Column Aaf Brandt Corstius

Hoe ik eind augustus, wanneer de fruitvlieg op zijn allerirritantst is, ineens sympathie kreeg voor het beestje

Hoe je door één komkommernieuwskopje van je levenslange haat tegen fruitvliegen afkomt. ‘Goedkope fruitvlieg met alzheimer is het perfecte proefdier’, stond er gisteren op nos.nl. Eén zo’n komkommernieuwskopje kan trouwens ook nogal veel vragen oproepen.

Zijn er ook dure fruitvliegen dan? Zijn er überhaupt verschillende prijscategorieën? Hoe herken je een fruitvlieg met alzheimer? Wat doet een fruitvlieg met alzheimer anders dan een fruitvlieg zonder alzheimer? Vergeet de fruitvlieg met alzheimer dat hij op een irritante manier rond de fruitschaal moet vliegen? Naar mijn mening zou die specifieke soort fruitvlieg dan juist duurder moeten zijn, maar goed. Ik heb nog nooit iets afgerekend voor een fruitvlieg, ik kreeg ze altijd gratis. Waarschijnlijk bedoelt nos.nl dat met het woord goedkoop: gratis.

Het stukje onder dit kopje opende ook werelden waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Fruitvliegen blijken bijvoorbeeld heel erg op mensen te lijken. Want ze hebben ook nieren, een darm, een hart en bijna dezelfde hersencellen, vertelde een hoogleraar celbiologie die Ody Sibon heette. (En fruitvliegen en mensen zijn allebei irritante diersoorten en blijven zich almaar voortplanten zonder dat iemand daar nog op zit te wachten, maar dat zei Ody Sibon niet.)

Er zijn nog meer handige aspecten aan fruitvliegen als proefdier, bijvoorbeeld dat hun leven er vrij snel weer opzit en dat je ze gemakkelijk zelf kunt ontwerpen. Je kunt ze met allerlei nare ziektes injecteren, en dan krijgen hun kinderen die ook. Dat heten fruitvliegen ‘op maat’.

Maar wat het allerhandigste is aan fruitvliegen, is dat niemand een reet om fruitvliegen geeft. Daarom begint de fruitvlieg de muis inmiddels voorbij te streven als proefdier. ‘Er zitten allerlei ethische bezwaren aan onderzoek met proefdieren, dus heb je een vergunning nodig voor onderzoek met muizen’, stond er in het stukje. ‘Voor fruitvliegen hoeft dat niet.’ Dat vind ik een heel zielige zin. Vooral omdat het verder helemaal niet wordt uitgelegd. Voor fruitvliegen hoeft dat niet. Dat snapt iedereen.

En zo kwam het dat ik nu, eind augustus, wanneer de fruitvlieg op zijn allerirritantst om de fruitschaal circuleert, ineens sympathie kreeg voor de fruitvlieg. Omdat alle ethische bezwaren ineens niet opgaan als het om de fruitvlieg gaat. Omdat je een fruitvlieg zonder formulieren in te vullen mag injecteren met alzheimer-dna. En omdat al zijn vele kindertjes dan ook alzheimer krijgen. En niemand één spandoek voor ze beschildert.

Daarom ga ik ze koesteren. Ik ga een paar lekkere rottende nectarines voor ze neerleggen, en liefhebbend proberen te kijken als ik de deksel van de prullenbak opendoe en zij in een zwerm om mijn hand heen vliegen.

Vooral de goedkope fruitvlieg met alzheimer. Die krijgt een extra aai over zijn bol.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.