in 150 woordenPaulien Cornelisse

Het ontroerde mij dat ik rechtstreeks terug de tijd in keek

Uit een buurtboekenkastje pakte ik een prachtig boekje uit 1933, uitgegeven door de Wereldbibliotheek. Achterin stond: ‘Wat wil de Wereldbibliotheek’, en daaronder volgde iets wat we tegenwoordig een mission statement zouden noemen. ‘Wij willen bij allen die gedachteloos voortleven in een moeilijk maatschappelijk bestaan, de liefde doen ontwaken tot een hooger leven door zelfontwikkeling.’ En: ‘Wij willen allen de gelegenheid geven zich te omringen met een steeds aangroeienden geestelijke schat, waaruit zij altijd nieuwe levenskracht en frisschen levensmoed kunnen putten.’

Het ontroerde mij dat ik rechtstreeks terug de tijd in keek, toen de verheffingsgedachte nog leefde en cultuur daarmee iets noodzakelijks was. Wanneer is dit eigenlijk veranderd? Wanneer is kunst een hobby geworden?

Ik probeerde me voor te stellen hoe ik zou reageren als ik zo’n tekst in een hedendaags boek zou zien staan. Ik denk dat ik het aanmatigend zou vinden, of anders een smakeloos product van de marketingafdeling. Dit viel me tegen van mezelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden