COLUMNEva Hoeke

‘Ik ben blij dat ze zingt’, zei de glazenwasser, ‘want op school zegt ze niet zoveel’

Beeld Aisha Zeijpveld

Bij Eva Hoeke kwam de glazenwasser langs. Ze hadden het over hun dochters, beiden groot fan van Frozen.

Ik had de Dochter (5) van school gehaald, zingend kwamen we door de poort. ‘Hee, dat ken ik’, zei de glazenwasser terwijl hij van zijn ladder naar beneden kwam. ‘Frozen. Daar zijn die van mij ook helemaal gek van.’ De Dochter zette eerst nog even een tandje bij en ging toen naar binnen, verder met haar Elza-kleurplaat. ‘Koffie?’, vroeg ik.

Twee keer per jaar komt de glazenwasser bij ons, elke keer denkt hij er twee, drie uur over te doen, elke keer verkijkt hij zich op ‘al die kleine rotraampjes’. Hij is het type hardwerkende Nederlander, rechttoe rechtaan, ongecensureerd sprekend over zichzelf en de wereld. Zijn koffie is straf, zijn neus als van een bokser en hij is niet tégen buitenlanders, hij is nota bene met een Thaise getrouwd, maar ze moeten zich wel netjes aanpassen, simpel zat. Zijn twee dochtertjes zitten bij die van ons op school, soms zie ik ze voorbijlopen, schattige ruches in glanzende stappers. Één keer had hij de jongste meegebracht, ze had stilletjes op de bank televisie zitten kijken. Toen ze weg waren zag ik dat ze het bakje geschilde appel niet had aangeraakt.

‘Hoe vaak ik die Frozen-film nou al niet heb gezien’, zei de glazenwasser terwijl ik een kop koffie voor hem neerzette. ‘Ze is ook helemaal gek van opera. Soms zit ze wel vier uur achter elkaar met haar koptelefoon op te luisteren.’ Hij pakte zijn telefoon. ‘Ken je dit?’ zei hij terwijl hij zijn scherm naar me toe draaide. ‘The Fifth Element. Zingt ze helemaal mee. 4 jaar oud, hè?’

Vanuit de woonkamer kwam een verzoek voor limonade.

‘Ik ben blij dat ze zingt’, ging de glazenwasser verder, ‘want op school zegt ze niet zoveel. Helemaal niks eigenlijk.’

Ik keek hem aan, probeerde niet al te nieuwsgierig over te komen. ‘Hoe komt dat?’

De glazenwasser haalde zijn schouders op. ‘Geen idee, dat gaan ze nu onderzoeken. Ze denken dat ze selectief mutisme heeft, dat betekent dat je je eigen niet kunt uiten. Maar ik denk: ze kijkt gewoon de kat uit de boom. Niks mis mee, deed ik vroeger ook. Mijn vader zat in de muziek, we hadden een eigen bar, al had ik gewild dan was ik er nog niet bovenuit gekomen. Dat zei ik ook tegen die vrouw, ik zeg, als ik naar mijn dochtertje kijk is het net alsof ik een filmpje van mezelf zie. Maar tegenwoordig krijg je al gauw een stempel, hè?’

Ik knikte. De Dochter, hád ze soms maar selectief mutisme, kwam de keuken binnen om te vragen waar haar limonade bleef. De glazenwasser scheurde het lipje van een cupje koffiemelk en goot het leeg in zijn kopje. Buiten was het ondertussen zachtjes gaan miezeren. Zonde van al die schone ramen, flitste het door me heen.

‘Mijn vrouw is ook...’ Hij dacht na en tikte ondertussen met zijn lepeltje op tafel. ‘Hoe heet dat ook alweer, iemand die terughoudend is?’

‘Verlegen?’, probeerde ik.

‘Nee, introvert, zo noemen ze dat. Dus dan is het niet zo gek dat ons dochtertje óók introvert is. Dat dat heb ik ook aangekaart bij die mevrouw, ik zeg: ‘Het ligt niet aan dat kind, het ligt aan jou.’ Nou goed, dat had ik niet mogen zeggen. Dus nou gaan ze onderzoeken doen.’

Hij nam een laatste slok, schoof zijn stoel naar achter, stond op en zette het lege koffiekopje in de gootsteen. ‘Het zit er gewoon in, dat stille. Ik was 25 toen ik pas ging praten. En moet je kijken hoe goed ik terecht ben gekomen. Zal ik jou effe een Tikkie sturen?’ Even later stak hij een hand op vanachter het schone raam, dóég, en dacht ik terug aan zijn glunderende blik aan het begin van ons gesprek. ‘Ze zingt opera. Een kind van míj!’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden