Column Arthur van Amerongen

Het werd hoog tijd dat ik wat aan het klimaat ging doen

Arthur van Amerongen

Het werd hoog tijd dat ik wat aan het klimaat ging doen. Een directe aanleiding was er niet, want in de Algarve schijnt de zon 3500 uur per jaar en we hebben de schoonste lucht van Europa.

Ik ben kinderloos en dat is goed voor het milieu. Maar de houtkachel blijft, want die is gezellig en stoken met eucalyptus, kurkeik en olijfboom ruikt hartstikke lekker.

De Mitsubishi Pajero uit 1985 is onmisbaar en kost maar 16 euro per jaar aan wegenbelasting dus die wegdoen is ook geen optie. Bovendien zijn de honden gewend aan het heerlijke geluid van de dieselmotor.

Pajero betekent overigens rukker in het Spaans dus daarom heet de jeep bij de oosterburen Montero.

Toen kreeg ik het lumineuze idee om in het vervolg met de trein naar Nederland te gaan. Mijn drastische klimaatprotest zou viraal gaan, want zonder mediale aandacht heeft zulks geen zin. 

Normaliter vlieg ik met Transavia voor minder dan vier tientjes naar Rotterdam want klimaathel Schiphol mijd ik als de pest. 

Ryanair is geen optie, want daar moet je in het vliegtuig voor toiletbezoek betalen en krasloten kopen en ik kan niet tegen dat triomfantelijke getoeter als ze geland zijn.

Ik ging eens kijken wat een treinreisje van Olhão naar het droeve moederland kostte.

Dat was schrikken: 500 euro voor een enkeltje en ik was dan twee etmalen onderweg. Bovendien zijn er Oost-Europese boevenbendes actief die gas in de slaapcoupé spuiten en iedereen beroven.

Ik weiger met Eurolines te reizen. Ooit ging ik met vrienden in zo’n stinkbus naar Sitges. Onze voorraad bier was al op bij Breda. Er zat geen toilet in de bus. De chauffeur was boos op mij en wilde geen plaspauze inlassen. Ik heb vervolgens dertig lege bierblikjes vol gezeken. Die gingen rollen toen de chauffeur plotseling op de rem ging staan.

Dus gewoon weer met Transavia.

Laatst kreeg ik zomaar een gratis drankje aangeboden van een knappe purser die in zijn vrije tijd dragqueen is. Hij vroeg me of ik al lid was van de Mile High Club. Ik moest hem teleurstellen, want in de jaren tachtig had ik een relatie met een stewardess van Transavia en tijdens een nachtvlucht naar Mombassa ben ik precies boven de evenaar toegetreden tot de Club. Even verderop snurkte Peter Legro en ik snapte waarom het personeel de legendarische Transavia-baas Meneer Orgel noemde, een palindroom. 

Zulke leuke dingen maak je nooit mee in de trein. Dan maar geen klimaat.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden