ColumnSeniorenreis

Hup, ouderen! Mee met de eerste groepsreis sinds de viruscrisis

-Beeld -

De eerste groepsreis voor ouderen sinds de viruscrisis is in volle gang en ik mag mee met de salonboot door het Friese waterland – het regent maar ook dat deert ze niet. ‘Ouderen zitten anders in de wedstrijd’, had Harco van Uden gezegd namens Senior Vakantie Plan, dat al een halve eeuw reizen aanbiedt voor mensen met (‘vitaal’) of zonder (‘rustig’) rollator. ‘Ze zeggen: misschien kan het volgend jaar niet meer, dus ik ga nu op reis. Geef ze eens ongelijk.’

Ze zijn al met de bus naar Dokkum geweest en naar het Fries Museum in Leeuwarden, waar Annie individuele toegang regelde zoals ze ook de lunchrestaurantjes regelt, wat nog een klus is want niet iedereen wil een groep ouderen over de vloer. Veel is dicht, het Skûtsjemuseum, het Kôkelhus, het is improviseren ‘maar dat is toch het leuke van reizen’.

Annie van der Loop geeft me een kom broccolisoep, het is de vijfendertigste seniorenreis die ze vrijwillig begeleidt, dit keer met Herman de Raaf. Ze zijn verpleegkundigen van oorsprong maar ‘we zijn geen zorgvakantie hè’, zegt Herman meteen, en Annie: ‘dit zijn dus gewoon volwassen mensen’.

Berry Slijkhuis (85)Beeld Toine Heijmans

Vooraf kregen de deelnemers een coronaprotocol van twee kantjes thuisgestuurd: afstand houden, enkel het toilet op de eigen kamer gebruiken, iedereen een eigen tang om broodjes van het buffet te pakken. Het werkt. ‘Niemand is roekeloos’, zegt Herman - de speciale thermometer is niet gebruikt.

De jongste reiziger is 67 en de oudste 90 – dat is Sylvia Visscher. De hele viruscrisis lang deed ze zelf haar boodschappen, ook bij haar geen corona-angst: ‘als ik wat zou krijgen, jammer dan’.

Een boot vol interessante mensen met rijke levens en mooie verhalen, en toch is wat ze doen bijna burgerlijk ongehoorzaam, de aankondiging van de groepsreis alleen al leidde tot kritiek. De viruscrisis zet het beeld dat Nederland heeft van z’n ouderen in het volle licht: ouderen zijn een risico en ze kosten geld, daar komt het op neer, ze dragen niet bij. Ze zijn met zoveel dat ze de demografische boom omver trekken en de wortels pijnlijk blootleggen.

Het magazine Plus Online noteerde een aardige hoeveelheid coronadiscriminatie, van het lompe ‘dor hout’-debat tot een ideetje van millennialpartij D66, die maximumleeftijdsgrenzen wil aan horeca- en museumbezoek – welke leeftijd moet ‘wetenschappelijk’ worden vastgesteld, want D66 blijft ook een consultantspartij. Jan-Emmanuel De Neve, een topfitte Belgische Oxford-hoogleraar uit ’79 met een tandpastaglimlach (of verft hij zijn haar al?) begon over een coronabelasting voor ouderen want er moet ‘toch wel ergens het besef komen van de oudere generatie dat de jongeren zich voor een stuk aan het opofferen zijn’.

Reinier van Dantzig, namens D66: ‘Het moet nu op jongeren aankomen om de economie weer te laten draaien.’

Reisleiders Annie van der Loop en Herman de Raaf.Beeld Toine Heijmans

Solidariteit is niets, geld is alles, en ouderen zijn onrendabel ook al stimuleren ze Keynesiaans de economie door flink te betalen voor een groepsreis door het heerlijke Friese waterland.

‘We dachten dat ze deze reis als eerste zouden annuleren’, zegt Bart Kamminga van hotel Princenhof, de uitvalsbasis. Tot zijn vreugde kwamen de ouderen toch: een economische meevaller. En in de salonboot zijn Johan, Nienke en stuurman Jacob blij dat ze eindelijk weer mogen varen.

Koffie met gebak: Hanny (82) en Berry (85) Slijkhuis boekten in januari, er was twijfel tot ze hoorden dat ze thuis werden opgehaald en afgezet, zelfs directeur Harco chauffeerde. Dus waarom niet?

Ze reisden samen de wereld rond maar nu is Berry slecht ter been; dit is een mooi alternatief. Hanny: ‘We hadden acht weken geen mensen in huis gehad.’ Berry: ‘Wij hebben al zoveel meegemaakt, zo’n virus kunnen we ook wel aan.’

Bijna iedereen is mee – één echtpaar haakte af maar niet door virusangst. ‘Het is een heel relaxte groep’, zegt Bart, ‘ze zijn nergens bang voor’.

Het is eerder andersom. Niet voor niets gingen de deuren van de verpleeghuizen dicht (Annie heeft haar moeder wekenlang niet gezien, ze mocht alleen de was ophalen): ouderen werden definitief een risicogroep. Jammer dat de ouderenpartij telkens ten onder gaat aan persoonlijk opportunisme, want een ouderenpartij is nodig, ook dat maakt de viruscrisis duidelijk.

Sylvia Visscher (90)Beeld Toine Heijmans

Varen we naar Grou. Sylvia Visscher was aan het googelen, ‘eens kijken wat er nog voor ouderen is’, toen ze deze groepsreis vond. De rollator beperkt haar gangen, niet haar geest: ze is uit ’29 en schreef vorig jaar een boek voor haar kinderen - anders verdwijnen de herinneringen aan een rijk en vol leven zomaar in het niets.

Op harde banden fietste ze in de hongerwinter met haar moeder van Den Haag naar Groningen, dook onder, werkte in een conservenfabriek, ‘daar heb ik geleerd om aan te pakken’.

Dus hé, jongelui in vredestijd met jullie ouderenfobie: praat eens met Sylvia. Kun je wat van leren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden