Ajax-Spurs 2-0 zou worden.

Dat hadden Jezus en Jomanda nooit gedaan.

En Jezus en Jomanda waren ook wel even naar een wedkantoor gegaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.