Het komt niet vanzelf goed met onze onlineprivacy, al sterft Facebook binnen afzienbare termijn

Beeld de Volkskrant

Waarom, vroeg ik aan mijn jongste dochter, mag ik geen foto’s meer van je nemen?

Omdat je ze aan andere mensen laat zien, zei ze terug. Op Facebook, en op appgroepjes met vriendinnen van je en andere mensen die ik niet ken.

Daar zat wat in.

Toch vroeg ik: waarom mag dat niet?

Omdat ik me toch ook niet op straat verkleed, zei ze. Dit is precíes hetzelfde.

Ze zit op de basisschool, is van de generatie die Facebook een bejaardensoos vindt, whatsappgroepjes met argwaan aanschouwt en in zijn algemeenheid het delen van elkaars foto’s een dubieuze handeling vindt. Volgens de generatieonderzoekers en kindermarketingmensen is ze van de generatie-Z, dat zijn kinderen en jonge mensen die hun halve korte leven al online zijn, eerst als willoze accessoire in de online-fotoalbumpjes en de Facebookprofielen van hun ouders, later zelf de onze terroriseren het huishouden voornamelijk met filmpjes van Dylan Haegens en van StukTV. Ze zijn gesteld op hun privacy, zeggen de jongerenonderzoekers, of denken er in elk geval over na, ze vermijden de fouten van de generaties vóór hen, die alles liken, alles delen, alles weggeven aan databoeren zonder te beseffen dat er goudgeld aan ze wordt verdiend.

Dat laatste weet ik niet zo zeker, want ook generatie-Z’ers plempen Instagram vol selfies en vergeten soms hun account op Musical.ly op privé te zetten, waardoor ze binnen de kortste keren een sleep geile mannen achter zich aan hebben. Mijn dochter die zich niet op straat zal verkleden geeft vol argeloos vertrouwen haar echte adres aan de eerste de beste Rus mee als dat haar gratis toegang biedt tot een onlinespelletje. Als ik dan ontsteld ‘niet doen!’ roep, zegt ze dat ze heus wel uitkijkt en met het oog op de voorzichtigheid de Rus míjn naam heeft opgegeven in plaats van de hare. Moet je toch weer bang zijn voor een Rus in de achtertuin.

Het komt dus niet vanzelf goed met onze onlineprivacy, ook al sterft Facebook binnen afzienbare termijn (zie hierboven onder ‘bejaardensoos’). Daarom is het zaak mensen te koesteren als Max Schrems, de Oostenrijker die in 2011 al in opstand kwam tegen Facebook wegens het ongecontroleerd opslaan van zijn data, voor het Europese Hof van Justitie een belangrijke overwinning boekte, en tegenwoordig de non-profit organisatie NOYB (None Of Your Business) runt. De Financial Times wijdde dit weekend twee pagina’s aan hem. Daarin zegt hij behartigenswaardige dingen als ‘in vergelijking met Facebook is Cambridge Analytica de kinderafdeling’, en: we lopen het risico dat de macht over onze levens verschuift van verkozen beleidsmakers en politici naar een zelfbenoemde kliek in Silicon Valley.

Op 25 mei treedt de nieuwe Europese wet voor databescherming, GDPR, in werking volgens vriend en vijand een ‘enorme stap’, die onder meer voorziet in hoge boetes voor bedrijven die de privacy van hun klanten in Europa te grabbel gooien. Schrems staat al in de startblokken om met NOYB op 25 mei de eerste aanklacht bij de autoriteiten in te dienen. Dat belooft een spektakel waar ook mijn dochters wel bij zullen varen.

Je schrijft toch niet over me, vragen mijn dochters geregeld. Uiterst zelden, zeg ik dan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden