Column Aaf Brandt Corstius

Ieder mens heeft weleens zin om een goedlopende miljoenenbusiness te beginnen

Ik zag schrijver Leon de Winter niet direct voor me als de posterboy voor gezonde friet, maar nadat ik dit weekend een lang NRC-artikel had gelezen waarin werd beschreven hoe hij toch echt een bedrijf in gezonde friet heeft opgezet, zag ik het ineens wel voor me. Misschien is het ook beter om een lichtelijk ongezond ogende, corpulente, rechtse schrijver op leeftijd als boegbeeld voor gezonde friet te nemen. Als je een jonge, dunne vrouw met frisse denkbeelden neemt, denkt iedereen: ja, die kan álles eten. Die hóéft geen gezonde frietjes.

Het was een fascinerend verhaal. Hoe Leon met zijn neef Léon, die hartchirurg is, op zoek ging naar aardappels om friet met minder koolhydraten en calorieën van te maken. Zodat mensen met diabetes type 2, wat Leon zelf heeft (Léon natuurlijk niet), fastfood zouden kunnen blijven eten.

Het las als de trailer voor een avonturenfilm over twee oude jongens. Leon en Léon op zoek naar de gezonde frietjes. Met quotes waar je de ronkende muziek al onder hoorde, en het onheilspellende maar in dit geval ook hoopgevende geluid van sissende frituurolie. ‘Patenteren. Als de hel patenteren’, zegt hun aardappeladviseur, die Professor Potato heet – goed voor de film – tegen Leon en Léon als het eindelijk is gelukt om de juiste aardappel te frituren. Leon zelf zegt heel vaak: ‘Wat een gekte.’

Los van het feit dat ik na het lezen van dit verhaal alles weet van aardappelen met een laag drogestofgehalte, bracht het me ook een diepere inkijk in de schrijversziel. Kijk, schrijvers zijn mensen met veel fantasie, nogal gevoelig, op sommige momenten (en heus niet alleen Leon de Winter is zo) hysterisch en volstrekt irrationeel, maar ze willen ook, júíst, aardse dingen doen. Geld verdienen, wat met schrijven nagenoeg onmogelijk is. Dingen maken. Die je kunt aanraken. Iets met een fabriek. En wat is er aardser dan aardappelen?

Dit soort gedenk leidde bij mijzelf onlangs nog tot het idee om een fabriek in CBD-olie te beginnen – lang verhaal, vertel ik nog weleens. Ook heb ik een tijdje met het idee gespeeld – wie niet? – om een kleine, exclusieve website op te zetten met vondsten uit het brocantecircuit. En natuurlijk denk ik om de dag dat ik een koffiezaak ga openen. Of een brasserie. Of een koffiezaak-annex-brasserie.

Voor dat soort fantasieën hoef je helemaal geen schrijver te zijn. Ieder mens heeft weleens zin om een goedlopende miljoenenbusiness te beginnen.

Maar goed, Leon en Léon lijkt het nu te lukken, al hebben ze maar 2 procent van de aandelen en is vooral Léon iets te eerlijk over zijn product. Gevraagd of hij hartpatiënten zijn friet zou aanraden, zegt hij: ‘Dat vind ik een moeilijke.’ Zelf eet hij bijna nooit friet.

Wat een gekte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden