Verslaggeverscolumn Margriet Oostveen

Hoe Flevoland draagvlak wint rond nieuwe Oostvaardersplassen

‘U krijgt allemaal maximaal drie minuten’, zegt de voorzitter. ‘U mag ervan uitgaan dat deze Statenleden al uitstekend zijn geïnformeerd over dit onderwerp. En wij verzoeken u de Statenleden ook niet te beledigen.’

‘Lúl’, antwoordt mijn buurman, nogal hard. Anderen dragen zelfgemaakte actieshirts, hij een linnen jasje, aktentas van soepel leer, puntschoenen met gespen. En daarbij de dictie van Youp van ’t Hek.

Een uitzonderlijk hoog aantal van vijfentwintig insprekers had zich aangemeld. Zestien zullen er, soms huilend en vergezeld door een flinke aanhang, ook daadwerkelijk een korte toespraak houden voor de Statencommissie Duurzaamheid in Lelystad. Die vergadert voor het eerst over het rapport dat de Begeleidingscommissie beheer Oostvaardersplassen onder leiding van Pieter van Geel (CDA) schreef over de toekomst van het natuurgebied.

Mevrouw Schulting krijgt het woord: ‘Hoe kan men zichzelf nog hoogleraar of deskundige noemen als er zo veel slachtoffers zijn gevallen?’

Gestamp, applaus, maar dat mag niet van de voorzitter. Youp naast me fluit assertief op zijn vingers. Bewonderende blik van buurvrouw aan de andere kant.

Er is extra bewaking ingehuurd. De gordijnen voor de hoge ramen van de grote vergaderzaal zijn gesloten, alsof iemand met bakstenen zou willen gooien.

Het rapport Van Geel verscheen in april met wat vertraging, zodat nog een reeks activisten gehoord kon worden. Zij klimmen in wisselende samenstelling over hekken van het natuurgebied, voeren hongerende wilde konikpaarden bij, schrijven alternatieve plannen van aanpak, demonstreren rond het bezoekerscentrum, bedreigen boswachters, zoeken hun eigen deskundigen, of knippen afrasteringen rond de Oostvaardersplassen door.

Mevrouw Oosterbaan krijgt nu het woord. ‘We kunnen ook niet zomaar oernatuur in Nederland kwakken.’

Goed punt. Van Geel concludeert dat de Europese natuurdoelen uit Natura 2000 intussen ook onder druk staan. En adviseert het aantal grote grazers in de Oostvaardersplassen te halveren om het kaalgevreten droge deel van het gebied en het voor vogels zo belangrijke moerasdeel te ‘resetten’.

Ook stelt Van Geel dat er ‘geen breed maatschappelijk draagvlak’ is voor omvangrijke sterfte door gebrek aan voedsel in winters, zoals het afgelopen seizoen, toen meer dan de helft van de grote grazers het niet haalde.

We hebben het vooral over een paar honderd zeer luidruchtige activisten. Deze week nog schrapte het visserijfestival van Harderwijk De nieuwe wildernis als openingsfilm na een ‘explosie van haatmails’ en ‘dreigementen met geweld’, in de woorden van het bestuur.

De heer Linthorst, sinds acht jaar voorzitter van Vereniging het Edelhert, is een ander type. Wellevend, kort en bondig: ‘De Vereniging het Edelhert steunt het advies van de commissie-Van Geel.’

Goedkeurend knikje van de voorzitter van de Commissie Duurzaamheid. Dat is trouwens Wobbe Bouma (CDA), voormalig akkerbouwer uit Luttelgeest. Zet zich volgens zijn eigen biografie in voor de promotie van de Noordoostpolder als ‘World Potato City’ en de aanleg van ‘een volwaardige vierbaans-A50 van Emmeloord tot Zwolle’. En o ja natuurbeheer ‘waar we met z’n allen van kunnen genieten’.

De heer Metzenmaekers nu aan het woord, op klompen. Wil slechts een schaapsherder met kudde in de Oostvaardersplassen zetten: ‘Goed voor het toerisme, en je bent van het gedonder af.’

Volgt mevrouw Hotsema: kent ‘een groot natuurgebied in Spanje met kruidig gras, ik kan de konikpaarden daarheen transporteren’.

Mevrouw Reerink. Zij pleit vurig voor anticonceptie van de grote grazers.

De heer Nagel. Komt nog wat ‘walging en ergernis’ uiten.

Mevrouw Konijnenberg-Vet. Spreekt namens haar eigen ‘niet-wetenschappelijke denktank’, al wordt niet heel duidelijk waarover.

En als laatste dan boze buurman, die de heer Land blijkt te heten. ‘Ik geef u een definitie van een criminele organisatie’, zegt hij met het aplomb van Youp.

Bewonderende buurvrouw rechts: ‘BAM.’

Voorzitter: ‘Ik wil u verzoeken Staatsbosbeheer niet onheus te bejegenen.’

Daarna is het tijd voor een kadetjesoffensief, met broodjes kaas en worst en sap voor alle burgers. Wie nog niet naar huis wil, voegt zich nu braaf in een rij.

Eén-nul voor Flevoland.

Om zeven uur kan Pieter van Geel dan in vriendelijke sfeer aantreden om de nieuwe wildernis als ‘schitterend ongelukje’ ten grave te helpen dragen. ‘Geen van onze commissieleden is ecologisch deskundige of wat dan ook’, zegt hij geruststellend richting publieke tribune.

Want dit geldt tegenwoordig als een aanbeveling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.