LEZERSBRIEVENDinsdag 29 september

Hoog tijd voor een krachtig milieuministerie

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 29 september.

Actievoerders van de SP hinderen in maart schepen die in natuurgebied Over de Maas granuliet gaan storten.Beeld Marcel van den Bergh

Brief van de dag: Granulietaffaire is schoolvoorbeeld corruptie

De granulietaffaire (Ten eerste, 25 september) laat zien hoe VVD’ers vriendjespolitiek bedrijven. Als je wil weten hoe corruptie in Nederland werkt en waar het zit, is dit een schoolvoorbeeld. Corruptie is: als ambtenaar of bestuurder je vrienden, partij of achterban een voordeel geven waar ze geen recht op hebben, bijvoorbeeld een stortvergunning. Dat gaat altijd ten koste van het algemeen belang, zoals hier het milieu.

Deze VVD-politici en topambtenaren zorgen zo mede ervoor dat Nederland opvallend slechter scoort op corruptie dan Scandinavische landen. Denk ook aan Schiphol/Lelystad, de verhoging van de maximumsnelheid naar 130, en andere VVD-geleide vriendjespolitiek. Zo is de RijnlandRoute (kosten 1 miljard!) tussen Katwijk en de A4 door VVD-politici erdoor gedrukt met aperte leugens over het milieu en de gevolgen voor bewoners van de Leidse wijk Stevenshof.

Goed dat de ambtenaren van Rijkswaterstaat bij de granulietstort hun poot stijf hielden en naar waarheid een negatief advies gaven. Uiterst beschamend hoe de ambtelijke top van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat hen overrulede na beschamend lobbywerk van oud-minister Halbe Zijlstra.

Hoog tijd voor de terugkeer van een krachtig milieuministerie met een eigen minister, zodat dit soort vriendjespolitiek van sectorministeries minder makkelijk wordt.

M.C. Kroon, oud-beleidsmedewerker milieu ministerie van VROM, Leiden

Welke afweging?

Ik lees steeds vaker dat de reguliere zorg ‘dus’ in gevaar komt door de snelle stijging van het aantal coronapatiënten. Waarom zou dat een logisch gevolg zijn van de corona-epidemie? Hoe is die keuze tot stand gekomen? Waarom is bepaald dat corona-patiënten eerder recht hebben op zorg dan patiënten met kanker, neurologische patiënten of patiënten met een andere dodelijke ziekte? Ik zeg niet dat deze keuze verkeerd is, maar de kennelijke vanzelfsprekendheid ervan bevreemdt mij wel.

Ik vraag mij af op welke gronden die afweging gebaseerd is. En of er voorwaarden worden gesteld aan de coronapatiënten die in een ziekenhuis worden opgenomen (betreffende onderliggende kwalen, leeftijd, kans op herstel). Zo vertelde een kennis mij dat haar opa van 92, met beginnende dementie, twee weken op de intensive care had gelegen met corona (hij was overigens inmiddels hersteld!). En dan lees ik in de krant over een jonge moeder met borstkanker, voor wie de behandeling (door de corona-epidemie) te laat kwam.

Zou de discussie over de gronden voor het besluit, en de gevolgen daarvan, om voorrang te geven aan coronazorg boven de zorg voor andere ernstig zieke patiënten niet openlijk en transparant moeten worden gevoerd?

Marie-France Admiraal, Vught

Ambigu

Wat een verfrissende oprechtheid van de schrijver Marieke Lucas Rijneveld (Magazine, 26 september). Gewoon eerlijk uitkomen voor haar twijfel over zijn/haar genderidentiteit en zijn/haar lichaam. Ervoor kiezen om jezelf vorm te geven naar je geaardheid, hoe ambigu anderen die ook mogen vinden. ‘Ik hoef geen hormonen of operaties, ik wil mezelf geen transgender noemen. Waarom moet je zo’n lelijk woord gebruiken dat zegt dat je eerst dit was en nu dat.’ Menig transgender is misschien ook wel een hokjesdenker?

Prima, zo kan het ook. Misschien heeft ze wel iets nieuws uitgevonden: de androgyne non-transgender. Maar laten we haar vooral niet lastig vallen met een etiket. Want wat nog belangrijker is: in haar niet-kiezen laat zij mij vrij.

Ik word niet langer genoodzaakt om een positief-discriminatoir standpunt in te nemen om ook vooral maar niet te beschuldigd worden van transfobie.

Jaap van der Wal, Maastricht

Sluitpost

Het Openbaar Ministerie moet zich de ogen uit het hoofd schamen. Geld speelt geen rol bij het beveiligingstraject van de familie van kroongetuige Nabil B., aldus een medewerker van het OM (Zaterdag, 26 september). Waarom heeft het OM dan maar 7.000 in plaats van 10.200 euro over voor het noodgedwongen vertrek van zijn moeder naar het buitenland? Waarom wil het OM dan inzetten op andere initiatieven als de verbouwing bij Aziz 130 duizend euro blijkt te kosten? Deze bedragen vallen volledig in het niet bij de kosten van het Marengo-proces. Dat mag zelfs levens kosten. De familie van Nabil B. heeft als sluitpost op de Marengo-begroting het nakijken.

Atty Vogelzang, Amsterdam

Hofvijver

Kernenergie schijnt nu veel veiliger te zijn, bovendien zijn de centrales een stuk kleiner. Hiervan uitgaande nomineer ik een aantal extra locaties: Pampus, Bloemendaal, de Hofvijver.

Jan Slump, Groningen

Kleur bekennen

Binnen ons gezin zijn we behoorlijk onzeker welke huidskleur wij hebben inzake het zwart-witdebat in onze maatschappij. Ik als moeder word beschouwd als wit, maar als ik mijn arm naast die van mijn Indische geliefde leg, lijkt mijn arm toch bruiner. Mijn kinderen hebben een vader die geboren is in Curaçao, maar zijn blond. De vriendin van mijn zoon heeft een half-Filipijnse moeder en een Javaans-Surinaamse vader.

Nu ons land opeens in zwart en wit wordt verdeeld, vrezen wij dat wij nergens bij horen. Wij waren ons er ook nooit van bewust dat wij een probleem hadden, maar dat is blijkbaar zo. Piet mag wat ons betreft groen, blauw, zwart, rood of wit zijn. Daar hebben we verder geen mening over. Lastig blijft wel dat we kleur lijken te moeten bekennen, terwijl kleur voor ons geen enkel belang heeft.

Margriet Noordhuizen, Rotterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden