Opinie

'Het leven is geen orgasme, maar we willen allen even de Wolf of Wall Street zijn'

Student Mike Soyer kreeg halverwege de film The Wolf of Wall Street zin in een lijntje, geld verdienen en hoeren neuken. 'Ik, een niet-rokende, sporadisch drinkende, sportieve en nuchtere jongen van 24 jaar.'

Ergens halverwege The Wolf of Wall Street was ik klaar voor een lijntje. Geld verdienen, hoeren neuken, coke snuiven en na de zoveelste waanzinnige lachkick met mijn beste vrienden, begroet worden door een heerlijke, diepe slaap. Lichamelijke aftakeling, ethiek - who cares? Over een tijdje ben ik dood en toch zit ik daar maar, nuchter achter m'n computertje, braaf mijn studie af te ronden. Ik wilde een kleermaker zodat ik strak in het pak bij de Zuidas kon aankloppen.

Ik, een niet-rokende, niet snuivende, slechts sporadisch drinkende, verslavingsongevoelige, sportieve en nuchtere jongen van 24 jaar die bij het zien van de - aan iedereen aan te raden - documentaire Inside Job nog verbijsterd walgde van de criminele praktijken die de financiële crisis inluidden en die geen fiscaal recht, maar rechtsfilosofie ging studeren.

Verleidelijke geld-drugs-en-seks-wereld
In zijn vijfde film met Leonardo di Caprio, die grappiger is dan alle Hangover's bij elkaar, brengt Martin Scorsese zijn publiek, zeker in de eerste 90 minuten, volledig in de ban van een verleidelijke geld-drugs-en-seks-wereld. Hilariteit en bevrediging alom in de bioscoopzaal, waar nog net niet in navolging van Donnie en Hanna (twee onvergetelijke rollen van Jonah Hill en Matthew McConaughey) werd overgegaan tot daadwerkelijke masturbatie. Jordan Belfort, zoals 'Wolfie' werkelijk heet, is duidelijk niet de enige briljante salesman, al zijn Scorsese's 'producten' natuurlijk wat gemakkelijker te slijten dan een simpele pen.

Beeld uit de film The Wolf of Wall Street Beeld ap
 
Eerst is er de volledige extase waarbij je zelfs tussen neukpartijen door je erectie behoudt, een aantal jaar later pers je krampachtig de laatste druppels geilheid eruit en tot slot is alle passie verdwenen en heeft de zeldzame seks veel weg van een wederzijdse verkrachting

De drie scènes (Spoiler Alert!) waarin Di Caprio het bed deelt met zijn krankzinnig mooie tegenspeelster Margot Robbie (Naomi) verbeelden het rooskleurige verloop van een doorsnee huwelijk en zijn metaforisch voor het verloop van de film en het leven van Belfort.

Eerst is er de volledige (11-seconden durende) extase waarbij je zelfs tussen neukpartijen door je erectie behoudt, een aantal jaar later pers je - met of zonder hulpmiddelen - alweer krampachtig de laatste druppels geilheid eruit (al kunnen slechts weinig echtparen elkaar berijden op een deken van bankbiljetten) en tot slot is alle passie verdwenen en heeft de zeldzame seks veel weg van een wederzijdse verkrachting.

Verval
Van extase via waanzin naar verval. Ik kan niet wachten om de ware te ontmoeten.

Gelukkig was ik rond het einde van de film deels terug op aarde - al betwijfel ik sterk of dat voor al mijn mede-bioscoopgangers gold - en denk ik zelfs wat aardigheden te hebben opgestoken.

Niemand wil nuchter sterven. Nuchter zijn fucking sucks. We hebben allemaal ergens het verlangen, bij de één meer weggestopt dan bij de ander, om, op zijn minst even, een soort Jordan Belfort te zijn. Zelfs de FBI-agent die hem uiteindelijk arresteert. Hoe kon hij hier in godsnaam anders zo lang mee wegkomen?

Beeld uit de film The Wolf of Wall Street Beeld ap
 
Niemand wil nuchter sterven. Nuchter zijn fucking sucks. We hebben allemaal ergens het verlangen, bij de één meer weggestopt dan bij de ander, om, op zijn minst even, een soort Jordan Belfort te zijn

Hogere sferen
We zijn een stel perverse, ijdele, kortzichtige, egoïstische, grootheidswaanzinnige wezentjes. Erkenning is altijd beter dan ontkenning en zeker beter dan blinde veroordeling. Want, 'kies je cliché': we hebben allemaal goede en slechte kanten. Een gezond financieel systeem prikkelt de goede en beteugelt de slechte, ook al levert dat, helaas, minder vermakelijke films op.

Verliefdheid verwelkt, seks wordt minder geil, drugs verliezen hun effect en zelfs met een onuitputbare lading fun coupons kun je, meestal, justitie niet blijven ontlopen. Het leven is geen orgasme. Iemand die zegt permanent gelukkig te zijn, liegt.

Gelukkig hoeven we niet zo ver te gaan als Jordan Belfort om aan nuchterheid te ontsnappen. Niet alleen geld, drugs en seks brengen je in hogere sferen. Dat kan van alles zijn, waaronder, ironisch genoeg, kijken naar The Wolf of Wall Street.

Mike Jr. Soyer is masterstudent rechtsfilosofie aan de Universiteit van Leiden.

Beeld uit de film The Wolf of Wall Street Beeld ap
 
We zijn een stel perverse, ijdele, kortzichtige, egoïstische, grootheidswaanzinnige wezentjes. Erkenning is altijd beter dan ontkenning en zeker beter dan blinde veroordeling
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden