Commentaar

'Hoopgevend dat moslims stem verheffen tegen radicalen in eigen kring'

Dat Marokkaanse Nederlanders het opnemen voor de Rotterdamse moslima die een wijnbar opende, markeert mogelijk een breuk met de onwil om wandaden van radicale geloofsgenoten te veroordelen. Dat schrijft Sander van Walsum in het commentaar van de Volkskrant.

Beeld thinkstock

Het was een enigszins ontmoedigend nieuwsfeit. Ontmoedigend, omdat we het al zo vaak hadden meegemaakt. Een Rotterdamse moslima, Elou Akhiat, opent een wijnbar, en roept daarmee bedreigingen over zich af van radicale moslims en de aanzegging van islamprediker Maiwand al-Afghani dat zij met vijftig zweepslagen moet worden gestraft - wat door geestverwanten als een aansporing tot molest zal worden opgevat. Een niet gesluierde Marokkaanse - een alleenstaande moeder nota bene - die alcoholhoudende dranken schenkt aan niet-gelovigen verenigt ongeveer alle zonden in zich waarvan ze door islamitische zeloten kan worden beticht. Geert Wilders reageert vervolgens op de hem kenmerkende wijze op de eerste berichten over de zaak in Metro, en daarmee heeft iedereen zijn vertrouwde posities weer betrokken. Zo sleept de worsteling met grote en kleine multiculturele drama's zich al jaren voort.

In één opzicht heeft het script ditmaal echter een ander verloop: ook Marokkaanse Nederlanders ageren nu tegen de radicale geloofsdwang. Niet binnensmonds, maar openlijk - via internet. Verschillende Marokkaanse Nederlanders hebben in eigen kring honderden adhesiebetuigingen verzameld voor 'die dappere zakenvrouw'. Een woordvoerder van de Turkse moskeekoepel Milli Görüs betwistte in NRC Handelsblad dat de verkoop van alcohol taboe is in islamitische landen.

Breuk
Hoe treurig de aanleiding van deze tegengeluiden ook is, ze markeren mogelijk een breuk met de onwil van moslims in Nederland om wandaden van radicale geloofsgenoten te veroordelen. 'Het probleem met de Marokkaanse gemeenschap is dat velen zichzelf eerst als moslim zien en dan pas als burger', zei Elou Akhiat daar zelf over. Dit stilzwijgen heeft in Nederland zeker zoveel bijgedragen aan het multiculturele onbehagen als het islamitisch radicalisme zelf. Geert Wilders kon er ongestraft het bestaan van een gematigde islam mee ontkennen.

Het gaat te ver om van een 'opstand in eigen kring' tegen de radicale islam te spreken. Maar er zijn wel meer ontwikkelingen die op een kentering lijken te duiden. Zo pleitten twee moskeekoepels (het Contactorgaan Moslims en Overheid en Milli Görüs) voor periodiek overleg met gemeenten over de radicalisering van islamitische jongeren en staan islamitische instellingen (zoals internaten) minder afwijzend tegenover overheidscontrole dan voorheen. Als die transparantie zich zou uitstrekken tot de financiering van de moskeeën en als ze radicale imams de deur zouden wijzen, zouden die organisaties pas echt van hun goede wil blijk geven.

Sander van Walsum is verslaggever.

 
Het gaat te ver om van een 'opstand in eigen kring' tegen de radicale islam te spreken. Maar er zijn wel meer ontwikkelingen die op een kentering lijken te duiden.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden