in 150 woorden Sander Donkers

Het was slimmer geweest de grap te bewaren tot ná zijn prijsopgave

Zelden voel ik mij minder opgewassen tegen het leven dan in het contact met mensen die over gemotoriseerde zaken gaan. Mannen in overalls, die je met een stalen gezicht vertellen dat de stuurkringbeugel gekinkeld moet worden, omdat het anders einde verhaal is. En dat daar een prijskaartje aan hangt.

Wat kan je terugzeggen? Toen ik met een kapotte dieselmotor naar een scheepswerf moest, raadde een vriend me humor aan. ‘Je mag me wel een poot uitdraaien’, moest ik zeggen, ‘maar geen twee.’ De gedachte was dat dit werfman glimlachend tot matiging van het prijskaartje zou bewegen.

Toen die me gierend op de schouders ramde – ‘géén twee, zegt-ie!’ – concludeerde ik dat deze strategie potentie heeft. Wel was het slimmer geweest de grap te bewaren tot ná zijn prijsopgave. Die was zeer gepeperd, maar werd nu gepresenteerd met een air van: alleen omdat we zo gelachen hebben, gabber. Had ik ineens geen poot meer om op te staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden