Huisvest personeel Schiphol in een dienstwoning aan het einde van de startbaan

De ingezonden brieven van woensdag 4 april.

Een vliegtuig van KLM stijgt op van een landingsbaan van Schiphol. Beeld ANP XTRA

Brief van de dag: Huisvest Schipholmanager op landingsbaan

Vroeger zorgden bedrijven vaak voor een ‘dienstwoning’ voor hun personeel op of nabij het bedrijfsterrein, als onderdeel van de arbeidsovereenkomst.

Volgens mij komt de oplossing van het Schipholprobleem een stuk dichterbij als in de contracten van het luchthavenmanagement de voorwaarde wordt opgenomen dat een dienstwoning aan het einde van een van de startbanen betrokken moet worden.

Want zolang de werkelijk verantwoordelijken zich door op veilige afstand te wonen, kunnen onttrekken aan de effecten die hun bedrijf heeft op de omgeving, verandert er natuurlijk niks.

J. Krijgsman, Rotterdam

Kan gas niet blijven?

In de krant van vrijdag (Ten eerste, 30 maart) wordt uiteengezet hoe het verder moet als er geen Gronings gas meer beschikbaar is. Er wordt vermeld dat er zat gas in de wereld is, in Noorwegen en Rusland, maar dat dat aangepast moet worden voor de Nederlandse verbruikers door toevoeging van stikstof. En dat zou Nederlandse huishoudens slechts 2 euro per jaar extra kosten. Om gaslevering aan huishoudens en kleine bedrijven te garanderen tot 2021, wanneer begonnen wordt met het aardgasvrij maken van huizen, wordt deze methode al toegepast.

Ik vraag me af waarom dat in de toekomst niet zo kan blijven. Temeer daar er een nieuwe fabriek voor de fabricage van stikstof op stapel staat. Dan hoeven huishoudens geen kosten te maken om over te schakelen op elektrisch koken en verwarmen.

H.S. Baldinger van der Lubbe, Amsterdam

Bult geld

De provincie Gelderland heeft jaren geleden 4,4 miljard euro ‘verdiend’ met de verkoop van Nuon. Andere provincies in mindere mate. Waarom wordt dit geld niet – in de vorm van gratis warmtepompen of andere oplossingen – teruggegeven aan de burger, die dit uiteindelijk heeft opgebracht? Wie is eigenlijk eigenaar van die bult geld?

Hans Schipper, Apeldoorn

Gelijkwaardigheid

Jammer dat Frank Kalshoven de omzetting van loonkostensubsidie naar loondispensatie voor mensen met een arbeidsbeperking beschouwt als ‘een soort lentekriebel’ (Economie, 31 maart). De mensen die het betreft zullen daar wellicht toch anders over denken. Voor velen van hen is het waarschijnlijk al een grote inspanning om werk te verrichten. Door deze wijziging zullen zij nu onder het minimumloon betaald gaan worden en voor een aanvulling daarop zich moeten wenden tot de sociale dienst. Ook zal de opbouw van pen­sioen en recht op werknemersverzekeringen worden beperkt.

Los van de financiële en praktische gevolgen van deze maatregel wordt er ook impliciet een boodschap van ‘ongelijkwaardigheid’ mee afgegeven. Zouden we als samenleving niet veeleer moeten streven naar een regeling met een boodschap van ‘gelijkwaardigheid’?

Saskia Wurpel, Amsterdam

Trein en vliegtuig

De prijs die Dion Mebius heeft betaald voor zijn treinkaartje naar Barcelona deed mij denken aan kaartjes die op de ‘zwarte markt’ worden verkocht voor een uitverkocht concert. Ik ga binnenkort ook naar Barcelona, en ook met de trein. Maar ik betaalde slechts 122,80 euro voor een retourticket, inclusief twee metrokaartjes voor mijn overstap in Parijs. Dat is toch wel een andere prijs dan de 289 euro die Dion betaalde voor een enkele reis. Misschien is het ouderwets, maar in dit geval lijkt het te lonen om een treinreis gewoon via een reisbureau (de Treinreiswinkel) te boeken, zoals ik heb gedaan, in plaats van zelf te boeken, zoals Dion deed.

Een treinreis zal altijd langer duren dan een vliegreis, maar het scheelt wel dat je met de trein midden in Barcelona aankomt en niet landt op een vliegveld ver buiten de stad.

Hennie Epping, Woerden

Judas en Petrus

Heeft Petrus Jezus verraden? In zijn artikel ‘Judas was helemaal zo slecht niet’ (Ten eerste, 30 maart) voert Sander van Walsum de theoloog Patrick Chatelion Counet op, die beweert dat Jezus niet op Judas doelde, toen hij van zijn verrader sprak, maar op Petrus. Zo heb ik het niet gezegd en niet bedoeld! Inderdaad rehabiliteer ik in mijn boek Over God zwijgen (1998) Judas. En niet zo zuinig. In mijn bevindingen is Judas de held die in het evangelie van Johannes de ‘andere’ leerling wordt genoemd. Hij is ‘een bekende van de hogepriester’ en volgt Jezus tot in het hol van de leeuw, het paleis van Kajafas, de hogepriester (Johannes 18,15). Daar bepleiten ze samen dat Jezus Gods gezondene is. Terwijl Petrus dus buiten bij een houtskoolvuur staat te loochenen dat hij Jezus kent, bepleit Judas bij Kajafas de zaak van Jezus als zijn advocaat (helper). In het narratieve model dat ik gebruik, verschuift Judas aldus van de rol van tegenstander naar helper, terwijl Petrus de rol van tegenstander inneemt. Dat hij hem tegenwerkt, betekent niet, zoals men door Van Walsums uitleg zou kunnen misverstaan, dat Petrus Jezus aan zijn vijanden heeft verraden. Voor de toekomstige (eerste) paus is het verloochenen en ontkennen van Christus al erg genoeg.

Patrick Chatelion Counetbijzonder hoogleraar Bijbel en Cultuur aan de UvA

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.