VERSLAGGEVERSCOLUMNMARGRIET OOSTVEEN IN PUTTEN

Hoe de Oranjevereniging deze Koningsdag overleefde

Er is ook schoonheid in een vergeefse handeling, zinloosheid kenmerkt niet toevallig de hardnekkigste rituelen. Daarom zijn ijsclubs zonder ijs ontroerend, houden sommige mensen eindeloos vast aan een Zwarte Piet en schenkt een fanatieke Oranjevereniging ook zonder echte Koningsdag vreugde. De Oranjevereniging van Putten stelt hierin allerminst teleur.

‘Ja wij zijn heel fanatiek en redelijk stand alone’, zegt de ongebroken voorzitter Trudy Schippers bij een eerste verkennend telefoongesprek. Ze zijn zoals dat hoort lid van de Oranjebond, maar doen alles op hun eigen manier. In gewone jaren heeft Putten een zeer vol programma van ’s ochtends tien (aubade) tot ’s avonds laat (vuurwerk). Klapstuk is de optocht. Koningsdag is hier het grootste dorpsfeest van het jaar.

En het gaat om de intentie. Ook deze frustrerende editie hebben de bestuursleden Trudy, Petra, Tim, Marijn, Klaas-Jan en Marieke daarom ijskoud een hotline, een missie en een draaiboek. En toen daar vrijdag onverwacht de koning himself doorheen fietste, met de aankondiging van zijn toespraak, toen kregen de verantwoordelijken even een mailtje van Trudy. In haar eigen draaiboek stond namelijk al dat Putten om tien uur ‘braaf zou aansluiten bij het Wilhelmus van het Concertgebouworkest’, en nu kreeg de koning dat tijdslot.

Eenzame Oranjefietser.Beeld Margriet Oostveen

Zelf wilde Trudy Schippers dan net op haar versierde fiets door het dorp  gaan rijden en haar duim troostrijk opsteken naar zingende dorpsgenoten. Waarom beginnen jullie ons nu te beconcurreren, schreef Trudy dus naar een hoogmogende in het Oranjegebeuren, wij moeten het als lokale vereniging ook maar voor elkaar zien te krijgen dit jaar.

En kijk: op maandag is de koninklijke toespraak tóch verzet tot na het Concertgebouworkest-moment. Het Puttense draaiboek is intussen al aangepast, dat laten ze nu maar zo. De bestuursleden zullen ook het Wilhelmus meezingen, met een gettoblaster op een verlaten marktplein.

Voorzitter Trudy Schippers van de Oranjevereniging.Beeld Margriet Oostveen

Vastberaden stuurde Trudy de laatste dagen ‘updates’ over de voortgang. Het draaiboek, van klokgelui tot Nationale Toost. De brief voor het woonzorgcentrum, dat taartjes krijgt. En ‘onder embargo’ de ‘nog niet door de afdeling communicatie gecensureerde’ YouTube-toespraak van de burgemeester. Plus het klapstuk: een linkje naar de digitale optocht, waarvoor deze keer een eindeloze stoet dorpskinderen afzonderlijk is gefilmd, Trudy is hier ‘een beetje euforisch’ over.

Op Koningsdag staat de voorzitter om kwart over negen ’s ochtends  stoïcijns klaar: oranje rozetten op het tuinhek en twee vlaggen ernaast, haar fiets met bloemen versierd. Trudy draagt een oranje jasje met op de rug ‘Oranjevereniging Putten’. Tegen een voorbijgangster: ‘Het blijft Koningsdag’, hoor’.

Of ik met de auto achter haar aan wil rijden naar het centrum. Zo vormen we langzaam een kleine file met achteropkomend verkeer en wordt het toch nog bijna een optocht. Trudy knikt in de stille straten enigszins plechtig naar alle vlaggen die links en rechts aan de huizen hangen.

Putten is een christelijk dorp, maar ook weer niet zo christelijk als wordt gedacht, legt het bestuur later uit. Trudy is ‘een katholiek meisje, van oorsprong dan’, bestuurslid Tim op zijn blauwwitte Hugo de Jonge-schoenen is ‘neutraal’, Marijn is ‘niks’, penningmeester Klaas-Jan gaat wel naar de protestantse kerk en doet daar ontspannen over. Als je hier eenmaal een beetje weet hoe het werkt is er in normale jaren best een verbroederend knalfeest met harde muziek te organiseren. Samen leerden ze rond ‘bepaalde gevoeligheden’ in het dorp te slalommen (niet ‘van die hele heftige nummers over drugs en dergelijke’, zegt Trudy). En met veel lol, blijkt als Marijn rond half tien de eerste oranjebitters inschenkt.

Hun feestprogramma voor het ruim 24 duizend inwoners tellende dorp was al in glanzende boekjes gedrukt. Dit kost de Oranjevereniging 6.000 euro nu het allemaal niet doorgaat, omdat intussen is besloten de middenstand hun advertenties niet in rekening te brengen. ‘Die hebben het al moeilijk genoeg’, zegt penningmeester Klaas-Jan. Anders dan grote bedrijven die nu in de rij staan voor overheidssteun heeft hij wél een buffer voor tegenslagen. Daarom is er zelfs nog geld over om het woonzorgcentrum te trakteren.

Na het Wilhelmus op het uitgestorven marktplein komt dan toch nog een man op een uitbundig versierde fiets aanrijden. Vlaggetjes, slingers, voorop een foto van de toost van Willem-Alexander met Poetin (‘Biertje?’) ‘Ik kom gewoon in mijn eentje de optocht doen’, zegt hij koppig. ‘En ik rijd hem helemaal. Net als altijd.’

Het Wilhelmus.Beeld Margriet Oostveen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden