column Loes Reijmer

Het muzikale gevoos van Merol is hoopgevend

Het was dinsdagochtend en ik stond met mijn dochter in badjas te dansen op Lekker met de meiden. De hit van Merol, inmiddels bijna vier miljoen keer beluisterd op Spotify, heeft een goede beat voor peuters. Dat van ‘lekker met de meiden aan de keta’ zou ik haar nog wel een keer uitleggen, over 134 jaar of zo, maar verder: niets aan de hand.

Toen sprong de streamingdienst op Hou je bek en bef me, de nieuwe single van de roodharige zangeres. Ik wierp een blik op mijn dochter, die gewoon doordanste, en moest snel bedenken hoe waarschijnlijk het zou zijn dat ze deze tekst zonder omhaal in de zandbak van het kinderdagverblijf zou reproduceren. Ja, dit kwam te vroeg.

De 28-jarige Merol zei iets interessants in het interview dat de Volkskrant die ochtend publiceerde. Ze vertelde dat ze beffen een onprettig woord vond. En juist daarom had ze er een liedje over geschreven. Meer openheid, minder preutsheid. ‘Als tieners meezingen met Hou je bek en bef me en beffen daardoor een normaler woord wordt, vind ik dat winst.’ In de videoclip dansen mannen in strak ondergoed om haar heen, een omdraaiing van de mores in veel muziekvideo’s. Zelfs een enkele reaguurder op Dumpert zou erdoor aan het denken zijn gezet, waarmee de video an sich al als een volledige feministische golf kan worden beschouwd.

En inderdaad, de jongeren op een Utrechts festival zongen luidkeels mee met het liedje. Het gebrek aan schroom doet denken aan de protestborden die de klimaatspijbelaars begin deze maand meetroonden. Dat waren, laten we zeggen, nogal eigentijdse varianten op ‘make love, not war’. ‘Fuck me, not the planet’, bijvoorbeeld. ‘Eat pussy, not cows’ en ‘Ride dicks, not cars’. Die borden werden opvallend vaak omhooggehouden door schoolmeisjes. Geen schaamte, ze poseerden er trots mee.

Ik herinner me nog goed hoe lastig het navigeren was in die vormende jaren. Je mocht niet preuts zijn, maar slet genoemd worden was erger. ‘Dat zijn hoerenschoenen’, zei een medestudent over mijn nieuwe rode pumps. Een vriendin kreeg een lesje imagobewaking van haar broer. ‘Niemand wil een afgelikte boterham’, waarschuwde hij haar. Dit waren jonge mannen die zichzelf zonder enige twijfel progressief zouden noemen, maar het toch nodig vonden om dit soort boodschappen mee te geven. ‘Meisjes wordt geleerd om informatie over hun identiteit buiten zichzelf te zoeken’, zei Emma Cline, schrijver van The Girls, in 2016 tegen Vogue. En dus herinneren we ons deze woorden nog precies.

Terwijl dertigers zich de oren blauw luisteren aan de podcasts van Esther Perel om meer te begrijpen van relaties en seks, lijkt er een jonge, zelfbewuste generatie te zijn opgestaan. ‘Eat pussy, not cows’ klinkt bijna Trumpiaans, met het essentiële verschil dat Trump opschepte over aanranding en dit gewoon een enthousiaste klimaatneutrale aansporing is.

Maar moet het allemaal zo expliciet, denkt u nu wellicht. Zo in your face, zo pornhub-op-een-presenteerblaadje? Het probleem schuilt in dat laatste. We zijn niet gewend om zo duidelijk over vrouwelijke seksualiteit te praten. Het lijkt al snel ongepast, ranzig. Laatst vertelde iemand dat ze tot haar eigen verbazing had zitten giechelen bij het woord vagina, tijdens een zwangerschapscursus nota bene.

Wat fijn dat jonge vrouwen straks goed kunnen aangeven wat ze wel en niet willen, zonder zich alleen al om de taal te generen. Daarom is het muzikale gevoos van Merol hoopgevend. De meiden gaan een mooie toekomst tegemoet. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden