Hopelijk rusten zij in vrede

 De ingezonden brieven van 2 mei. 

Vice-premier en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher (L) en staatssecretaris Martin van Rijn van Volksgezondheid leggen een krans op het spiegelmonument Nooit Meer Auschwitz in het Wertheimpark waar wordt herdacht dat het 70 jaar geleden is dat concentratiekampen Auschwitz en Birkenau op 27 januari 1945 werden bevrijd. Beeld anp

Leuren met Joden

Jacques Grishaver, voorzitter van het Auschwitz Comité, klaagt dat hij lang moet leuren met Joden om ze ergens kwijt te raken (Ten eerste, 30 april). Die Joden, waarmee hij zegt te leuren, hebben echter al tientallen jaren een gezamenlijk grafmonument in het Wertheimpark. Het lijkt me dat er iets met de heer Grishaver op de loop gaat. Of de Joden, waarover hij spreekt, zijn inspanningen op prijs stellen, zullen we nooit weten. Zij rusten hopelijk, ondanks zijn leuren, nog in vrede. In vrede onder hun bescheiden spiegelmonument dat puur leeft van lucht, licht en verbeelding.

Ron Vissenberg, Amsterdam

Zo word je geen kasplantje

Als je niet wilt dat een verpleeghuis over jouw leven(seinde) of behandelingsplan gaat (Ten eerste, 1 mei) , of je wil überhaupt niet in een verpleeg-huis belanden, laat dan een levenstestament (volmacht) opmaken bij een notaris.

Bij wilsonbekwaamheid gaan door jou aangewezen personen dan jouw (financiële en wettelijke) zaken beheren en zij kunnen ook medische besluiten nemen, zoals een zinloze behandeling staken (met uitzondering van euthanasie). Voor ruim 100 euro is alles goed geregeld. Daarnaast nog een schriftelijke euthanasieverklaring deponeren bij je naasten en huisarts en je voorkomt dat je bij (plotselinge) wilsonbekwaamheid als een kasplantje verder mag vegeteren.

Han van Nes, Apeldoorn

Stoppen met eten en drinken

Het schrijnende verhaal over het sterven van mevrouw Geluk roept bij mij de vraag op waarom er bijna nooit in dit soort situaties over alternatieven wordt gesproken. Zelf heb ik van nabij - na geweigerde euthanasie - meegemaakt dat Stoppen met eten en drinken (STED) een bevredigend alternatief kan zijn, zowel voor degene die geen moed meer had en geen uitzicht op verbetering zag, als voor alle betrokkenen (familie én zorgverleners) daaromheen.

Dirk Oostelaar, Meteren

Sponsor de koning

Consequent doorredenerend op de stelling van Henny Euwen (O&D, 1 mei) die vindt dat de koning zijn verjaardag in Dordrecht zelf had moeten betalen omdat de gemeente Dordrecht nu te weinig heeft voor de beschermde woonvorm, stel ik voor het gehele koningshuis voortaan te laten betalen door sponsoren als het bedrijfsleven en andere belangengroepen.

Willem en Max sloven zich toch al uit in binnen- en buitenland voor het bedrijfsleven, zie de Grand Parade en hun vele handelsreizen, en zo is hun positie duidelijker dan nu. Ook ik als republikein zou dan tevreden zijn over de poppenkast die het koningshuis nu eenmaal is, maar beklaag nog wel de bewoners.

Jan Dieho, Hilversum

Ik zie geen Rembrandt

De directeur van het Rijksmuseum beweert nu wel dat de grote toeloop van het publiek ook hem ook verraste (V, 1 mei), maar hij voorzag die toeloop wel want hij organiseerde ook 'exclusieve avondopenstellingen'.

De website meldt: 'Wanneer het museum voor het grote publiek gesloten is, kunt u in alle rust genieten van de tentoonstelling. Voor deze exclusieve avonden is maar een beperkt aantal tickets beschikbaar.' Naast deze tekst prijkt een foto van twee mensen voor een schilderij van Rembrandt in een verder lege zaal.

Wij hadden er de hogere toegangsprijs van 35 euro graag voor over om in de beloofde rust de expositie te zien, zonder dat het publiek elkaar voor de voeten zou lopen en het zicht zou ontnemen.

Hoe anders bleek het te zijn: ook op deze 'exclusieve' avond was het heel druk; ook nu stonden de mensen rijen dik voor de kunstwerken. De schilderijen waren nauwelijks te zien, laat staan dat je er zoals beloofd in alle rust van kon genieten.

We waren teleurgesteld en voelden ons bekocht. Omdat het museum niet leverde wat was toegezegd, vroegen wij ons geld terug. Dit werd botweg geweigerd.

Atze Sytsma, Hilversum

Obama, doe nú iets

Je moet wel een geboren optimist zijn om net als Charles Groenhuijsen te opperen dat Barack Obama eerst nadat hij het Witte Huis heeft verlaten en bevrijd is van de 'beperkingen van het presidentschap' een constructieve bijdrage kan leveren aan de verbetering van de relaties tussen zwart en blank in de Verenigde Staten (O&D, 29 april).

Waarom zou hij als ambteloos burger meer kunnen bereiken dan als eerste burger van de natie? Obama heeft nu al ruim zes jaar de tijd gehad de rassenkwestie bovenaan de nationale agenda te zetten. Om diverse en wellicht begrijpelijke redenen heeft hij daartoe niet of nauwelijks het initiatief genomen.

Groenhuijsen citeert een voor Obama kenmerkende uitspraak: 'Er is geen blank en zwart Amerika. Er is geen rijk of arm, links of rechts Amerika. There is only one United States of America'. Mooie woorden die goed zijn voor een staande ovatie, maar de Amerikaanse realiteit is aanzienlijk minder fraai dan de presidentiële welsprekendheid.

Onder de regering-Obama zijn de verschillen tussen zwart en blank, tussen links en rechts en vooral arm en rijk eerder toegenomen dan verminderd. Het is al te gemakkelijk alleen Obama daarvan de schuld te geven. Even kortzichtig is evenwel desuggestie dat de last van het ambt Obama zozeer terneer drukte dat de beroeringen in Ferguson en Baltimore welhaast onvermijdelijk werden.

'Zijn hulp en leiderschap zijn hard nodig', schrijft Groenhuijsen. Niemand zal het daarmee oneens zijn, wél met de suggestie we daarop moeten wachten tot na het glorieuze moment waarop Obama het Witte Huis begin 2017 vaarwel heeft gezegd.

Now is the time!

A. Lammers, Otterlo

Klein maar fijn

Door gebrek aan geld zijn de Nederlandse voetbalclubs kansloos in Europa. Dat weet Daniël de Jonge, student literatuurwetenschappen, ons te melden (O&D, 27 april). Kent hij ook de sportliteratuur?

Toen Daniël nog op de basisschool zat, in 2005, wist PSV zich bijna de plaatsen voor de Champions League-finale. Pas in de 91ste minuut scoorde AC Milaan. Een tweede treffer van Cocu in de 92ste minuut zorgde voor 3-1, maar toen was de wedstrijd voorbij. Milaan had eerder thuis gewonnen met 2-0. Milaan plaatste zich dankzij dat ene uitdoelpunt voor de finale. Die finale verloren ze op penalties tegen Liverpool na met 3-0 te hebben voorgestaan. Ondanks een kleiner budget, ook al in 2005, was PSV een waardig en zeker niet kansloze tegenstander.

Jurgen Geerlings, Valkenswaard

Zo lust ik er nog wel één

In het stuk Pijnpunt: de vis (Sir Edmund, 25 april) redeneert biologisch psycholoog Bob Bermond als volgt: mensen hebben een prefrontale cortex nodig om pijn te kunnen voelen. Vissen hebben geen prefrontale cortex, dus die voelen geen pijn. Zo lust ik er nog wel een!

Mensen hebben benen nodig om zich voort te kunnen bewegen. Vissen hebben geen benen, dus... Elke evolutionair psycholoog zou toch echt van convergente evolutie moeten weten

Peter Starreveld,

docent psychologie UvA, Amsterdam

Wereld telt te veel mensen

Wat mij in de discussies over de Middellandse Zee-migratie opvalt, is dat er geen aandacht wordt besteed aan een van de kernoorzaken van de massale migratiestromen, te weten de niet aflatende bevolkingsexplosie.

Sinds mijn geboortejaar 1948 is de wereldbevolking van circa 2,3 miljard mensen toegenomen tot ca. 7,3 miljard in 2015. Vijf miljard mensen netto erbij in 67 jaar.

Een verdrievoudiging. Het merendeel van de bevolkingsexplosie komt voor rekening van de zogenoemde derdewereldlanden als Afrika en het Midden-Oosten. De bevolkingsexplosie leidt tot een verveelvoudiging van de ecologische voetprint op onze leefomgeving.

Opvallend is dat de verantwoordelijke regeringen, politici en internationale organisaties niet of nauwelijks reppen over de voortdurende bevolkingsexplosie en de consequenties daarvan. Elk jaar komen er rond de 90 tot 100 miljoen mensen netto in de wereld bij. In 1972 verscheen het rapport Grenzen aan de Groei van de Club van Rome.

Wat hebben we ermee gedaan en wat doen we ermee?

R.R. Visser, Amsterdam

Milieubewuste paus

Dapper van de paus om zich te mengen in het klimaatdebat (Ten eerste, 28 april). Ik verheug me al op zijn pro-geboortebeperking-T-shirt.

Mark de Rooi, Almere

Probleem opgelost

Pieter van der Ploeg suggereert (U, 25 april) dat het bootvluchtelingenprobleem mede is veroorzaakt door een vermeend reisverbod naar het piepkleine Casamance-gebied.

Om Van der Ploeg gerust te stellen, zo'n reisverbod bestaat niet. Zowel Nederland als Frankrijk verklaart de toeristische gebieden binnen de Casamance als veilig. Men raadt alleen aan om niet buiten die gebieden te gaan, en daar kan ik me iets bij voorstellen. Er liggen her en der nog landmijnen, en sporadisch vinden er overvallen en gijzelingen plaats. Wel fijn om te weten dat met deze informatie het bootvluchtelingenprobleem zo goed als opgelost is.

Mark Honig, Dakar, Senegal

Alles bij het oude graag

Nico Dijkshoorn is tegen de vooruitgang en vindt dat alles bij het oude moet blijven (V, 29 april). Hij verlangt terug naar de tijd dat Ajax nog leuk voetbalde. En dat zijn ouders nog leefden en stadion de Meer er nog stond.

Armando heeft dat gevoel eens treffend verwoord in zijn boek Dagboek van een dader. Hij schreef: alles is er bijna niet meer.

Arjen Boswijk, Groningen

Leve Jeb Bush

ABC is in de krant mijn hoogtepunt. Zoals zij iemand ('En hij is zo eerlijk', V, 29 april) het graf in kan prijzen, heerlijk.

Jaap de Kreek, Amsterdam

Latijn, en dan programmeren

Het vergelijken van klassieke talen met programmeertalen door staatssecretaris Dekker (Ten eerste, 25 april) is bijzonder dom. We noemen ze wel talen maar het zijn toch verschillende dingen. Zelf heb ik veertig jaar computers geprogrammeerd met allerlei computertalen.

Op een gegeven moment werd ik als expert beschouwd. Als mij werd gevraagd waar ik die vaardigheid had opgedaan, zei ik dat ik met vlijt en volharding hele lappen Latijnse en Griekse teksten had uitgevlooid van klassieke schrijvers: Seneca, Tacitus, Herodotus, Plato en natuurlijk Homerus.

Je leerde daardoor de structuur inzien van de grammatica, de opbouw van een betoog, het verschil tussen hoofdzaken en bijzaken, tussen hoofdzinnen en bijzinnen, allerlei dingen die van belang zijn voor een goede systeemanalyse en een goed werkend programma. Het kunnen vertalen van een klassieke schrijver kostte me zes jaar, een nieuwe programmeertaal leren een paar dagen.

Johan Raap, Oss

Geef de flessen terug

Statiegeld schaf je toch niet af? Philip den Ouden, directeur van FNLI, de Federatie Nederlandse Levensmiddelen Industrie, vindt van wel (U, 25 april). Hij is dus de man van de Plastic Heroes-de actie met de in wezen onaffe zin: 'Plastic kun je beter scheiden'. Scheiden? Van wat dan? Den Ouden negeert het principe dat goed gedrag - inzamelen - blijvend beloond moet worden om het in stand te houden en nog verder te versterken. Waarom heeft statiegeld een bijna honderd-procentsucces?

Het is een eenvoudige en doeltreffende toegepaste vorm van fatsoen en moraal. Door het geld- en ruilelement blijvend aan het terugbrengen te verbinden, is het ook heel lastig het moreel onderuit te halen. Het is ook uiterst democratisch: ongeacht rang of stand krijgt iedereen voor zijn flessen en kratten het statiegeld terug.

Statiegeldsystemen geven vorm en betekenis aan de algemeen menselijke intuïtie dat wij allemaal verstandig met ons afval behoren om te gaan en dat ons individuele inzamel- en terugbrenggedrag ertoe doet.

Freek Boon, Delft

Toch hooggeleerd

In 'Ik zag hun gestresste oogjes' (O&D, 28 april) schrijft M.L. Cuijpers dat Wilhelmina Bladergroen een proefschrift heeft geschreven over 'hechting.' In 2012 verscheen de boeiende biografie Wilhelmina Bladergroen. Vrouw in de eeuw van het kind, door historisch pedagoge en emeritus-hoogleraar genderstudies aan de Rijksuniversiteit Groningen, Mineke van Essen. Daaruit blijkt dat Bladergroen nooit een dissertatie met succes heeft afgerond. Op 28 februari 1967 hield zij als professor doctorandus dus haar inaugurale rede binnen de Faculteit Sociale wetenschappen.

M. Hazenoot, Middelburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.