VERSLAGGEVERSCOLUMNMargriet Oostveen in Tiel

Hoe je kunt voorkomen dat hangjongeren blijven samenscholen

Zo’n honderd hangjongeren in Tiel hadden tijdens de lockdown een systeem met vooruitgeschoven posten van scootertjes op straathoeken. Ze toeterden als er een boa aankwam: even verspreiden, en daarna snel weer terug naar elkaar. Omdat het vaak thuis niet lang uit te houden is voor jongens in Tiel West en Tiel Oost, wijken met veel flats, grote gezinnen en weinig ruimte.

Mahamadou Diallo bijvoorbeeld, negentien jaar oud, deelt twee kamers met zijn moeder, broer en twee zusjes. Kwam pas op zijn dertiende vanuit Guinee naar Nederland, te oud om dingen te vergeten. Mahamadou mist zijn oma, familie en vrienden daar. Tijdens de lockdown was er nauwelijks plaats voor hem thuis en alles was dicht, dus zwierf hij hele dagen door Tiel, ‘beetje lopen, beetje hardlopen, soms voetballen’. Hij was blij met zijn vrienden op straat, samen doodden ze de tijd tot ze weer naar huis konden om te slapen.

Tiel heeft ruim eenenveertigduizend inwoners en daaronder veel families van voormalige gastarbeiders. De gastarbeiders kwamen hier om in de jamfabriek te werken. Ooit had Tiel een jongerencentrum voor iedereen, dat uitgroeide tot een poppodium, dat is verdwenen. Tiel kreeg een multifunctioneel cultuurcentrum, heel mooi, maar wel wat hoogdrempelig voor een hangjongere.

In de jaren tachtig had de jeugd ook geen toekomst, maar toen hadden ze tenminste wel inloopcentra. Die zijn nu in veel plaatsen verdwenen: wegbezuinigd of als niet te managen beschouwd. Waar kun je dan heen? Het jongereninloopcentrum heet nu coffeeshop of shishalounge. Tiel heeft vier coffeeshops en twee shishalounges.

Maurice Julienne noemt dit rijtje altijd graag als hij zijn best doet voor een jongereninloopcentrum. Tiel heeft wel vier jongerenwerkers, daar is hij er één van. Ze zijn in dienst van Mozaiek, het maatschappelijk werk van Tiel, en uit ander hout gesneden dan de geitenwollensok van weleer. Maurice heeft een ‘business case’: één jongere in detentie kost ongeveer evenveel als het jaarsalaris van een jongerenwerker, zegt hij.

De failliete bioscoop, nu tijdelijk inloopcentrum voor hangjongeren.

Door de lockdown ging de oude bioscoop Metro van Tiel failliet. Maurice kreeg de gemeente zover het pand tijdelijk te huren als inloopcentrum voor hangjongeren, om ze van de straat te houden in coronatijd: burgers minder overlast, de hangjongeren wat rust. In de bioscoop is ruimte genoeg om maximaal dertig jongeren per avond op anderhalve meter te houden. Ik vind dat een geweldig idee, dat navolging verdient.

Rond het oude kaartjesloket is de foyer van de bioscoop op een doordeweekse avond nu gedimd verlicht, jongerenwerker Mounir Lahnine doet open. De jongens dragen Mounir op handen, had Maurice gezegd. Ze praten wat, kijken voetbal, spelen Fifa.

Mounir was zelf ook zo. Zijn vader werkte in de Riedel limonadefabriek in Veenendaal. Toen Mounir zes jaar oud was hebben zijn ouders hem zonder waarschuwing vooraf bij zijn oma in Marokko achtergelaten. Later bleek dat zijn vader hoopte te remigreren, maar dat mislukte. Vier jaar later mocht Mounir pas terugkomen. Hij sprak nauwelijks Nederlands meer.

Dat Mounir via veel rondhangen buiten, een carrière als heftruckchauffeur en een kipcafetaria in het jongerenwerk belandde, komt vooral doordat hij voor anderen wilde worden zoals zijn voormalige gymleraar, meester Rip. ‘Die gaf me als enige het gevoel dat ik een persoon was die wat kon.’

V.l.n.r: Oubada el Boukrioui, Mounir Lahnine, Mahamadou Diallo.

Mounir geeft intussen een boks of elleboogje aan de jongens die binnenlopen.

Nu en dan wordt hij gebeld: ‘Nassim, kunnen we regelen, kom maar gewoon.’

De jongens willen weten of ze voetbal mogen komen kijken. Ze hebben allemaal zijn 06-nummer.

Tijdens de lockdown verdubbelde het aantal klachten over hangjongeren in Tiel, maar dat had er volgens de jongerenwerkers vooral mee te maken dat iedereen thuis zat op te letten, er was meer ergernis dan overlast. Later in de zomer waren ze bang dat de rellen uit Den Haag en Utrecht naar Tiel zouden overslaan. Ze zaten er bovenop, en het is niet gebeurd.

Mounir in het inloopcentrum.

Mounir gaat het niet mooier maken dan het is. Er zijn jongens die hij probeerde te begeleiden in de cel beland, ‘en die komen er pas uit als ze boven de dertig zijn’. Zware criminaliteit dus. Maar wordt het geen tijd om het weer eens te hebben over niet de minste, maar over de meeste jongeren? Over Oubada el Boukrioui, bijvoorbeeld, die al bij Mounir komt sinds hij een klein jongetje was, het Cios voltooide en nu met hulp van Mounir en Maurice zijn eigen voetbalschool heeft opgericht?

Ook Oubada geeft nu kinderen zoals hij zelf was les, desnoods gratis. Nu wil Oubada worden zoals Mounir.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden