Identiteitsroof

Ik ken eigenlijk maar twee geslaagde gevallen van identiteitsroof.

Beeld anp

'Hallo, met Radio 1.' 'Hoi.' 'Bent u Hendrik Groen?'

'Hoezo?'

'Nou, dat denken wij. Dat u de schrijver bent achter Hendrik Groen.'

'Volgens mij worden de dagboeken van Hendrik Groen geschreven door een bejaarde die Hendrik Groen heet. Zijn kop staat op het kaftje. Ik sta de kerstboom af te tuigen, dus ik moet weer ophangen.'

'Zijn uitgever zegt dat Hendrik Groen een pseudoniem is.'

'Bel Jan Siebelink even.'

'Nee, want u woont, net als Hendrik Groen, in...'

'Een bejaardentehuis?'

'... Amsterdam-Noord.'

Dat is waar. En het is de tweede keer dat ze me vragen of ik die dagboeken heb geschreven. Ze schieten natuurlijk met hagel, maar ze schoten ook met hagel op Greg LeMond. En dat was bingo.

'Tja', kuch ik. 'Oké dan. Het heeft nu wel lang genoeg geduurd. Die dagboeken zijn inderdaad van mij. U spreekt met Hendrik Groen.'

Stilte.

'Hallo? Hendrik aan Aarde?'

'Goh, wat geweldig... gefeliciteerd! Dan bent u de succesvolste schrijver van Nederland.'

'Dank, dank. Dat was ik al, natuurlijk. Maar toch: dank. Wanneer zenden jullie dit uit? Ik wil eerst even mijn uitgever op de hoogte stellen, als dat mag.'

Kijk, dat maakt indruk. Lulverhalen funderen is in feite mijn werk. Maar ook mijn liefhebberij. Lang geleden heb ik een buurman wijsgemaakt dat ik een meedraaiend magnetisch glazen oog had, toen een nieuwe techniek van Sony. In mijn goeie oog hadden ze een stukje ijzer geïmplanteerd, best een zware ingreep, scheelkijken is er niet meer bij, wat nooit helemaal went, maar ja.

Weet je wie er overigens slecht tegen kan? Suzy. Die moet je niet in de zeik nemen, steeds. Haar heb ik eens wijsgemaakt dat ik plikjes had, nadat ik languit op de chesterfield nogal sonoor onder m'n oksels had liggen krabben.

'Plikjes?'

'Dat zijn een soort platjes, maar onder je oksels. Geloof je het niet? Kijk maar in Van Dale.' Zij bladeren. Nou, stond er niet in hoor. 'Nee? Waar kijk je dan? Het is met q-u-e.' Bladerblader. Nee, ook niet. 'Hmm, dat is raar - kijk dan even bij okselluizen.' Bladerblader. 'Nee? Wat een kutwoordenboek. En platjes, staan die er wel in?' Bladerblader. 'Ja, platjes wel. Wat lig je nou stom te lachen?'

'Een enorme opluchting', zeg ik tegen Radio 1. 'Ik heb al zo lang zin om alle bejaardentehuizen van Europa af te toeren.'

Ik kijk op de klok, het is vijf uur. Nog even volhouden en we zitten in De Wereld Draait Door. De man achter Hendrik Groen. Voordat de echte Hendrik Groen (Jan Siebelink) kan ingrijpen, gaat de hoax (ik) totally viral. Willen we dat?

Nee. Komt gelazer van.

Ik ken eigenlijk maar twee geslaagde gevallen van identiteitsroof. De eerste is die van blueslegende Alec 'Rice' Miller, beter bekend als Sonny Boy Williamson II. Er was namelijk al een I. Maar daar trok II zich niks van aan. Zodoende.

En verder heb je de wolf van Roodkapje die zich als oma verkleedde. Maar ja, die was dol op kleine meisjes. En ik niet op bejaarden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden