Column Nico Dijkshoorn

Ik bel vergeten Nederlanders en raad ze een nieuwe naam aan

d Beeld d

Het komt uiteindelijk allemaal door Johan Derksen. Twee weken geleden zat ik in zijn leunstoel en keek hoe hij zijn cd-collectie op kleur sorteerde. Ondertussen mompelde hij maar door over genderneutrale yoghurt, influencers die nog nooit een boek hadden gelezen en dat hij inmiddels zo vaak van de trap was gevallen dat hij nu een nieuwe techniek had bedacht om de val in elk geval wat plezieriger te maken. Hij legde het me uit.

‘Je moet jezelf oprollen, als een balletje van vlees, en dan gewoon kijken waar je naartoe rolt. Het gaat om de reis, niet de bestemming.’ Ik keek hem aan en zei: ‘Jij moet boeken gaan schrijven. De reis, niet de bestemming. Dat zou Arthur Japin hebben kunnen verzinnen, maar die zou het dan door een indiaan laten zeggen. Jij moet een boek schrijven Johan. Mensen kennen deze filosofische kant van jou helemaal niet.’

Ik heb ter plekke een pseudoniem voor hem verzonnen. Zo is het begonnen. Ik zei: als je schrijft, heet jij voortaan Roderick Voortouw. Dat was Johan met mij eens. Terug in de auto, op weg naar een plek in Nederland waar ze gewoon nog in stenen huizen wonen, zei ik hardop: ‘Hier ben jij goed in, Nico. Namen verzinnen. Mensen een naam geven waarmee ze vooruit kunnen.’

Ik doe dat nu, naast het schrijven van columns, er een beetje bij. Ik bel vergeten Nederlanders en ik raad ze een nieuwe naam aan. Daarna zullen ze weer bekend worden. Ik hang een of ander lulverhaal op, over rebranding, jezelf als fris en nieuw in de markt zetten en dat ze er meteen nieuwe kleren bij moeten aantrekken en daarna verzin ik een naam. Niemand van mijn klanten leest de krant, dus ik kan hier gevaarloos melden hoe ik ze verleid.

De eerste die ik belde was Arie Ribbens. Zo nam hij ook op. ‘Ja, met Ribbens.’ Ik heb hem uitgelegd dat je tegenwoordig, in het decennium van de pokébowl, niet aan kan komen kakken met een achternaam die aan het leeggevreten karkas van een dier doet denken. Die heet nu François Chanson. De komende maanden leert hij Frans.

Ik heb Wilfred Genee gebeld. Die was ook snel om. Mensen ontwikkelen een blinde vlek voor hun eigen naam. Ik legde het hem uit. ‘Wilfred, zo heet je als een land binnenvalt. Wilfreds die staan in een leren broek met een klep van achteren te zingen over Sachertorte. En je achternaam lijkt op een belspelletje. Dat gaan we anders doen. Jij heet voortaan Denzil Balcontact.’

Nou ja, dat is een beetje gaan lopen en nu zit ik elke dag een paar uur nieuwe namen te verzinnen voor mensen die geen idee hebben dat ze met hun huidige roepnaam rechtstreeks op een uitkering afgaan. Gordon heet vanaf 1 februari Tender Stroke. Je kunt wel steeds roepen dat je na een paar maanden therapie een ander mens bent geworden, maar laat het dan ook in je nieuwe naam horen.

Dick Advocaat gaat zo snel mogelijk Tonnie Speciaalbier heten. Geen enkele club wil een trainer die klinkt als je dikke oma met een glaasje gele troep in haar hand. Waar ik heel trots op ben is dat ik ook name change branding van Jeroen Pauw mag doen. Volgend jaar heet zijn show Rauw. Voornaam: Randy. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden