Column Arnon Grunberg

Hoezeer ik de bourgeoisie waardeerde, ik kon moeilijk geloven dat wij op deze wereld waren om veilig te zijn

De uitgever had gezegd: ‘Kom maar bij me thuis, dan kun je mijn kind leren kennen.’

Ik was die middag uit de bergen in Zürich aangekomen.

We kenden elkaar twintig jaar, het grootste gedeelte van de tijd had hij zonder kind doorgebracht en was hij ook nog geen uitgever geweest, maar assistent van de uitgever. Wel was hij regelmatig vurig verliefd geweest. Die verliefdheden eindigden meestal slecht, wat de vraag oproept of een verliefdheid anders kan eindigen. De romantische komedie houdt doorgaans op bij de bruiloft, de langdurige relatie; wat volgt is minder komisch.

Het kind, 1,5 jaar, werd drietalig opgevoed: Duits, Zwitserduits en Frans. Het kostte me weinig moeite haar talloze complimenten te maken.

In de kelder bevond zich het kantoor van de uitgeverij; mijn vriend was sinds kort zelfstandig.

‘Je hoeft alleen een paar trappen af en je bent op je werk’, zei ik, ‘ideaal.’

‘Jij’, zei hij, ‘kunt in bed werken.’

Na de spaghetti kwam de kaas. Van zijn hartstocht was comfort overgebleven, goede smaak, een drang naar veiligheid, zeer begrijpelijk met kind.

Hoe bourgeois ikzelf ook was, hoezeer ik de bourgeoisie waardeerde, ik kon moeilijk geloven dat wij op deze wereld waren om veilig te zijn.

Veiligheid, een afgod.

De uitgever vertelde een verhaal over een badjassenfeest dat zijn zus had georganiseerd. Een oudere Roemeense kunstenaar verscheen in een versleten badjas, daaronder was hij naakt. Zijn intelligentie had veel goed gemaakt. ‘Wat hij zei was niet altijd samenhangend, hij citeerde veel Hegel, maar de mensen hadden het niet eerder gehoord, daarom was hij het middelpunt van het feestje, al hing zijn badjas steeds verder open.’

Ik dacht aan de Roemeense kunstenaar, te pas en te onpas Hegel citerend in een badjas. Ooit zou de tijd komen dat ik de wereld uitsluitend in badjas tegemoet zou treden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden