Column Aaf Brandt Corstius

Het leven van Aaf gaat keihard veranderen: ze drukte zich één keer op

Elektronisch lezen klinkt net zo tragisch als elektronisch roken, maar toch is het niet zo. Er is niets fijner dan boven op een berg in Spanje ineens te besluiten dat je een bepaald boek nu wilt lezen, je e-reader te pakken en dat boek acuut te kopen. Er moet wel wifi zijn op die berg, maar tegenwoordig heeft bijna elke berg wifi.

Het leidt wel tot een raar soort lezen. Althans, bij mij. Ik lees veel boeken alleen nog via voorproefje en recensies, want in de winkel van Amazon kun je van elk boek een gratis voorproefje krijgen – de eerste tien bladzijden, zoiets, van een boek. En al die lezersrecensies, natuurlijk.

Vooral als het rare zelfhulpboeken zijn met maar één handige tip (een favoriet genre van mij) lees ik ze via samples en recensies. Dat zijn boeken van het soort ‘Word fit in dertig dagen’, of ‘Ren als een Keniaan’, of ‘Kom van al je slechte gewoontes af in dertig dagen’. (Je kunt bijna alles leren in dertig dagen, behalve rennen als een Keniaan.)

Het spijt me voor de schrijver van Ren als een Keniaan, en ik vind het sowieso nogal nadelig voor mijn hele beroepsgroep, maar sommige boeken heb ik na de sample en de recensies al uit.

Op deze manier las ik eergisteren het boek Mini Habits. De titel sprak me aan. Vooral het woord mini. De schrijver van Mini Habits vindt dat je jezelf geen grote doelen moet stellen. Want die ga je toch niet uitvoeren. Je moet ze klein houden. Belachelijk klein. Bijvoorbeeld: één buikspieroefening per dag doen. Of: elke dag twee bladzijden lezen.

De schrijver beweert dat je eigen slome zelf, die nooit eens iets wil doen, zich onmogelijk kan verzetten tegen zo’n piepklein voornemen. Iedereens slome zelf gaat protesteren na twee dagen trainen voor de marathon. Maar niemands slome zelf verzet zich tegen het doen van één buikspieroefening. Daar is je slome zelf namelijk te sloom voor. Je vliegt, zegt de schrijver van Mini Habits, onder de radar van je eigen tegenzin.

Daarna wordt zo’n klein voornemen – als ik de honderden enthousiaste recensies moet geloven – vanzelf een gewoonte. En je gaat vanzelf meer doen. Je doet bijvoorbeeld twintig buikspieroefeningen, omdat je toch al op de grond ligt. Of je gaat tien minuten schoonmaken, als je je had voorgenomen om één minuut schoon te maken. En zo heb je binnen de kortste keren, nou ja, binnen een paar jaar, een schoon huis.

Er is iets gebeurd in plaats van niets. En je bent niet kwaad op jezelf omdat je de marathon niet gerend hebt.

Ik vertelde dit de ochtend na het lezen extatisch aan mijn gezin, kondigde aan dat ik NU ging beginnen en drukte me één keer op. Daarna juichte ik. Ze keken me meewarig aan. Zij hebben nog geen idee hoe keihard mijn leven gaat veranderen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.