ColumnLisa Bouyeure

Hoe zag het leven er ook alweer uit zonder vind-ik-leuks?

null Beeld

Geert Wilders is deze week naar de kapper geweest. Dat weet ik omdat hij op Instagram een foto van een hoopje witblonde lokken deelde. Meer dan 14 duizend volgers vonden dat een leuk hoopje witblonde lokken, concludeerde ik uit het aantal likes. Wat de post populairder maakte dan het plaatje van een sneeuwpop dat hij een paar weken geleden deelde, maar stukken minder populair dan een selfie waarop hij binnen en met de gordijnen dicht een zonnebril met felgele spiegelglazen draagt.

Het is niet te zeggen in hoeverre Wilders zich door ­likes laat leiden, maar twee weken na zijn spiegel­glazenzege volgden er maar liefst vier vrijwel identieke zonnebrillenselfies. Aan een succesformule moet je niet te veel sleutelen.

Maar hoe zag het leven er ook alweer uit zonder ­likes? Door een foutje van Instagram konden veel gebruikers dat deze week ervaren. Het fotoplatform is al sinds 2019 aan het experimenteren met het verbergen van like-aantallen, maar voegde dinsdag onbedoeld een grote groep nieuwe accounts toe aan de poule met proefkonijnen. Er konden nog steeds hartjes worden uitgedeeld, met als verschil dat de optelsom van die hartjes alleen nog voor de ontvanger zichtbaar was. De kleine dopamineshotjes bleven, maar buiten het ­lichaam was daar niets van te zien.

Op Twitter werd door getroffenen afwisselend gejuicht en moord en brand geschreeuwd. ‘Voeg mij alsjeblieft ook toe aan de testgroep en verwijder me nooit meer’, smeekte een economiestudent die buiten de boot was gevallen. Een man met een motor als profielfoto was juist zo gewend geraakt om zich door likes te laten dirigeren, dat hij zich amper nog een wereld kon voorstellen waarin hij naar eigen inzicht zou moeten instagrammen. ‘Hoe komen we er dán achter wat mensen leuk vinden?’, vroeg hij beduusd.

Met het onderzoek wil Instagram uitvinden of het verbergen van likes een positief effect heeft op onze mentale gezondheid. Gaat het leiden tot minder competitie, stress en sociale druk, en zal er meer ruimte voor zelfexpressie komen? Stel je eens voor: níét duizend keer dezelfde foto van een dobberende vrouw op een millennialroze opblaasflamingo.

Geert Wilders postte op Instagram een foto van pas afgeknipte lokken. Beeld
Geert Wilders postte op Instagram een foto van pas afgeknipte lokken.

En ik zie nog wel meer voordelen. Allereerst zal de pity like verdwijnen, een last op de schouders van ieder empathisch mens. Je constateert dat iemand zijn best heeft gedaan maar de toeschouwer desondanks niet weet te beroeren, en deelt dan puur uit medelijden zelf maar een hartje uit. Aan een pity like hou je altijd een beetje een curieuze nasmaak over.

Maar de grootste winst lijkt me dat we voortaan op ­eigen kracht moeten besluiten wat we ergens van vinden. Want hoe autonoom je je ook waant, je scrollt toch anders langs foto’s met drie of met drie miljoen hartjes. Net als dat je vol verwachting een Oscarwinnende film opzet, door de lachband onder sitcoms tot schuddebuiken wordt gemaand en iets aandachtiger kijkt naar een schilderij dat net voor een recordbedrag is geveild. Vind je het leuk of vind je dat je het leuk moet vinden?

Degenen die nu zenuwachtig worden van dit toekomstperspectief, kunnen zich altijd nog tot de reacties wenden voor een beetje houvast. Al ligt het antwoord ook daar niet voor het oprapen. Neem Wilders’ lokken. Ga je mee met het oordeel van Midas (‘Lijkt alsof je een vogel hebt geplukt’) of sluit je je aan bij Rechtse Strijder (‘Lijkt wel engelenhaar, Geert’)? Of kijk je gewoon eventjes naar de foto en trakteer je jezelf dan op een hele nieuwe sensatie: vind-ik-helemaal-niets-van.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden