LezersbrievenDinsdag 11 augustus

Hoe kun je stug blijven volhouden dat er geen overtuigend bewijs is dat mondkapjes werken

De lezersbrieven van dinsdag 11 augustus. 

Het RIVM zou van standpunt moeten wisselen als dat nodig is. Beeld Arie Kievit

Brief van de dag: ik voorspel een parlementaire enquête 

De 1,5-metermantra van onze ­ministers, het social distancing-dogma van Jaap van Dissel en hoe een mondkapje leidt tot ­gezichtsverlies. Roel Coutinho, de voorganger van Van Dissel, was er in Nieuwsuur duidelijk over: het RIVM zou moeten wisselen van standpunt als dat nodig is en fouten moeten durven ­toegeven.

Hoe kun je mondkapjes ­verplichten in het ov en drukke winkelstraten en intussen stug blijven volhouden dat er geen overtuigend bewijs is dat ze ­werken, het dragen ervan schijnveiligheid biedt en het de verspreiding van het virus in de hand kan werken?

Geen wonder dat boa’s niet meer handhaven: iedere discussie hierover verlies je. Niezen in je elleboog is wél een effectieve manier om verspreiding van het virus tegen te gaan, maar niezen in je mondkapje niet?

Natuurlijk, ik snap het best. Aan het begin van de crisis was er een tekort aan mondkapjes en moest het gebruik ervan door het grote publiek vermeden worden. Daarom zijn we voor­gelogen dat ze niet zouden ­helpen.

Het ging zelfs zover dat het ­gebruik van mondkapjes ook voor medewerkers in de verzorgingshuizen werd afgeraden. Een kille, berekenende maat­regel blijkt nu. Immers, in tijden van crisis heeft de bescherming van deze groep ouderen geen prioriteit. Zouden zij besmet raken en ziek worden, dan zouden ze veelal in het verzorgingshuis blijven en sterven, zonder bij te dragen aan de druk op de spoedeisende hulp.

Even was er zelfs het advies dat verzorgend personeel onbeschermd mocht werken met coronapatiënten, mits het contact niet langer dan vijf minuten zou duren. Bizar, hoe bedenk je zoiets? En hoe kun je als verzorgende zo’n advies opvolgen? Naar nu blijkt was er dan ook geen enkel wetenschappelijk ­bewijs voor. Het advies was enkel gebaseerd op de ‘persoonlijke ­ervaringen’ van Van Dissel, zo moest hij later toegeven.

Het gevolg van dit falende ­beleid is duidelijk. Vele besmettingen en doden, allemaal op­gelopen door het verplegend personeel. Immers: bezoek mocht niet meer, zelfs niet met mondkapje.

Nederland, kijk om je heen en zie hoe steeds meer landen het dragen van mondkapjes wél verplicht stellen. Wees op je hoede, want bij een volgende uitbraak zullen nog meer landen het dragen van mondkapjes gaan verplichten en de lockdown en de 1,5-metermaatregel juist afschaffen. Omdat ze desastreus zijn voor de economie in die landen.

Ik voorspel een parlementaire enquête als alles achter de rug is.

Michaël Zwaaf, triagist, Apeldoorn

Oorlogsmisdaden

Astrid Essed heeft natuurlijk gelijk met de stelling dat ook geallieerde bombardementen oorlogsmisdaden zijn . Elke moord, ook in oorlogstijd, is een misdaad. De vraag is alleen wie verantwoordelijk was. Toen de nazi’s Rotterdam hadden platgegooid en dreigden Amsterdam aan te vallen, gaf Nederland zich over. We konden niet meer winnen en dus zouden burgerslachtoffers zinloos zijn.

Burgerdoelen bombarderen, vooral om de bevolking te demotiveren, was vooral een Duits idee, niet alleen Coventry maar al eerder Guernica, Warschau, Rotterdam, enzovoort. Tot het laatst was dat nog de strategie, Hitlers raketten heetten V-wapens. (V van Vergeltung).

Vanaf 7 december 1941 werd duidelijk dat Duitsland niet meer kon winnen. Op het laatst, halverwege 1943, na Stalingrad en Koersk, was die nederlaag definitief. Hitler had de oorlog hoe dan ook moeten beëindigen en had daarmee zijn volk kunnen redden. De uitschakeling van de Luftwaffe was voor de geallieerden geen reden om dan ook maar te stoppen.

Niet ‘Bomber Harris’ (opperbevelhebber van de RAF Bomber Command) of de Britse premier Winston Churchill waren de verantwoordelijken maar de Duitse leiding. Hitler heeft zich ten koste van zijn volk nog twee jaar kunnen uitleven. De conclusie dat de goede kant ook misdaden heeft gepleegd, verdient op zijn minst deze nuance.

Jan Hoekstra, ‘s-Gravenande

Water

Zolang we het water als vijand blijven beschouwen, blijven we de strijd verliezen. We hebben ons hele land aan het water te danken. De bodem van Nederland bestaat uit zeeklei, rivierklei en veen. De stuwwallen van de Veluwe en andere gebieden hebben we te danken aan het ijs (bevroren water).

Je kunt je vijand maar beter te vriend houden. Dus speel met de getijden (zandmotor) en geef ruimte aan de rivier (Spiegelwaal Nijmegen). Gebruik de tactiek van ‘plaatsmaken en tijdrekken’, sla het water tijdelijk op en loos het later. Geef het water de ruimte, dan kun je niet verliezen.

Ruimte voor de rivier is ruimte voor de natuur; groen en blauw, groeiend, lopend en vliegend.

Waterschappen houden zich vanouds bezig met afwatering. Maar ze moeten zich ook bezig houden met ‘aanwatering’. Niet alleen moeten ze op de hoge zandgronden water vasthouden in natte tijden. Ze moeten ook, zonodig, water oppompen vanuit de rivieren en natte gebieden.

Dat kost natuurlijk geld, maar als je bedenkt hoeveel de gemalen kosten die de polders beneden zee­niveau droog houden, dan vallen de kosten van ‘aanwatering’ wel mee.

Gerard Herbers, Arnhem

Water (2)

Waar is koning Willem-Alexander in tijden van waterschaarste. Hij studeerde toch waterbeheersing?

G. van Geenen, Steenwijk

Eigen woning

Was het maar waar dat mensen hun eigen woning verhuren. Ik woon in een prachtige straatje in Groningen. Drie huizen verderop is een huisje verkocht, opgeknapt en wordt nu commercieel verhuurd via Airbnb. De tekst in de aanprijzing van het pand is dat het heerlijk wonen is in deze buurt en dat men anderen deze ervaring ook gunt.

De waarheid is dat ze er geen dag gewoond hebben, het pand beschouwen als melkkoe en goede sier maken met de idyllische buurt waar zij niets aan bijdragen. Er zijn in Nederland zeker te veel wolven, met name van de ondersoort geldwolf. En onze gemeente doet er niets tegen.

Albert Duinkerken, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden