Hoop is een fles whisky.

Een Verenigde Naties-medewerker krijgt 15.000 dollar per maand om in Gaza in witte Toyota Landcruisers rond te rijden en zo de hoop levend te houden; ik doe het voor niets en te voet.

Een Verenigde Naties-medewerker krijgt 15.000 dollar per maand om in Gaza in witte Toyota Landcruisers rond te rijden en zo de hoop levend te houden; ik doe het voor niets en te voet. Ik zou me met zo'n salaris ook een stuk onveiliger voelen. Elke stap is een hele kostenpost. Hamas zorgt ervoor dat er geen buitenlanders worden gekidnapt. Ze hebben hun handen al vol aan de lokale bevolking.

Ik heb met Ali, een schrijver, afgesproken. Griezelig op tijd wacht hij me op in de tuin van het hotel. Polo, spijkerbroek, autosleutels losjes in de hand. Zouden de grenzen opengaan dan scheurt hij meteen naar de Dode Zee om waterpijp te roken en de laatste Amos Oz te lezen.

‘Je zou het niet zeggen maar ik ben professor aan de universiteit.’ Je zou van mij niet zeggen dat ik schrijver ben.

Litteken

Hij wijst naar het litteken op zijn wang. ‘Rubber kogel van Israël. Eerste intifada.’ Een professor die met kogelgaten rondloopt. Dan trekt hij zijn overhemd open. Ik wil hem zeggen dat het wat mij betreft niet zo intiem hoeft te worden. Hij wijst naar het litteken op zijn buik. ‘Ook toen.’
Je littekens laten zien is hier een routineuze handeling. Bij gebrek aan dia's vertel je over de littekens.

‘Hamas heeft me ook opgepakt. Ze lieten me hangen. De ondervrager was mijn beste vriend uit mijn schooltijd. Hij stuurde me heel veel brieven.’ Ik heb goede redenen vriendschap te wantrouwen. Het is leuk zolang het duurt.

‘De martelmethodes hebben ze geleerd van de Syriërs en de Iraniërs. Daar doen ze hun stage.’ Ik zou ook wel zo'n stage willen doen maar wel met een officieel certificaat aan het einde. Ali geeft me een voorbeeld.
‘Ze vragen je om met een krijtje een fiets op een wand te tekenen. Dan wordt je gevraagd om op die fiets te gaan zitten. Urenlang moet je in de houding staan.’ Dat kan Lance Armstrong niet.

‘Dan vragen ze je een kaars te tekenen. Daarna moet je 'm uitblazen. De hele nacht blaas je en blaas je.’ De Syriërs zijn een creatief volk.

Standbeeld

We lopen de stad in. ‘Wat wil je eten?’ Hij weet overal wel een adresje. Het is druk op straat. ‘Hamas heeft het standbeeld van de verloren soldaat omver gehaald en door de stad gesleept toen ze aan de macht kwamen.’

‘Misschien vonden ze het een lelijk standbeeld.’ Ook politieke entiteiten verdienen een esthetische voorkeur.

‘Dat denk ik niet.’

‘Wat vind je van Hamas?’
‘Ze hebben niet gevochten tijdens de oorlog. Hun leiders zaten in het ziekenhuis tijdens de oorlog. Hun strijders zaten in flatgebouwen tussen de mensen en brachten het leven van kinderen in gevaar.’ Hamas klinkt als een bank: ze zijn er niet wanneer je ze nodig hebt en laten hun cliënten voor het verlies opdraaien. Het bankmodel is de weg naar succes. Wel moet er wat walging overwonnen worden maar dat is een kwestie van tijd.

Hoop

‘Wat kom je hier eigenlijk doen?’ Ik heb geen goed antwoord. Zeggen dat ik hier mijn hoop wil begraven klinkt naast hem als een belediging.

‘Heb je niet toevallig een fles whisky meegenomen?’ Voor het eerst zie ik iets van hoop in die ogen, hoop over de mogelijkheid van een glas whisky. Ik heb een lange rij mensen teleurgesteld maar voor Ali wil ik een uitzondering maken. Als je geen hoop te bieden hebt, geef dan een fles whisky.

‘Nee.’
‘Het is niet erg.’ Met dat antwoord maakt hij duidelijk dat het heel erg is. Hoe hij hij zijn teleurstelling zo goed weet te verbergen, is me een raadsel. Wie zijn teleurstelling zo goed weet te verbergen, benijd ik. Het zal wel Palestijns zijn.
‘Kom je binnenkort deze kant weer op, neem dan een fles mee.’ Ik zou het liefst nu terug willen gaan om zijn fles te halen. Ik ontmoet een vriend van hem, we hebben geen tijd om het heel gezellig te hebben. ‘Ik ben veertig keer door Hamas opgepakt.’ Hij glimlacht erbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden