Column Paulien Cornelisse

Hoe het voelt voor iedereen, kan erbuiten gelaten worden

Als er wordt gepraat en geschreven over de vrouwelijke hoogleraren in Eindhoven, gaat het vaak over hoe een benoeming moet voelen voor die toekomstige vrouwelijke hoogleraar. Zij weet dat ze misschien niet is gekozen omdat ze de beste is, maar vanwege haar geslacht, even kort door de bocht. Wie wil er nou de excuustruus zijn? Niemand toch?

Daarbij wordt niet de vraag gesteld: hoe moet het voelen voor de mannen van nu? Zij zijn waarschijnlijk ook niet de beste, maar zitten dankzij een onbewuste voorkeur voor mannelijke kandidaten op hun huidige plek. Wat superongemakkelijk, wat awkward, huu, ik zou dat nooit willen. Want dan ben je een soort gewoonterechtman! Dat wens je toch niemand toe?

Met andere woorden: er zijn allemaal goede argumenten te geven waarom dit specifieke quotum van de Eindhovense universiteit wel of niet ergens op slaat. Maar hoe het voelt voor iedereen, dat kan erbuiten gelaten worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden