Het ongewone leven van een heel gewone Fred Teeven

'Het was een mooie tijd', waren de woorden waarmee hij zijn afscheid aankondigde. Elf jaar actief geweest, waarvan ruim zes jaar als Kamerlid en ruim vier als staatssecretaris. 'Een mooie tijd.' Geen woord te veel. Heel gewoon, maar toch raak en ontroerend. Het is Fred Teeven ten voeten uit. Maar wie gaat er schuil achter de crimefighter, achter de man die je geen groter plezier kan doen dan hem ergens in de Ardèche een paar haringen in de grond te laten jassen?

Fred Teeven op vakantie.Beeld Erik Smits

Het was op een te warme zomerdag medio september dat De Betrouwbare Mannetjes op het idee kwamen om onder zijn eigen motto 'regels zijn regels' het verschijnsel Teeven te vereeuwigen. We konden eerlijk gezegd ook niet achterblijven na het succes van Gijp (René). En Kieft (Wim). En Hay (Barry). En Mark (Rutte). En nog een keer Gijp (weer René). De ene biografie gaat als een nog warmer broodje over de toonbank dan de andere. Zelfs van een van de leden van Team Kuipers ligt er een in de winkel (Björn). Nee, hoog tijd dat wij ook wat van die zoete eenlettergrepige bio-monnie binnenharken.

Voor Fred - Gewoon, een portret doken we diep in het fenomeen Teeven. Geboren als zoon van een meubelmaker in een arbeiderswijk in Haarlem, joeg hij er in zeven jaar de havo doorheen om zich via een deeltijdstudie op te werken tot officier van justitie. Mensen vragen zich vaak af: fervent judoka, fanatiek rugbyer, ruwe bolster, blanke pit, maar bovenal een heel gewone jongen, is dat nou Fred Teeven? Het antwoord is ja. Of, zoals zijn collega Ton Elias het ons treffend zei: 'What you see is what you Fred.'

Een onvermoeibare vechter, bovendien: 'inbrekersrisico' na een fatale inbraak in Diessen, de zelfmoord van Aleksandr Dolmatov, het proefverlof van Volkert van der G., drie keer raden wie het allemaal wel overleefde? De verdwenen telefoontjes met Jos van Rey, het hart onder de riem voor de in tuchtrechtelijke problemen verkerende Bram Moszkowicz, alles om Nederland veiliger te maken. Het is bijna te veel om op te noemen, maar we hebben het toch gedaan. In 23 heel gewone hoofdstukken.

Fred - Gewoon, een portretBeeld Volkskrant

Zijn stroeve start bij Leefbaar Nederland ('Nagel aan m'n doodskist'), zijn vertrek aldaar nadat Emile Ratelband door de partijleiding naar voren was geschoven ('Op hete kolen'). Ook de zogenoemde Teevendeal, genoemd naar Fred Teeven, die 'm uiteindelijk het Kamerlidmaatschap opleverde, komt terloops aan de orde in de hoofdstukken 'Voor Volk en Vaderland', 'Deze staatssecretaris buigt voor niemand', 'Ik zou het morgen weer doen', en het opzienbarende 'The Ard of the Deal', waarin Fred eindelijk een stukje van het tapijt oplicht over de betrokkenheid van een Kamerlid dat later zomaar minister werd. Wie dat precies is, houden we hier nog even in het midden. Maar als we een beetje doorwerken, zou diens lettergreep wel eens de AKO-kersthit van 2016 kunnen worden.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

En nu opvloggen!

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes, Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden