Ik ben blij met het sisverbod, maar het moet gepaard gaan met seksuele opvoeding van mannen en jongens

'Lekkere billen? Strafbaar!'

Harriët Duurvoort

Nu veel vrouwen na rokjesdag weer onvermijdelijk gesis aan hun rokje hebben hangen, viel mijn oog op de posters die op dit moment in Rotterdam hangen. ‘Lekkere billen? Strafbaar!’. Word je geconfronteerd met ‘pikpraat’, dan doe je via een app een anonieme melding vanaf de plek waar het gebeurt. De maximale straf kan oplopen tot een boete van 4.100 euro of 3 maanden cel. Er lopen bovendien sinds vorig jaar ‘lokboa’s’ (lok- buitengewone opsporingsambtenaren) rond, in korte rokjes. Struttin’ their stuff, totdat ze nageroepen worden en dan mag de sisser 190 euri aftikken. Lijkt me hilarisch werk.

In Rotterdam deed de Erasmus universiteit in 2017 onderzoek naar straatintimidatie. 94 procent van de ruim 1.200 ondervraagde Rotterdamse vrouwen tussen de 18 en 45 was in het afgelopen jaar ‘seksueel getint benaderd’ op straat. Wie na-staren en complimentjes niet meetelt, houdt 84 procent over met steeds akeliger vormen van straatintimidatie. Achterna gelopen worden (36 procent), beledigd (30 procent), om seks gevraagd (15 procent) of in het nauw gedreven (8 procent).

Niet alle slachtoffers voelen zich slachtoffer. ‘Er zijn ook vrouwen die zich gevleid voelen en een grote groep is gewend aan dit gedrag’, verklaarde onderzoekster Tamar Fischer in het AD.

Ik geloof dat ik in de grote groep zit die eraan gewend is. Ik vind sissen en fluiten irritant. Hoffelijke aandacht kan best vleiend zijn. Als ik word uitgescholden voor ‘kankerhoer’ omdat ik niet reageer, zou ik best willen appen.

Als vrouw van half-Surinaamse afkomst ben ik altijd wat sceptisch geweest over het sisverbod. Als in Suriname een sisboete zou worden geïnd, zou het draconische begrotingstekort subiet opgelost zijn. Het sissen is daar als een geluidsmuur. Toch laven de duizenden jonge Nederlandse vrouwelijke stagiaires zich graag aan de opdringerige Caribische aandacht. Goed voor je ego. Je voelt je vrouw, vinden ze. Een aantal jaar geleden werd hier zelfs een film over gemaakt: Soso Lobi, nothing but love.

Vrouwen hebben een haat-liefdeverhouding met hun seksappeal, schreef ik jaren geleden. Genoeg vrouwen, zelfs feministen, vinden het nu eenmaal gewoon fijn om soms sexy te zijn. Voor zichzelf, voor mannen die zíj leuk vinden, voor hun vriendinnen. De hinderlijke en bedreigende bijeffecten nemen ze al eeuwen op de koop toe.

Gesis en gestaar is misschien hooguit irritant als het overdag is. Maar ik herinner mij uit de tijd dat ik nog veel uitging dat ik ook ‘gewend’ was aan het altijd dreigende gevoel ’s nachts. Dan is een plotseling ‘schatje, je bent lekker’ gewoon doodeng.

Rokjesweer in Maastricht. Foto ANP

Dat laatste stukje fietsen in de nacht als je alleen bent en het doodstil is op straat. Als je je fiets vastzet en dan een stukje naar je voordeur loopt. Op martelhakken onder je korte rokje, om op je mooist te zijn voor die ene jongen die je nou net niét zag staan op de dansvloer. Eenmaal buiten was je bang dat die opdringerige gast die je al lastig viel in de club je misschien volgde.

Het gaat goed, totdat het een keer mis is. Ik was begin 20 toen een man mij volgde tot in mijn portiek. Ik probeerde vooral niet op hem te reageren, want wist ik veel, maar hij pakte mijn arm. Niet eens stevig, maar een vechtersbaas ben ik niet. Alcoholkegel in mijn nek.

Ik zei iets volslagen idioots om te proberen de situatie te de-escaleren. Want ik was zo verschrikkelijk bang dat hij agressief zou worden. ‘Meneer, ik ben ook op zoek naar mijn grote liefde. Maar ik denk niet dat u het bent. Ik wens u heel veel geluk met het vinden van uw droomvrouw.’ De man was even zo verbluft dat ik in de paar seconden die dat opleverde snel mijn voordeur opende en naar binnen wipte. Ik sloot de deur achter me, niet eens met een knal. Hij bleef buiten staan. Ik hapte op de trap naar adem. Woedend. Ik had net een potentiële verkrachter lief en beleefd te woord gestaan. Ik moest toch eens op een cursus om te leren hoe je in zo’n situatie trefzeker in het kruis schopt. Maar wat als hij dan een mes had gehad?

Ik ben blij dat er een norm gesteld wordt met het sisverbod. Maar het moet gepaard gaan met seksuele opvoeding van mannen en jongens. Nee is nee, het is tijd dat zíj daar maar eens aan wennen.

Harriet Duurvoort is publicist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.