Opinie

Hoe mijn vriend is gebrandmerkt als jihadist

Mijn vriend was met zijn vrouw en twee jonge kinderen een maand van huis geweest, dus iemand had de politie gebeld dat 'de buren uit Libië' waren afgereisd naar Syrië om daar in de nieuwe Islamitische heilstaat hun geluk te zoeken

R. Smits is ondernemer.
De Franse politie bij het huis van de ouders van Maxime Hauchard die zich bekeerde tot de islam en werk herkend als beul in een IS-video. Beeld afp
De Franse politie bij het huis van de ouders van Maxime Hauchard die zich bekeerde tot de islam en werk herkend als beul in een IS-video.Beeld afp

Een Marokkaanse vriend van mij wordt door zijn buurt in Utrecht gezien als jihadist. Toen hij terugkwam van zijn werk (hij werkt als wetenschapper bij een bedrijf) stond een politiebus voor zijn huis. Twee agenten ondervroegen zijn vrouw, terwijl veel buurtgenoten intussen de straat op waren gegaan. Mijn vriend was met zijn vrouw en twee jonge kinderen een maand van huis geweest, dus iemand had de politie gebeld dat 'de buren uit Libië' waren afgereisd naar Syrië om daar in de nieuwe Islamitische heilstaat hun geluk te zoeken.

Toen de agenten mijn vriend en zijn gezin thuis aantroffen, bleek dat natuurlijk niet zo te zijn. Maar waarom waren ze dan en maand van huis geweest? Dat viel toch niet uit te leggen? Dat was op zijn minst verdacht. Mijn vriend legde ze uit dat ze een maand op vakantie waren geweest naar Marokko om zijn vader en moeder te bezoeken. Hij was trots op zijn pasgeboren zoontje en had hem nog niet aan ze kunnen laten zien. De agenten snapten nu ook waarom ze in oktober weggegaan waren. Gezinnen met jonge kinderen plannen hun vakantie nu eenmaal vaak buiten de schoolvakanties omdat het goedkoper en rustiger is. Hiermee was het verhaal wat de politie betreft afgelopen.

Ondertussen is mijn vriend gebrandmerkt. Een horde buurtgenoten heeft op straat gekeken naar de politie die met twee man en een politiebus was uitgerukt om mijn vriend en zijn gezin aan de tand te voelen. De politie komt niet zomaar, dus er moet wel wat met dat gezin aan de hand zijn. Nee dus, maar ga dat al die omstanders in die tachtiger jaren middenklasse buurt maar uitleggen. De reputatieschade was aangericht en de buurtbewoners, die terecht dachten dat er een gewoon buitenlands gezin woonde, stonden gedesillusioneerd te kijken: die vriendelijke Marokkaanse wetenschapper blijkt dus toch een jihadist.

Alarm

En wie heeft de politie gebeld? Kennelijk zijn er mensen die nauwlettend de buurt in de gaten hielden. Ze sloegen meteen alarm toen ze dachten iets verdachts te hebben opgemerkt. Maar kennelijk was de belangstelling niet zo groot dat ze ook maar de geringste moeite hadden genomen zich aan hun buren voor te stellen of ze op de thee uit te nodigen. Mijn vriend worstelde met de gedachte of hij zelf de buren niet had moeten uitnodigen, misschien wel. Maar omdat men in de buurt nooit pakjes van bezorgdiensten voor ze wilde aannemen was die drempel al behoorlijk hoog geworden. Ze denken er nu aan terug te verhuizen naar de Marokkaanse buurt waar ze eerder woonden, in Kanaleneiland, daar gebeuren dit soort dingen niet.

Ik vond het schokkend om dit verhaal te horen en als geboren en getogen Nederlander schaam ik mij voor de buurtgenoten van mijn vriend. Het maakt duidelijk hoe moeizaam de integratie verloopt. De melding aan de politie van het vertrek van het gezin naar Syrië is overduidelijk ingegeven door de sensatiegerichte berichtgeving over dit thema. De werkwijze van de politie is hierom des te kwalijker en vereist veel meer tact. In plaats van het sturen van twee agenten in een grote politiebus, had dit veel discreter kunnen worden opgelost. De negatieve beeldvorming van de buurt over dit gezin had makkelijk kunnen worden voorkomen.

Binnenkort ga ik op kraamvisite bij mijn vriend. Ik heb drie jonge dochters met blonde paardenstaarten en ik neem ze alle drie mee. Ik zal, voordat ik bij hem naar binnen ga wat langer opvallend op straat blijven staan. Hopelijk wordt ook dat door de buurtgenoten gezien.

R. Smits is ondernemer.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden