ColumnSheila Sitalsing

Het wordt nog buitengewoon spannend te volgen hoe de premier zich zal onderwerpen aan de corona-app

En nu moeten we dus aan een app. Om te kunnen traceren of we in de buurt van besmetters zijn geweest.

Een van de vele boeiende aspecten hieraan is dat die app ons zal worden opgedrongen door een regering die geleid wordt door een man die zijn hele politieke leven lang heeft gekoketteerd met het feit dat hij het liefst belt – en sms’t vooral, de man is de laatste der sms’ers – met een oude Nokia. Eentje met drukknopjes.

Een telefoon die niet geschikt is voor Android- of IOS-apps, iets wat de premier helemaal niet erg vindt. Toen de dj’s van Radio 538 hem vorig jaar feliciteerden met zijn verjaardag en informeerden of hij al gezellige felicitaties had ontvangen ‘in de Whatsappgroep van wereldleiders’, reageerde Rutte met een jolig: ‘Nee joh, ik heb die oude Nokia, ik kan niet in de groepsapp.’

Het wordt dus buitengewoon spannend om te volgen hoe de premier zich zal onderwerpen aan de corona-app.

De woordvoering daarover laat hij wijselijk over aan Hugo de Jonge, die niet moe wordt te benadrukken dat het allemaal reuze vrijwillig zal zijn. Om er in dezelfde ademstoot aan toe te voegen dat massaal gebruik van zo’n vind-en-volg-app een voorwaarde is om een voorzichtig begin te maken met het beëindigen van de burgeropsluiting.

Thuis drong het begrip ‘chantage’ zich aan ons op. Doe niet mee en je bent een asociaal, een lamlul die ‘niet wil dat we weer aan de slag kunnen’, zo’n massastrandganger wiens schuld het is dat niemand meer met goed fatsoen naar het strand durft.

Daar sta je dan. Als je geen smartphone hebt. Uit principe. Omdat je het onzin vindt. Omdat je je verzet tegen de technologisering van de samenleving. Omdat je een fundamenteel wantrouwen koestert jegens databoeren. Omdat je zo’n apparaat te duur vindt, of te ingewikkeld. Omdat je domweg gelukkig bent met je knopjestelefoon van Nokia.

Of als je wel een smartphone hebt, maar simpelweg niet van zins bent om een corona-app te installeren. Uit principe. Omdat je het onzin vindt.

Omdat je heel erg ongerust wordt wanneer je een minister hoort beweren dat ‘de privacy uiteraard gewaarborgd zal worden’, want je herinnert je nog de gretigheid waarmee de overheid sleepnetten over ons heen wilde leggen en systemen wilde implementeren waarmee hele volksstammen op voorhand werden aangemerkt als verdachte van eventuele uitkeringsfraude.

Omdat je naar de peilingen kijkt en je afvraagt of alle waarborgen en beloften na de verkiezingen van volgend jaar nog geldig zullen zijn.

Omdat je naar Klaas Dijkhoff hebt geluisterd, woensdag in de Tweede Kamer, en de fractievoorzitter van de grootste regeringspartij hebt horen pleiten voor ‘slimme apps die inzicht geven en ook mensen kunnen bijsturen als ze te veel risico nemen of als ze in contact zijn geweest met iemand die besmet is’. Bijgestuurd worden conform de normen van Klaas Dijkhoff, God bewaar me.

Privacy is geen luxe-artikel. Of een D66-hobby. Privacyregels zijn er om kwetsbare groepen te beschermen. Zieken, slachtoffers, getuigen, minderheden, bedreigden, minder bedeelden. Privacy gaat ook over het recht dingen níet te willen weten en over het recht informatie over jezelf niet te hoeven delen.

Ik vroeg aan de man in huis, die doorgeleerd heeft voor die dingen, of hij zo’n app zou installeren. Neen, zei hij. En hij begon een uiteenzetting over de broncode; hij zou eerst eisen die in te mogen zien.

Ik begon te googelen naar een Nokia. Je hebt er een voor nog geen 90 euro.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden