opinielezersbrieven

Hoe Helmut Kohl in 1993 naar Den Haag kwam

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 2 september. 

Bondskanselier Kohl van West-Duitsland in gesprek met minister-president Lubbers in april 1986.Beeld Nationaal Archief

Brief van de dag: Ruud Lubbers nodigde Helmut Kohl meermalen uit

Na het verhaal van Jan Tromp over de memoires van Ruud Lubbers (Ten eerste, 26 augustus) zijn er wat reacties geweest over de relatie tussen Lubbers en de Duitse bondskanselier ­Helmut Kohl. In die reacties worden niet altijd de feiten weer­gegeven. Zo stelt R.K. ­Bargmann (O&D, 28 augustus) dat premier Lubbers bondskanselier Kohl nooit heeft uitgenodigd voor een officieel bezoek aan Nederland, omdat de premier de ervaring meedroeg dat de Duitsers vrienden van zijn ­vader hadden afgevoerd.

Uit betrouwbare bron had ik begin jaren negentig bij herhaling in Den Haag de vertrouwelijke informatie gekregen dat Lubbers tot vijfmaal toe de bondskanselier voor een officieel bezoek aan Nederland had uitgenodigd, maar dat Kohl dit elke keer had afgewezen. De reden daarvan is door Jan Tromp in zijn verhaal aangegeven.

Daarop heb ik als bestuursvoorzitter van het Int. Pers­centrum Nieuwspoort via de Duitse ambassade aan Kohl een uitnodiging doen toekomen om als gast van Nieuwspoort aan een galadiner in de Ridderzaal deel te nemen. Ik kreeg toen onmiddellijk een positieve reactie van de bondskanselarij in Duitsland, wat resulteerde in een bezoek van Kohl aan Den Haag op 26 januari 1993.

Van de komst van Kohl als gast van Nieuwspoort heb ik toen via de RVD premier Lubbers op de hoogte gebracht, die graag ook aanwezig wilde zijn. Lubbers had immers nog steeds de steun van Kohl nodig om het voorzitterschap van de Europese Commissie te bemachtigen. Lubbers heeft die dag inderdaad een paar uur met Kohl gesproken, maar die steun heeft hij nooit gekregen en dus evenmin de prestigieuze functie in Brussel.

Jan van GroesenDen Haag

Zinvol

Op de vraag ‘Leiden mensen die zich zelf niet voortplanten dan geen zinvol leven?’, is het korte antwoord van paleontoloog John de Vos: ‘Klopt.’ (Ten eerste, 31 augustus) Misschien is dat voor een paleontoloog logisch, maar voor mij zeker niet. Ik ben zelf zonder kinderen, onder andere omdat ik sinds mijn studententijd al vind dat meer dan genoeg mensen zich voortplanten op onze aarde.

Wel heb ik mijn hele loopbaan in het onderwijs gewerkt voor de kinderen van andere mensen. Dat heb ik zelf als zinvol ervaren, maar niet altijd als amusement. Werken is niet alleen maar leuk. Op dit moment geniet ik van een welverdiend pensioen. In de afgelopen maanden met gesloten scholen en online onderwijs zijn veel ouders er achter gekomen dat zij andere mensen, ook die zonder kinderen, als leraren nodig hebben om hun kinderen goed en zinvol les te geven. Misschien heeft meneer De Vos zich iets te veel ingeleefd in de evolutie en de rol van voortplanting bij dieren en mensen. Het lijkt mij dat mensen, met of zonder kinderen, elkaar nodig hebben om zinvol te leven en voort te bestaan.

Frans Bruning, Amsterdam

Foutje

Een man naar mijn hart, zegt mijn vrouw over paleontoloog John de Vos die zich verheugt op het einde van de mens. Ook zij vindt dat de mens ‘het ergste is wat de wereld is overkomen’. De Vos schat dat die nog 22 duizend jaar mee kan. Nog best lang eigenlijk. Gek wel, de zin van het leven is voortplanting, tegelijk graven we er ons eigen graf mee. Zijn we toch een foutje in de evolutie.

Willem Brand, Haarlem

Rivierkreeft

Dat de rode Amerikaanse rivierkreeft een plaag is geworden (Ten eerste, 31 augustus) ervaar ik in mijn werk (ik beheer een park met waterpartijen), maar dat ze geen natuurlijke vijanden hebben is niet waar. Steeds meer vogels en watervogels zien de kreeft als een lekkernij. Waaronder de kraaien, kauwen, meerkoeten, reigers en zaagbekken. En bij onze vijver eet een grote mantelmeeuw alleen nog maar kreeft (delicatesse!). De scharen liggen in overvloed op de kant. Weg krijgen lukt niet meer, maar misschien komt er wel weer een balans in het aantal.

M. van Weerdenburg, Amsterdam

Consult

‘We moeten echt naar ‘slow consulting’, concludeert huisarts Joost Zaat in zijn column, naar aanleiding van een patiënt bij wie de diagnose ‘klassieke parasietenwaan’ bij nader inzien niet gegrond bleek (Wetenschap, 31 augustus). Cardioloog Jean Bronzwaer (O&D, 31 augustus) wijst op het belang van een gedegen anamnese, omdat iedere patiënt uniek is: ‘Een goede anamnese afnemen kan tijdrovend zijn (...) Het risico is daardoor dat een juiste behandeling van de klachten achterwege blijft.’ Maar de huisarts van nu moet die grondige anamnese in een consult van 10 minuten weten klaar te spelen, een van de ‘verworvenheden’ van de marktwerking in de zorg, dat paradepaardje van de VVD. Laten we beginnen met die duur van het consult op te schroeven naar zeker een kwartier. De tijd (en dus geld) die dat kost, wordt waarschijnlijk terugverdiend door de afname van foute diagnoses, verkeerde behandelingen en verwaarloosde kwalen.

Marlies Jansen, Oegstgeest

Grapperhaus

Laat Grapperhaus een tijdje – als taakstraf – meedraaien met de boa’s. Zal een leerzame ervaring voor hem zijn.

Pierre Daanen, Amsterdam

Talent

‘Ik heb achttien jaar ervaring met knippen’, zegt de Syrische vluchteling Layla verwonderd in ‘Bijna de helft voelt zich nu Nederlander’ (Zaterdag, 29 augustus). Ze zou hier een kappersdiploma moeten halen, wat 3.000 euro kost. Is het niet handiger om haar een ‘proeve van bekwaamheid’ te laten afleggen of stage te laten lopen? Ik vind het echt een verspilling van talent.

Carolien van Grinsven, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden