Column Arthur van Amerongen

Hoe dik moet ik worden om weer te mogen vetschamen?

Vorige week ontstond er weer eens een fiks relletje rondom fatshaming. Socialite Olcay Gulsen, die als twee druppels water op Katrien Duck lijkt, had iets gemeens gesnaterd over dikke vrouwen en fitness. Het is volop komkommertijd en daarom was haar vetschamen eventjes trending in de sociale media. 

Nou is het algemeen bekend dat dikke mensen veel gezelliger zijn dan broodmagere mensen en dat je altijd met ze kunt lachen. Dikkerdjes zijn dan ook onlosmakelijk verbonden met de moderne geschiedenis van de humor: denk maar aan Roscoe ‘Fatty’ Arbuckle, Oliver Hardy, Lou Costello, John Candy, John Belushi, Dawn French, Rita Corita, Roseanne Barr, Mimi Kok en Annet Malherbe.

Bij ons thuis werden de stripverhalen van Billie en Bessy Turf – de dikste studentjes van de wereld – verslonden. Grapjes over moddervette tantes vlogen tijdens de warme maaltijd over de tafel, maar als ze op visite kwamen, werden ze hoffelijk en respectvol behandeld. Al keek ma heel bezorgd wanneer de gasten puffend in haar antieke stoeltjes ploften. 

Ik plaagde de kamerolifantjes (dixit papa) nogal eens met scheetkussens en jeukpoeder. En als ik in gedachten mijn ouwe heer weer stikkend van het lachen naar de keuken zie vluchten, denk ik: wat hadden we het toch goed toen.

Mama riep altoos als ze een dik iemand zag: ‘Ieder pondje gaat door het mondje.’ Meestal voegde ze daar zonder enige ironie aan toe: ‘Dikke mensen eten altijd, Tuurtje. Let er maar eens op.’

Zelf was Mien zo mager dat ze door de brievenbus kon dus ze had makkelijk praten.

Een paar jaar geleden schreef Halina Reijn in een column iets over een zeekoe en ook toen waren, net als nu met eendje Olcay, de rapen gaar. Actreutel Reijn is vel over been en dat deed pijn bij de gekwetste corpulenten. Slanknijd dus. 

Ik woog eerder dit jaar 95 kilo terwijl mijn streefgewicht 80 is. Ik mocht alles nog van de dokter en hoefde geen scootmobiel (terwijl zo’n ding reuze handig is, omdat je heel veel halve liters bier in het mandje kunt meenemen) maar het vegen van de bips en het strikken van de veters zijn een nachtmerrie met een dikke pens.

De vraag rijst of ik als papzak wél mopjes mag maken over dikke mensen.

Ik viel echter af en weeg – still counting – 85 kilo schoon aan de haak. Ben ik nu niet te mager voor grappen over obesitas en hoe dik moet ik worden om weer te mogen vetschamen? 

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden