COLUMNSylvia Witteman

Iederéén wil worstjes van de goeie slager en in een courgette knijpen voor ze hem koopt

Er stónd al zo’n lange rij voor de slager, en die bleef maar langer worden omdat er niemand naar buiten kwam. Die ‘maximaal 1 klant tegelijk’ stond binnen kennelijk de ingrediënten voor een vijftigpersoonsbarbecue te bestellen.

Buiten was het op de markt ouderwets druk. In al het gekrioel kregen de beruchte ‘maatregelen’ iets belachelijks: je staat tien minuten keurig op afstand te wachten voor de groentekraam, je krijgt een mandje dat braaf met iets blauws is bespoten, en daarna word je bij de asperges opzij geniesd door een vrouw met twee kinderen aan haar rokken, die nog wél zo goed is er een ‘sorry, hooikoorts!’ aan toe te voegen, haar natte hand vriendschappelijk op je arm.

Ik heb zelf ook hooikoorts, dus ik begrijp het wel. Ik ontplof soms bijna van het ingehouden proesten, en daarbij trek ik zulke griezelige grimassen dat iedereen vanzelf uit mijn buurt blijft. Intussen stond ik nog steeds te wachten voor de slager, een tasje met beniesde asperges in mijn rechterhand, en in mijn linkerhand een telefoonvormige leegte. Per ongeluk thuis laten liggen. Ja, wat moet je dan? Hoe deden we dat vroeger, als we ergens op stonden te wachten? Lazen we een krant ofzo? Ik geloof dat ik dan een sigaret rookte.

Voor me stond een vrouw te bellen. Ze droeg een pastelroze trui waar in witte letters ‘WOKE UP IN PARADISE’ op stond, maar haar gezicht werkte niet mee. Ze kauwde kauwgum tussen haar voortanden, waardoor haar onderkaak naar voren schoof, zoals bij gebarentolk Irma Sluis die het begrip ‘hamsteren’ uitbeeldt. (Ik hoop trouwens heel erg dat Mark Rutte met Irma Sluis gaat trouwen, maar dit geheel terzijde.)

‘Het is gewoon achterlijk, zo druk als het hier is’, riep de vrouw die in het paradijs was ontwaakt tegen haar telefoon. ‘Krankzinnig. Wat bezielt al die mensen?’ Ik zuchtte. Ja, wat bezielt al die mensen? Hetzelfde als jou, trut, dacht ik, helaas niet hardop. Iederéén wil venkelworstjes van de goeie slager, iederéén wil in een courgette knijpen voor ze hem koopt, en iederéén wil op de zonnige markt luisteren naar de radio van de bloemenvrouw waarop Doe Maar Is dit alles? zingt, en dat de bloemenvrouw dan hardop verzucht hoe vreselijk verliefd ze vroeger was op Henny Vrienten, en dat de vrouw van de sokkenkraam daarnaast roept ‘wie niet, meid, wie niet?’. Blijf dan zélf thuis, en laat je boodschappen bezorgen...

Toen ik bijna aan de beurt was kocht de trut in de roze trui de laatste venkelworstjes voor mijn neus weg.

Dat paradijs van haar, daar hoef ik dus niet in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden