'Hillary Clinton heeft zichzelf aan het spit geregen'

Ik heb echt alleen maar privémails gewist. En ik gebruikte mijn officiële ministeriële mailaccount niet, omdat ik het niet handig vond met twee apparaten met me mee te zeulen. Aldus Hillary Rodham Clinton gisteren tijdens een persconferentie. Met die verklaring deed ze haar zaak meer slecht dan goed, schrijven Amerikaanse columnisten. 'Deze Hillary Clinton zal nooit president worden.'

Hillary Clinton gisteren na haar persconferentie.Beeld afp

Frank Bruni, in The New York Times.

Het was niet geheimhouding die haar motiveerde. Het waren ruimte in haar handtas en RSI.

En achter haar geforceerde lach, die praktisch in beton gegoten was, leek ze alle scepsis en vragen zat te zijn. Dat zou ze niet moeten zijn. Deze laatste Clinton-controverse is niet het werk of de fout van Republikeinse vijanden of van een meedogenloos journalistencorps.
Het is haar eigen schuld. Ze maakte een keuze [om niet haar officiële mailadres te gebruiken, red.] toen ze koos voor het ministerschap waarvan ze wist dat het vragen zou oproepen als het ooit bekend zou worden, zoals het met alles gaat. En toen het aan het licht kwam, was ze er een week lang stil over en kon de verdenking dooretteren.

Ze hing aan het spit omdat ze zichzelf daaraan had geregen.

(...) Het was wat steeds naar voren kwam terwijl ze voor de camera onder vuur kwam te liggen, wederom benadeeld door de weigering van Amerikanen om gewoon te vertrouwen op hoe goed bedoelend en deugdzaam en goed ze voor het land is: gisteren. Het is allemaal zo van gisteren. En verkiezingen gaan over morgen. Ja, dat is een cliché, maar ook een onaantastbare politieke waarheid.

Lees ook: was Clinton slordig of berekenend?

Niemand zei: 'We kunnen dit niet maken', toen Hillary Clinton als Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken werkte met een privé-e-mailaccount. Nu wreekt zich haar ongrijpbaarheid.

John F. Harris, op Politico.com.

Onder de beleefdheid zat een onmisbare boodschap in haar persconferentie dinsdag in New York, die makkelijk samengevat kan worden in drie woorden: Go to hell. Nee, zei ze, ze heeft geen regels overtreden door haar privémailadres te gebruiken als de belangrijkste diplomaat van het land. Nee, zei ze, deze kwestie hoeft niet overgedragen te worden aan een buitenstaander die de eigen mailserver van de Clintons kan onderzoeken en de bewering dat ze alle correspondentie die voor het publiek mogelijk van belang kan zijn al heeft overgedragen kan toetsen. En, gelooft ze overduidelijk, ondanks dat ze het niet expliciet zei, deze ophef is het niet waard dat journalisten en politici haar beweringen in twijfel moeten trekken. Om meer antwoorden vragen geeft alleen maar blijk van een zelfingenomen motief om de controversie nog verder aan te wakkeren.

(...) Go to hell is niet een boodschap die politici aan het begin van een presidentiële verkiezingscampagne vaak brengen. Maar in het geval van Hillary Clinton laat het een diepe overtuiging zien die al bijna een kwart eeuw in de maak is. Zelfs Cllintons tegenstanders moeten toegeven dat ze goede redenen heeft om zo te denken als ze doet. Hetzelfde soort drama, met persconferenties en onderzoeken en het oncomfortabele vervagen van de grens tussen publiek en privé hebben we de afgelopen jaren letterlijk tientallen keren gezien. Of het nu ging om het huwelijk van de Clintons, een zelfmoord in het Witte Huis, hun reisgedrag, hun pogingen de gezondheidszorg te hervormen, de manier waarop ze geld probeerden in te zamelen voor hun campagnes: het gemeenschappelijke thema is de spanning tussen privacy, die Hillary Clinton prijst, en de overtuiging onder journalisten en anderen in de politieke klasse dat zij in het hoogste ambt (of zij die dat ambiëren) erop voorbereid moeten zijn bijna alle privacy op te offeren.

John Podhoretz, in New York Post.

De persoon die dinsdag een persconferentie gaf bij de Verenigde Naties om de controverse over haar e-mails toe te lichten zal nooit president worden van de Verenigde Staten. Deze Hillary Clinton (...) gaf mogelijk het slechtste publieke optreden door een Amerikaans politicus sinds gouverneur Rick perry in 2011 53 seconden op de naam van een overheidsinstelling probeerde te komen en het moest afdoen met 'oeps'.

Ik bedoel niet dat Hillary nooit president zal worden. Ik bedoel dat deze Hillary nooit president zal worden. (...) Slimme Hillary Clinton lijkt een Domme Hillary Clinton uitgevonden te hebben om zichzelf te beschermen. Maar Slimme Hillary Clinton doet zichzelf geen plezier. Ze zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden om van Domme Hillary Clinton af te komen en een nieuw personage te vinden dat kan omgaan met moeilijke tijden. Want de persoon die zo'n vreselijke presentatie van zichzelf gaf heeft geen andere toekomst dan een smadelijke nederlaag.

De New York Post van vandaag.Beeld New York Post

Ruth Marcus, in The Washington Post.

Mijn reactie op de gebeurtenissen is een mengeling van ergernis, droevenis en een sterk gevoel van déjà vu. Het is ergerniswekkend omdat het allemaal zo onnodig is. Als je Clintons reden om privémail te gebruiken al zou accepteren: waarom zou ze volgens andere regels mogen spelen dan andere overheidsfunctionarissen, die twee apparaten gebruiken? Waarom waren zij en haar assistenten niet zorgvuldiger in het naleven van de regels, wetende dat haar gegevens gezocht zullen worden en gezien haar status.

Het is verdrietig omdat Clinton naar mijn inschatting een sterke presidentskandidaat is - slim, hardwerkend, gedisciplineerd, ervaren en nuchter. Het is een déjà vu vanwege haar gehakkel tijdens een persconferentie bijna 21 jaar geleden over haar handel in grondstoffen en vastgoedinvesteringen. (...) Toen weet ze haar gehakkel aan haar 'onervarenheid in Washington'.

Wat is nu het excuus?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden