ColumnEva en Eddy Posthuma de Boer

Hoe te hashtaggen: Instagram hangt aan elkaar van de ongeschreven wetten

Het leven door de ogen van de Posthuma de Boers – een foto uit het rijke naoorlogse archief van vader Eddy, met een tekst van dochter Eva.

Als je boeken schrijft, zoals ik, is het belangrijk dat je op de socials zit. Althans, dat wordt me ingeprent door respectievelijke publiciteitsmedewerkers van de uitgeverijen waar ik die boeken uitbreng. Bij elk pr-overleg staat het dan ook bovenaan de lijst, ‘actief op de socials’. En bij elk pr-overleg begrijp ik dat die taak, ‘actief op de socials’, bij mij ligt, en bekruipt mij een gevoel dat het midden houdt tussen ergernis en paniek. Waarom moet ík dat doen, ik ga mezelf toch niet aanprijzen? En hoe dan? Hoe speel ik mezelf schaamteloos en aantrekkelijk in de kijker?

Ik zit op Facebook, Twitter en Instagram. Facebook vind ik een simpel, overzichtelijk, maar ook tamelijk pathetisch platform voor mensen die hun ellende graag publiekelijk maken in ellenlange verhalen, zoals dat van een man die zijn kinderen niet meer ziet, zijn kat kwijt is, een hond heeft met een gezwel in zijn nek en zelf waarschijnlijk corona. Op Twitter is de toon zuurder. Daar loop je niet met jezelf te koop maar zeik je anderen af. Nog naarder dan de man die me in mijn digitale gezicht wrijft hoe eenzaam hij is, maar van wie de hond toch geen kanker blijkt te hebben en de corona geen corona was.

Dorpsomroeper in Bantry, Ierland (1969).Beeld Eddy Posthuma de Boer

Instagram is onschuldiger, lichter, met meer beeld dan tekst. Toch vind ik dat het meest ondoorgrondelijke medium, dat aan elkaar hangt van ongeschreven wetten. Veel anderen volgen is not done. Meer volgend dan volgers: sukkel. Liken levert weinig op, comments leveren des te meer. Hashtags luisteren nauw: doseren en niet zomaar wat roepen. Kan je volgers kosten. Vraag me niet waarom. Veel mensen hebben privé-accounts, zodat ik niet kan zien wie ze zijn en dus niet kan bepalen of ik ze wil terugvolgen als ze mij volgen. Tenzij ik ze volg. Volgt u me nog? En nog iets: wie zijn Ina Joduhaf en Sheltek Holopov, die me via berichtverzoeken vragen ze te accepteren?

Ik denk veel na over de naam Sheltek Holopov. Het zou een Poolse cliniclown kunnen zijn. Of de schuilnaam van een Tsjetsjeense gevangene die mijn hulp wil. Of van een Russische mol. Of is het een anagram, kan ik iets winnen als ik het oplos, een handgehaakte sprei, of een driedaagse rondreis door de Balkan? Allemaal fout. Sheltek Holopov blijkt een nep-Instagramnaam. Dus? Die is toch door iemand bedacht? Welk doel dient de neppe Sheltek Holopov? Is die gevaarlijk, kan die me beroven? Het gaat mijn pet allemaal te boven, en ik heb hier bovendien geen tijd voor, ik moet namelijk die boeken schrijven die maken dat ik zo nodig op die socials moet. Dus als iedereen die dit leest mij wil volgen, heel graag, dan kan ik rustig verder met schrijven. #enhetwonderbenjij #evaskeukenkast #muggenenolifanten #sheltekholopov

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden