Column

Het zorgvuldige werk van de politiek

Beeld de Volkskrant

Mark Rutte wil premier blijven. De manier waarop kan hem weinig schelen, maar een coalitie met de christelijke partijen lijkt hem wel gaaf. Daarom besloot hij deze week om tegen het Nederlands Dagblad, een christelijke krant, te vertellen dat hij met het wetsvoorstel over stervenshulp bij een 'voltooid leven' geen haast gaat maken, want het moet heel zorgvuldig gebeuren. Zijn eigen partij heeft dat plan ooit aangezwengeld, maar nu trapt hij dus tactisch op de rem.

Zo werkt politiek. Dat weet ik ook wel. Maar toch: er zijn nu, vandaag, in Nederland, hoogbejaarde mensen die genoeg hebben van het leven en niks liever willen dan sterven - niet omdat de zorg tekortschiet of omdat ze door familie onder druk worden gezet, maar gewoon: omdat het klaar is. Ze willen dood, zo snel mogelijk. En die mensen krijgen dus nu van hun eigen premier, de bekende liberaal Mark Rutte, te horen dat hij 'geen haast' heeft om ze te helpen.

Misschien over vier jaar, we kijken wel even.

Nu is zelfs Rutte niet zo schaamteloos dat hij zijn tactische afweging eerlijk zal toegeven, maar gelukkig is hij ook nog christen, dus heeft hij een excuus om opeens naast de SGP te hurken. De SGP is een partij die, als iemand graag dood wil, antwoordt dat het veel belangrijker is om eerst te kijken waaróm iemand dat wil en of het leven voor diegene misschien weer wáárdevol kan worden. Dat men er niet te licht over moet denken. En dat zorgvúldigheid belangrijk is.

Dat klinkt alsof degene die dood wil, daar zelf nog niet goed over heeft nagedacht. Alsof zijn omgeving tekortschiet. Alsof artsen of hulpverleners geneigd zijn om mensen met een dipje na vijf minuten geweeklaag te vermoorden. Alsof niet-gelovigen vinden dat je hier níét zorgvuldig mee moet omgaan. Het zijn domme en kwetsende insinuaties, maar we moeten er vooral heel veel respect voor hebben want ze komen voort uit een oud, diepgeworteld geloof.

De echte reden waarom christenen liever willen dat iemand eerst tien jaar dementeert voordat hij dood mag, is natuurlijk dat ze geloven dat God ons het leven heeft geschonken en je een gegeven paard nu eenmaal niet zomaar laat inslapen. De mens gáát niet over leven en dood, vinden zij. Tumoren wegsnijden mag trouwens wel, net als boeven doodmaken en oorlogen beginnen, maar als iemand op zijn 95ste zo langzamerhand genoeg heeft van het goddelijke cadeautje, moet hij de rit verplicht helemaal uitzitten.

Bij Nieuwsuur zat laatst Martin Kock, een meneer die al een hele tijd dood wil. Dat was al best indrukwekkend, maar op YouTube vertelt Kock zijn hele verhaal. Hij is levensmoe, al jaren, heeft met alle mogelijke hulpverleners gepraat, maar blijft bij zijn beslissing. Vrouw en kinderen heeft hij niet, hij laat niemand achter en is volkomen wilsbekwaam. Hij wil gewoon niet meer. Maar van de huidige wet mag dus niemand hem helpen, en hij mag ook geen Drion-pil kopen. Het enige wat mag, is zelf voor de trein springen. Want zo werkt politiek. Héél zorgvuldig.

Volg Jonathan van het Reve op Twitter: @JvhReve

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden