PAULIEN CORNELISSEIN 150 WOORDEN

Ik begreep wel dat mijn ouders alleen nog met schorten voor bij mij konden komen

.Beeld .

Toen ik 5 was, lag ik een maand in het ziekenhuis met eerst een nierontsteking en toen een ziekenhuisbacterie. Vooral dat tweede was een beetje eng, al begreep ik dat toen niet. Ik begreep wel dat mijn ouders alleen nog met schorten voor bij mij konden komen. Mijn broer mocht helemaal niet meer naar binnen, maar omdat hij ook niet alleen thuis kon blijven, kwam hij mee naar het ziekenhuis en wachtte op de gang. Voor het raam van mijn kamerdeur zag ik het puntje van zijn rode capuchon heen en weer gaan.

Ik kreeg veel cadeautjes in die tijd, waaronder een Rubiks kubus. Als mijn broer op de gang moest wachten, dan speelde hij met die kubus. Die werd gewassen voor hij hem in handen kreeg, en gewassen als hij klaar was.

Steeds als ik twintig seconden mijn handen was, denk ik aan die kubus, en aan het puntje van die capuchon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden