Column Paul Onkenhout

Het Nederlands vrouwenelftal is, voor het eerst, meer dan een voetbalploeg

Wij zijn Nederland van Jan Smit en drie andere rasartiesten, John de Bever, André Rieu en Jack van Gelder, kwam deze week in de tipparade binnen op de 22ste plaats; een tegenvaller als je het mij vraagt, maar het kan nog goed komen. Het WK-voetbal voor vrouwen in Frankrijk is pas vrijdag begonnen. Vermoedelijk schiet Wij zijn Nederland komende week de Top-40 in.

De tekst is van Jan Smit. Dan weet je het wel. Wij, de jongens (?) en de meiden, zullen altijd blijven strijden, staan zij aan zij en laten van ons horen als we scoren. En, met een logica die niet iedereen even duidelijk zal zijn: Want wij zijn Nederland.

Jan Smit schreef Wij zijn Nederland om de ‘Oranje Leeuwinnen’ dit jaar alle steun te geven die ze verdienen, licht hij toe op jansmit.com. Het lied wordt ook gebruikt in een commercial van Blokker, de keten die in een laatste stuiptrekking niet erg goed gelijkende plastic poppetjes aanbiedt van Oranje.

Het bedrijfsleven ruikt geld. Het Nederlands vrouwenelftal is, voor het eerst, meer dan een voetbalploeg. Calvé biedt dezer dagen potten pindakaas aan waarop de naam staat van een van de vrouwen, of moet ik meiden zeggen, zoals iedereen zwijmelend doet.

Pindakaas à la Lieke Martens. Beeld Calvé

De aandacht van de media voor de ploeg en het WK is overweldigend. Er zit geen maat meer op. Het Algemeen Dagblad heeft vijf journalisten naar het WK gestuurd. De NOS zendt 31 wedstrijden rechtstreeks uit, de overige 21 zijn op internet te zien. Er zijn zes analytici in touw. Op alle wedstrijddagen wordt een talkshow uitgezonden, Studio France.

Volkskrant Magazine presenteerde twee weken geleden al een WK-special, de VARAgids doet dat deze week. De tijd dat in Nederland drie journalisten zich om het vrouwenvoetbal bekommerden, Annemarie Postma (Het Parool, onder meer), Henk Spaan en Willem Vissers, is gelukkig voorbij, maar de aandacht heeft hysterische trekjes gekregen.

Tegenwoordig houdt iedereen van Oranje, of doet alsof.  Vrouwenvoetbal is een teken van beschaving en vooruitgang en ik kijk er met veel plezier naar, soms, maar het WK-voetbal voor vrouwen wordt groter gemaakt dan het is, met alle onbenulligheden van dien.

Het AD schreef deze week een stukje over het nieuwe kapsel van rechtsbuiten Shanice van de Sanden, een ‘pantercoupe’. Van de Sanden is een ‘excentriekeling tussen de paardenstaarten’. Maar, schrijft het AD, knipogend, ‘wij beoordelen haar alleen op de voetbalprestaties, vanzelfsprekend.’ 

Behalve Jan Smit doken ook Frank Evenblij en Erik Dijkstra de studio in voor een WK-lied, en Claudia de Breij ook. Over het lied van Evenblij en Dijkstra kunnen we kort zijn: ‘Hoe kun je niet houden, van elf voetbalvrouwen, want ze zetten heel het land weer op zijn kop, dit feest gaan we bouwen, wil zelfs met ze trouwen, want Oranje daar kan niemand tegenop.’

De Breij leverde verreweg het beste lied af, in alle opzichten. Zie die Leeuwinnen is een ode aan de pioniers, de meisjes en vrouwen die voetbalden in een tijd dat de sport nog niet voor ze was opengesteld. In haar column in de VARAgids vergeleek ze de pioniers met Aletta Jacobs, de vrouw die in de 19de eeuw talloze maatschappelijke muren omver wierp.

‘Aletta Jacobs op voetbalschoenen’ – hier haak ik af. Had ik al gezegd dat de tekst van het WK-lied van Evenblij en Dijkstra (Hoe kun je niet houden, van elf voetbalvrouwen?) is geschreven door Sjoerd van Ramshorst, de man van de NOS die Studio France de komende weken gaat presenteren? Benieuwd naar zijn kritische vragen.

Dinsdag verspreidde de NOS het nieuws dat de Oranjevrouwen onderweg waren naar Frankrijk (‘Met de bus kwamen de speelsters aan op Rotterdam The Hague Airport’) en aansluitend dat ze waren aangekomen in Le Havre.

Een van de speelsters werd geciteerd. Ze zei dat ze blij was dat ze waren geland. Ik miste Bert Maalderink, voor het eerst van mijn leven, en dat zal de komende weken niet veranderen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden