ingezonden brieven

Het redden van cultureel erfgoed is geen privézaak

De lezersbrieven van vrijdag 12 november.

Redactie
Het gebouw van Evides, ontworpen door Wim Quist, Rotterdam.
 Beeld ANP / Novum RegioFoto
Het gebouw van Evides, ontworpen door Wim Quist, Rotterdam.Beeld ANP / Novum RegioFoto

Brief van de dag

Hulde aan de rechter die het Rotterdamse waterbedrijf Evides een bouwstop heeft opgelegd, nadat de architect van het huidige gebouw, Wim Quist, een jaar geleden in het geweer is gekomen toen hij hoorde van de nieuwbouw plannen (V, 9/11). Dank aan de 91-jarige architect voor deze actie!

Ruim een jaar geleden werd in Arnhem de Blauwe Golven van Peter Struycken gered, een ontwerper die nog maar 82 jaar oud is, maar onmisbaar, zo is gebleken, waar het gaat om de aanpassing van zijn ontwerp tot een goed einde te brengen. En onlangs is in dezelfde stad het licht op groen komen te staan voor de restauratie van het AKU-complex, een rijksmonument uit 1960-61, gemaakt door de beeldhouwer Shinkichi Tajiri (1923-2009) en de architect Henk Brouwer (1920-1974). Hier mede dankzij de vasthoudendheid van hun kinderen. Mooie resultaten, maar treurig dat deze last op de schouders van direct betrokkenen komt te liggen en dat de redding van het cultureel erfgoed zo afhankelijk is geworden van het initiatief van enkele personen of taaie verenigingen als Heemschut.

Als betrokkene bij de laatste twee ‘acties’ heb ik gemerkt dat (semi-)overheidsinstellingen die dit aangaat, zich helaas te vaak koest houden.

Marga van Mechelen, Arnhem

Per persoon

In het artikel over de klimaattop in Glasgow (Ten eerste, 11/11) staat een Infographic met wereldwijde CO2-uitstoot per land. Een heel ander beeld is te zien wanneer we kijken naar de CO2-uitstoot per persoon. Deze is relatief klein voor China en India, en groot voor Europese landen en het Midden-Oosten (zie de Global Carbon Atlas).

Het is dus ook zeker een verdelingsvraagstuk tussen (energie)rijke en arme landen.

Klaas van den Berg, Enschede

Chinese autootjes

Leuk verhaal van Leen Vervaeke over de elektrische boodschappenautootjes in Liuzhou (Donderdag, 11/11). Ik werkte in 2017 voor een Chinees bedrijf (Shanghai) dat verf voor de automobielindustrie levert. De LiuZhou-productielijn was toe nog in ontwerpfase. Ik heb daar toen een presentatie gegeven over de ­verfapplicatie-opties en meegedacht over laklijn en specifieke ‘feest’-kleurtjes. Zo hebben die autootjes dus ook nog een, bescheiden, Nederlands tintje.

Willem Klinkenberg, Katwijk

Compliment

Ik kreeg zojuist een telefoontje inzake het contactonderzoek na mijn coronatest gisteren om 14.10 uur. Vanmorgen al zag ik de uitslag in mijn mailbox: corona-positief. De accurate vraagstelling betreffende mijn gezondheid (ik heb nergens last van), deed mij een compliment uitdelen voor de professionaliteit van deze GGD-medewerkers, waarna ik te horen kreeg dat ik de eerste was die een dergelijk compliment gaf in de afgelopen twee maanden.

Dat vind ik echt ongelooflijk.

Arnaud Kiers, Koudum

Hebzucht

Als het waar zou zijn dat de arbeidsmarkt de hoogste beloning geeft aan mensen die bereid zijn lange en onvoorspelbare werkweken te draaien (De kwestie, 10/11), dan zouden de verpleegkundigen, rioolontstoppers, beveiligers, schoonmakers, storingsmonteurs en pakjesbezorgers de verdeling thuis ook wel anders maken. Dat heeft met mannen en vrouwen niets te maken. Met hebzucht wel.

Maartje van Esch, Swalmen

Gelijke kansen

Volgens de NVM is het geven van gelijke kansen aan iedere huizenkoper ‘niet realistisch’ (Ten eerste, 10/11). Gelijke kansen kunnen echter wel degelijk realistisch zijn, als makelaars niet langer onder één hoedje zouden spelen. Het is daarom niet meer dan terecht dat minister Ollongren (Binnenlandse Zaken) ingrijpt.

René Geerling, Haarlem

Naald

Elke dag kun je al gauw dertien keer een close-up zien van een naald die een bovenarm wordt ingedrukt. Elke keer een gratis reclamespot voor de antivaxers. Mijn verzoek: stop daarmee en bedenk iets originelers.

Gerard Mensink, Vleuten

Dementie

De reportage over mensen met dementie raakt me (Magazine, 6/11). Enerzijds omdat een jonge, ambitieuze en gepassioneerde verpleegkundige zich hard maakt voor verbetering van de ouderenzorg.

Anderzijds omdat het stuk harde uitspraken bevat die geen goed beeld van de werkelijkheid geven. ‘Bizar, dat we mensen met dementie opsluiten’, aldus Teun Toebes. Opname op een gesloten afdeling is echter alleen mogelijk als de situatie thuis onhoudbaar is en iemand geen verzet toont tegen de gesloten deur.

Het negatieve imago dat het verpleeghuis helaas toch al heeft, wordt zo versterkt. Er is juist waardering voor het vak nodig.

Zsuzsika Arens, (specialist ouderengeneeskunde), Amsterdam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden