Column Sander Donkers

Hoeveel zegt het over de Nederlandse identiteit dat we liever ‘party’ zeggen dan ‘feestje’?

Vanuit Noord-Duitsland reed ik de provincie Groningen binnen. Dat concludeerde ik toen de NPO krakend de ether binnendrong met een discussie over de Nederlandse identiteit. Verder viel aan niets te merken dat een grens was gepasseerd, behalve dan dat men in Duitsland, getuige de teksten op reclameborden, vrachtwagens en pompstations, duidelijk Duits sprak, en in Nederland Engels.

Dit is natuurlijk geen nieuws. Maar toch: waarom eigenlijk? Wie heeft de Nederlanders ooit het idee gegeven dat een ‘party’ leuker is dan een feest, ‘food’ lekkerder dan voedsel en ‘logistics’ efficiënter dan logistiek? Vadertje Cats kan het niet geweest zijn, ­Annie M.G. Schmidt evenmin. In het rapport Denkend aan Nederland van het Sociaal en Cultureel Planbureau wordt het verschijnsel niet verklaard.

Jammer, want ik vermoed dat de collectieve neiging de eigen woorden te verruilen voor vreemde woorden die precies hetzelfde betekenen, veel zegt over onze identiteit. No question about it, eigenlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden