Column Sheila Sitalsing

Hoe Maxime Verhagen vol overgave de dupe staat te wezen op het Malieveld

Slachtofferschap heeft vele gezichten en een van die gezichten stond woensdag op het Malieveld met gepijnigd gezicht zijn verwondingen te tonen: Maxime Verhagen. Op Verhagens cv staan dingen als voormalig minister van Buitenlandse en van Economische Zaken, ex-vicepremier, oud-leider van het CDA, ambassadeur en adviseur van de gemeente Limburg, nummer 148 in de recentste Volkskrant-top-200 van Nederlanders met de meeste invloed in dit land.

Maar nu even niet.

Nu staat hij vol overgave de dupe te wezen. Zachtjes jengelend uit te dragen dat hij en de zijnen benadeeld zijn. De zijnen, dat zijn met deze pet op even de bouwers, de mensen van het grondverzet, de mannen met hoogwerkers. Gepiepeld door de elites, de politiek, de hoge heren en dames in Den Haag. Zeg maar alles wat Maxime Verhagen níet is. Zet hem midden op het Binnenhof en hij kijkt verloren om zich heen, geen idéé waar hij is.

Naast hem stond Hans de Boer. Ook in zo’n oranje hesje, het teken van verzet van de vertrapte, van de verworpene, van de underdog die het opneemt tegen de machtigen die boven hem uit torenen. Want Hans de Boer mag dan vorig jaar als tiende uit de bus zijn komen rollen op de Volkskrant-ranglijst van de movers en shakers in dit land, woensdag was hij helemaal klaar met die lui uit Den Haag. Het is een menssoort waar hij niets mee te maken heeft.

Amicaal appen met Mark Rutte? Wie? Hij? Nee hoor, schouder aan schouder met de arbeiders stond hij, gezamenlijk tégen de politiek. ‘Jullie moeten naar ons luisteren, nu, nu, nu’, te brullen. Een postmoderne invulling van de strijd tussen arbeid en kapitaal.

Trouw had Verhagen aan zijn mouw getrokken en hem gevraagd of hij niet heel dicht bij het vuur zat toen in 2012 de eerste bouwstenen voor de Programmatische Aanpak Stikstof werden gelegd. Toen hij minister van Economische Zaken was, en vicepremier. Het was immers, legde Trouw hem voor, zijn staatssecretaris Henk Bleker die de contouren van de vooruitschuifoperatie bedacht. Dezelfde Bleker die nu, staande op de motorkap van een trekker, borst vooruit en kaaklijn omhoog en haren wapperend in de wind, de bastions van de macht bestormde.

Verhagen ging wijzen. Met priemende vinger. Nee hoor, die trien van de PvdA moesten ze hebben bij Trouw, die Dijksma. Díe had het ingevoerd. Hij was toen allang van het pluche afgedaald naar de status van doodgewoon burger, legde hij de verslaggever uit. En hij vroeg of hij ergens zijn pas gewassen handen kon drogen.

Het is een aanpak die fascineert en een wereld van mogelijkheden opent voor bestuurders.

Ingrid van Engelshoven die over een jaar of tien het Malieveld bestormt in een Bushmaster en ‘respect’ eist voor het laatste restje hoger onderwijs, de geesteswetenschappen in het bijzonder.

Stef Blok die in haar kielzog de Utrechtse Baan blokkeert met een slordig geparkeerde pantserhouwitser om het kabinet woedende verwijten te maken over de jonge in Syrië opgegroeide IS-strijders van Nederlandse origine die spectaculair bewapend blijken te zijn.

Menno Snel die in 2029 het Plein inneemt, gezeten op een olifant. Krijsend: ‘De ineenstorting van de Belastingdienst is chefsache!’

En een Kamerlid van de regerende en premier-leverende partij dat vervolgens serviel knikt. Verklaart dat ze er lang over hebben vergaderd en dat ze na enige studie tot de conclusie zijn gekomen dat er snel goede ­oplossingen moeten komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden