Ieder kind heeft het recht op leven en ontwikkeling, ook dat van een Syriëganger

Beeld de Volkskrant

Doodvallen mochten ze, de Nederlanders die naar Syrië waren getrokken om aan de verkeerde kant van de geschiedenis te vechten, zo had de premier een paar jaar geleden gezegd. Wel zes keer herhaalde hij het in allerlei Ruttiaanse varianten: 'Mensen die zo achterlijk zijn zich aan te sluiten bij die griezels zijn totaal mataglap, dan kun je beter daar omkomen dan terugkeren.'

Sterven in de woestijn als soldaat van het kalifaat in je zelfverkozen hel, hij zei het er niet bij maar het ligt voor de hand, lost een hoop problemen in één keer op. Het is een stuk minder begrotelijk dan oppakken en hier in Nederland vervolgen, met alle geëmmer van dien. Bovendien loop je niet het risico dat ze door de mazen glippen en straks ongemoeid biertjes staan te tappen in Café Buitenhof. 'Val toch dood': net als 'Pleur op' is het de ideale borreltafeloplossing.

Er was ontsteltenis in het parlement. Sybrand Buma sprak smalend van 'Mark Rutte, de gemakzuchtige' die weer eens de rechtsstaat liep te verkwanselen. 'Een premier onwaardig', kreet Alexander Pechtold. Vervolgens gingen Buma en Pechtold met Rutte een regering vormen.

En nu ligt de kwestie voor van de kinderen. Ze zijn veelal daar geboren, of als wilsonbekwaam klein wezentje meegenomen door hun ouders naar het kalifaat. Nu zitten ze daar in Koerdische opvangkampen, in de praktijk een soort openluchtgevangenissen, vaak met hun moeders. Nederlandse kinderen, wier grootste misdaad is dat ze in het verkeerde gezin zijn geboren, op de verkeerde plek, wegrottend in uitzichtloosheid. Het zijn er vermoedelijk 145, meer dan de helft is jonger dan 4 jaar. Een schandvlek voor dit land dat zich zo laat voorstaan op zijn voortreffelijkheid.

En geen Buma die een deftige verhandeling over de rechtsstaat afsteekt. Geen Pechtold die het wegkijken 'een premier onwaardig' vindt - of 'een coalitiepartner onwaardig'.

Ook de premier heeft nog niet laten weten of hij wellicht vindt dat ook de allerjongste kalifaatkleuters en -peuters beter dáár kunnen sterven, in het kader van het voorkomen van allerlei gedoe. Als de Nederlandse kalifaatkinderen al in Den Haag als kabinetsstandpunt aan de orde komen, dan houdt de minister van Justitie het op praktische bezwaren: ze moeten zelf maar een Nederlandse ambassade zien te bereiken en als dat niet kan, is dat tragisch, maar het is gewoon te geváárlijk om ze op te halen, daar gaan we geen mensenlevens van militairen voor in de waagschaal leggen. (Een wonderlijk verweer, om niet te zeggen een onwaarheid, aangezien documentairemaker Sinan Can vorige maand nog vrouwen sprak in de Koerdische opvangkampen in Noord-Syrië die daar naar eigen zeggen door medewerkers van de MIVD zijn ondervraagd.)

Gisteren zette de Kinderombudsman Margrite Kalverboer maar eens op papier waarom het een nette rechtsstaat onwaardig is om zijn kinderen te laten creperen in een niemandsland: de overheid heeft de taak kinderen te beschermen als de ouders dat niet kunnen, ze hebben net als elk ander normaal kind het recht op leven en ontwikkeling.

Alleen barbaren laten een kind boeten voor wie hun vader was. Haal ze terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.