Lezersbrieven Zaterdag 10 november

Hou toch op met dat geklaag over
het huishouden!

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 10 november.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: gelijkwaardig huishouden

In de bijlage Opinie van zaterdag 3 november las ik het artikel ‘Hoe krijgen we de man achter het aanrecht’. Het onderwerp ‘gelijkwaardig huishouden’ komt erg vaak voorbij in de discussie en ook binnen relaties. Ik denk dat we vergeten dat we steeds een probleem creëren.

Na de oorlog bleven de vrouwen thuis. En poetsten. En kookten. En zorgden voor de kinderen. De mannen waren aan het werk. De calvinistische knoet lag sterk over Nederland. Want schoon en kuis zijn betekende een deugdelijke huisvrouw zijn. En die deugdelijke huisvrouw werd gezocht in de Bijbel. Spreuken 31: ‘Een deugdelijke huisvrouw, wie zal haar vinden?’ Wie haar vond, was binnen. Het industriële tijdperk met zijn rolverdeling is de ordening van de Here.

Maar waarom nemen vrouwen van deze tijd die ordening nog steeds voor waar aan? Wat is het probleem? Een pluis op de vloer? De befaamde sok die niet in de wasmand is beland? De norm van wekelijks een schoon bed? De verplichte steriliteit? Bestaat nog steeds de angst voor wat de buren/moeders/vriendinnen er van vinden?

Kom dames, leef en geniet, laat het calvinisme achter je. Kijk naar wat je hebt. Kijk naar wat echt belangrijk is: samen eten. Contact. Aandacht. Liefde.

Houd toch op met dat geklaag over het huishouden! Relax, doe zelf ook veel minder, doe spullen weg, ga kleiner ­wonen. En zeur niet, zeur niet, zeur niet!

Dina Brouwer, Middelburg

Mannenvoetbal?

In ‘Dit wordt vandaag het nieuws’ stond het kopje ‘Vrouwenvoetbal’ (Ten eerste, 9 november). Hoewel ik allang blij ben dat er iets geschreven wordt over de Oranjeleeuwinnen is dit kopje wat mij betreft misplaatst. De term mannenvoetbal bestaat toch ook niet? Een meisje dat op op voetbal zit zul je nooit horen zeggen: ‘Ik zit op vrouwenvoetbal.’ Natuurlijk ben ik me er van bewust dat vrouwen nog niet zo lang voetballen als mannen. Maar de prestaties van het Nederlands vrouwenelftal en de enorme groei van het aantal meiden dat gaat voetballen laat zien dat een meer gelijke behandeling op haar plaats is. We zijn hard op weg maar we zijn er duidelijk nog niet. Er moet nog steeds een ontwikkeling plaatsvinden in ons algemeen ­gedachtengoed over voetballende vrouwen, en de media spelen hier een heel grote rol in.

Trix Waanders, Enschede (18 jaar, zit al 10 jaar op voetbal)

Uitgesteld loon

Jongeren subsidiëren binnen de fondsen indirect de pensioenuitkeringen van oudere collega’s, lees ik ook nu weer in de krant (voorpagina, 9 november). Je zou je als oudere bijna schuldig gaan voelen. Omdat zeker is dat de jongeren van nu de ouderen van later zijn, is hier toch gewoon sprake van uitgestelde loonbetaling. Je spaart in dat geval als jongere in een collectieve pot voor later als je oud bent. Het enige argument voor modernisering van het pensioenstelsel is dan ook het argument dat individueler (en dus eerlijker) zou moeten kunnen worden vastgesteld hoeveel ­iemand, jong of oud, spaart voor later.

Kees de Jong, Utrecht

Kernenergie

Als ik het artikel van Gerard Reijn met de kop ‘Kerncentrale rendeert niet’ (Ten eerste, 9 november) goed begrijp, moeten wij voor het beperken van de CO2-uitstoot onmiddellijk stoppen met het subsidiëren van wind- en zonne-energie en die middelen inzetten voor kernenergie.

Jos de Beukelaer, Ossendrecht

Kernafval

In het debat over kernenergie komt ieder keer het afvalprobleem naar voren. Het afval moet voor duizenden jaren, zo niet langer, veilig en stabiel worden opgeslagen. Dat te verwezenlijken en zeker voor een heel lange periode is een enorm probleem.

Het is echter zeer de vraag of een ­veilige opslag voor een zo lange periode werkelijk nodig is. Gezien alle technologische ontwikkelingen die ons de komende eeuwen te wachten staan, lijkt het veel meer zinvol te denken aan een veilige opslag voor een paar honderd jaar. Het is heel denkbaar, zelfs uiterst waarschijnlijk, dat tegen die tijd het afval op een heel nuttige manier verwerkt en gebruikt kan worden. Dus geen doemdenken over het opbergen van het afval als een haast onoverkomelijk obstakel om kernenergie in te voeren.

Pim HolAmsterdam

Beeld Bas van der Schot

Het is te laat voor kernenergie

Klaas Dijkhoff weet duidelijk niet waar hij het over heeft als hij voorstelt om nieuwe kerncentrales te bouwen. Dat doet hij omdat het satirische tv-programma van Arjan Lubach verbaasd concludeert dat kernenergie eigenlijk helemaal niet zo gek is, willen we ooit afkomen van olie, gas en steenkool.

Ooit liep Nederland voorop met de ontwikkeling van veilige kernenergie. Ik heb het over de kleine proefcentrale in Dodewaard aan de Waal die tot de veiligste en betrouwbaarste ter wereld behoorde. Ik werkte eind jaren tachtig bij de Kema in Arnhem waar kennis en ervaring werd opgedaan met de toepassing van nucleaire elektriciteitsopwekking. Nederlandse ingenieurs waren om die reden betrokken bij de ontwikkeling van de simplified boiling water-reactor, een centrale die koelt zonder afhankelijk te zijn van pompen (die immers kapot kunnen gaan).

Van dit alles is niets meer over sinds de sluiting van Dodewaard in 1997. Een op hol geslagen maatschappelijke discussie en de geliberaliseerde energiemarkt hebben kernenergie de das omgedaan. Nederland staat inmiddels op grote achterstand qua kennis en gaat dit nooit meer inhalen. Kernenergie is op veel plekken in de wereld wellicht een schoon alternatief mits het probleem met kernafval wordt opgelost, maar in Nederland een gepasseerd station.

Armand Leenaers, Heerlen

Eenpansgerechten

De ineens opduikende pleidooien voor kernenergie verschijnen uitgerekend nu in België zes van de zeven kerncentrales door een combinatie van voorziene, maar vooral ook onvoorziene omstandigheden buiten gebruik moesten worden gesteld. Zodat de inwoners van België zelfs is gevraagd alleen nog eenpansgerechten te bereiden. De verantwoordelijke minister heeft de buurlanden om hulp gevraagd. Erg betrouwbaar is deze vorm van energielevering, anders dan de voorstanders altijd beweren, ­kennelijk niet.

Gerrit van der Meij, Den Haag

Strohalm

De vraag om kernenergie zal een ongewenst effect hebben: men klampt zich vast aan een strohalm om een energieverslindende leefwijze voort te zetten. Zelfs de Formule 1 van Zandvoort zal nieuw leven worden ingeblazen. Intussen wordt de grootste energiebron nog steeds niet aangeboord: energieverspilling.

Gerard Herbers, Arnhem

Meer columns & opinie over kernenergie:

Kom op Jesse Klaver, je bent toch geen klimaatontkenner? Het is tijd voor milieuminnend links om water bij de ideologische wijn te doen, betoogt wetenschapsredacteur Maarten Keulemans. 

Één plus één = kerncentrales Het is niet de vraag of we de bouw van kerncentrales willen toestaan, maar of we kernstroom, net als die uit wind en zon, willen subsidiëren, schrijft columnist Bert Wagendorp.

Wat zou Rudy vinden? Als de discussie over kernenergie weer oplaait, zullen wij Rudy Kousbroek nog missen, schrijft Max Pam in zijn column.

Waar is minister bij chroom-6?

Staatssecretaris Visser van Defensie ( personeels- en materieelvoorziening en bedrijfsvoering) heeft voor de tweede keer dit jaar haar excuses aangeboden (Ten eerste, 8 november). Defensie laat al jarenlang haar personeel werken met de kankerverwekkende chroom-6-verf. In juni erkende het ministerie verantwoordelijkheid. Inmiddels is er ruim 900 duizend euro aan slachtoffersuitgekeerd. Niet proactief, maar op aanvraag.

Het kan best zijn dat de VVD-staats­secretaris een talentvol bestuurder is en dat chroom-6-verf onder het taakonderdeel ‘materieel’ valt, maar dat neemt niet weg dat CDA-minister Ank Bijleveld in deze schittert door afwezigheid. Ons staatsrecht kent ‘ministeriële verantwoordelijkheid’, geen staatssecretariële verantwoordelijkheid! De minister mag niet weglopen voor deze akelige uitwas van het praktische personeelsbeleid op haar departement. Dat verdienen allereerst de defensie-medewerkers niet. Hoe kan het zijn dat de Kamerleden de minister nog niet hebben aangesproken?

Joop van Haaften, Soest

Chroom-6-daders

De Kamer praat over de slachtoffers en nabestaanden van chroom-6. Wie heeft het over de daders?

Gerard Mensink, Vleuten

Nog minder vakkennis?

Wat heeft de onderwijsraad zich nu weer laten invallen (Ten eerste, 8 november)? Docenten met brede vakkennis op de ­basisscholen en in de onderbouw van het voortgezet onderwijs? Nog minder vakkennis en nog meer aandacht voor alle egootjes in de klas? En dan in de bovenbouw docenten die de in de onderbouw opgelopen vakinhoudelijke schade moeten opvangen? Een schade die nu al zo groot is? En daardoor nog meer eindexaminandi die bijles nodig hebben om zich op hun examen voor te bereiden?

We hebben een academisch statuut nodig voor alle docenten, inclusief docenten in het basisonderwijs. Tenslotte was de oude vooropleiding van de onderwijzers, de mulo, ook een soort atheneum light. We hebben docenten nodig die vanaf de basisschool eigenaarschap hebben van hun vak én van het lesgeven.

Jacques Plettenburg, Tilburg, leraar Frans

De eerste neger

Ik durf er een fles rum onder te verwedden dat Aly van der Mark (U-pagina, 3 november) zich vergist als ze stelt dat 67 jaar geleden Otto Sterman met een emmer water op zijn hoofd in de gymnastiekzaal liet zien hoe een vracht in zijn vaderland werd vervoerd. Ik herinner me een soortgelijke tropische verrassing van de lagere school. De man maakte op mij zo’n onuitwisbare indruk – lenig balancerend met een volle emmer als hoofddeksel stoof hij het wandrek zowel op als af – dat ik in mijn boek De eerste neger (2006) een hoofdstuk aan hem wijdde. Het ging om John Tolud (1899-1979) die in 1921 als verstekeling uit Paramaribo naar ons land kwam. Vanaf 1932 tot zijn pensionering in 1964 reisde hij onvermoeibaar scholen langs om over Suriname te vertellen. De acteur Otto Sterman (1913-1997) had een Antilliaanse vader, maar werd geboren in Amsterdam. Hij had langdurig succes met de solovoorstelling Ik ben een neger. Heel authentiek, al vermoed ik dat hij zich met een emmer water op z’n hoofd knap ongemakkelijk had gevoeld.

Rudie Kagie, Amsterdam

Burgemeester

In de krant van 7 november een column, een commentaar en twee brieven die pleiten voor een rechtstreeks gekozen burgemeester. Maar de burgemeester wordt al gekozen, door de gemeenteraad. Dat laat zien wie ‘de baas’ is in de gemeente: dat is wettelijk de raad. En dat gaat verloren bij een rechtstreeks gekozen burgemeester. Die krijgt en pakt zijn eigen mandaat en dat ondermijnt de volksvertegenwoordiging.

Wim Wildeboer, Harlingen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.