Het offerfeest en de middenschool

Eigenlijk wilde ik over het schoolplan van Ronald Plasterk schrijven, maar vandaag is het offerfeest. Een dag van vergeving en vrolijkheid.

Maar het laatste wat ik vandaag wil is vergeven en vrolijk zijn. Het offerfeest dat door de jongens en meisjes van de Nederlandse Moslim Omroep (NMO) aangegrepen zal worden om ons met nog meer amateuristische programma's te vervelen over de jaarlijkse bedevaart naar Mekka en Andalusische architectuur. In de krant lees ik dat ze voortdurend met elkaar in de clinch liggen. Het gaat om invloed, macht en geld. Vooral dat laatste. Het gaat om miljoenen.

Een paar Marokkanen maken op tribale manier ruzie met elkaar en laten daarmee zien hoe weinig ze zich echt interesseren voor het maken van interessante programma's. Laat ik het erop houden dat dit een straf van Allah is voor hun opportunisme en bekrompenheid.

Het offerfeest wordt maar een keer per jaar gevierd terwijl het plan van Plasterk ons nog wel even zal bezighouden. Ik ben trouwens voor een discussie over de middenschool. Geen middenschool op basis van 'we zijn allemaal gelijk, dus we zijn allemaal even dom', maar op basis van: 'te vroeg selecteren drukt een stempel op kinderen. In een middenschool is er meer tijd om ieders talent en vaardigheid zo goed mogelijk te laten uitkomen.'

Afgelopen vrijdag, tijdens dat andere feest, Sinterklaas, had ik het met een vriend over het plan van Plasterk. 'Ik ben kind van een plattelandsdokter. Kreeg een mavo-havo-advies op basis van mijn Cito-toets. Maar ik had een slechte dag.' Het is nog wel goed met hem gekomen. Hij is nu neurochirurg. 'Veel kinderen hebben tijdens zo'n toets een slechte dag. Alleen saaie kinderen hebben nooit slechte dagen.' Hij trok nog een fles wijn open.

Mijn cito-toets gaf aan dat ik zo snel als mogelijk richting de LTS geloosd moest worden. Mijn moeder stelde voor dat ik me zou aanmelden bij de huishoudschool. Iemand moest toch pannenkoeken bakken? Ik gaf bij de rapportbespreking aan dat ik de middelbare school wilde proberen. De meester slaakte een zucht. Een kind met pretenties, die kom je een keer in de zoveel tijd tegen. Ik was er zo een.

Na de brugklas mocht ik meteen naar de mavo. Mijn zus bleef in de brugklas zitten maar maakte daarna wel het vwo af. Zij kon in dat extra jaartje groeien. De mavo was gezellig maar verspilling van tijd. Vier jaar lang vroeg ik mezelf af wat ik er deed. Met elk offerfeest, na mijn maag volgegeten te hebben met lamsvlees, nam de wanhoop toe. Ik moest naar de havo anders zou mijn leven mislukt zijn. Mijn vader kon me niet helpen. Het lezen van een brief ging hem al moeilijk af.

Het offerfeest wordt gevierd omdat de God van de Joden Abraham ervan weerhield zijn zoon, Isaak, te offeren. In plaats daarvan gaf hij hem een lam. Slacht die maar. Het is een dag van verzoening en vreugde. Mijn wens is dat de middenschool van Plasterk een kans krijg en dat de NMO geen subsidie meer krijgt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden