Column Peter Buwalda

Het klinkt veelbelovend, Jezus terug op aarde, maar zo gezellig wordt het niet

We hebben mooie feestdagen hier.

Jezus Christus aan het kruis. Foto Ton Koene

Gisteren was het, even rekenen, 1985 jaar geleden dat Jezus een pakje sigaretten ging halen, want daar begint die zogenaamde Hemelvaart inmiddels op te lijken. Hij zou zo terug zijn – nog tijdens het leven van zijn apostelen. Staat in z’n bio, en niet in een voetnoot, maar in harde quotes van de Lord zelf, wel een keer of vijf, ‘Voorwaar ik zeg u’, – tegen Lucas, tegen Marcus, tegen Matteüs, tegen Johannes, en tegen Vonne van der Meer en Willem Jan Otten.

Er is niks van terechtgekomen, dat moge duidelijk zijn. Nu staat er wel meer fake news in de Bijbel, maar dit lijkt me een kwestie van slecht redigeren. Ik bedoel, Jezus stierf al in 33 na zichzelf, terwijl het Nieuwe Testament op z’n vroegst rond 70 in de boekhandel lag. Het was dus al wel duidelijk dat de Verlosser ‘vertraging’ had opgelopen. Een slimme evangelist had Jezus’ beloftes afgezwakt, zou je denken. ‘Voorwaar ik zeg u – je ziet me wel verschijnen.’ ‘Voorwaar ik zeg u – tot in de pruimentijd.’ ‘Voorwaar ik zeg u – manjana, manjana.’ Zoiets. Anders had God Sven Kockelmann er wel op afgestuurd.

Ondertussen hoeven we niet rouwig te zijn. De meeste types die even een pakje sigaretten gaan halen, ben je liever kwijt dan rijk. Het klinkt veelbelovend, Jezus terug op aarde, maar zo gezellig wordt het niet. Voor deze theologische column ben ik er serieus ingedoken, in Hemelvaart, en dan met name hoe de saga will continue. Wat ik niet wist: de op stapel staande Bijbel-delen worden een tikje Tolkien. Ik kende Johannes wel, met z’n apocalyps, maar ik focuste altijd op die vier ruiters. Die komen ook, tuurlijk – maar het is toch vooral Jézus z’n feest. En die heeft niet toevallig de Dag des Oordeels uitgekozen – mijn god, zeg.

Deze week zag ik een foto van een fris gekapte Sinterklaas, kardinaal Eijk van Utrecht. Aan zijn wrede glunder zag je dat hij precies weet wat de Here Jezus in petto heeft. Het komt erop neer dat iedereen die niet gelooft, eraan moet. Het wordt een veldslag à la The Lord of the Rings, Jezus is pissed off, hij trekt met zijn legers van ouwelvreters op tegen de troepenmacht van de Duivel – een soort Orks. Ongelovigen, ketters, ook wel: de wetteloze mens.

Wij dus. Nou goed – half Nederland. Zodra we militair verpletterd zijn, gaan we naar de hel, waarna Jezus een 1.000-jarig rijk opent voor alle ChristenUnie-stemmers en de braafste CDA’ers. Zalig Pasen.

Wat wel grappig is, of misschien toch niet: de Messias komt heel onverwachts. We herkennen hem niet meteen, staat in de Bijbel. Eerst maken we vergissingen. Is het Elvis? Is het André Rouvoet? Kjeld Nuis?

De voortekenen bestaan uit oorlogen, volkeren en koninkrijken vallen elkaar aan, er zullen hongersnoden zijn, de aarde zal beven. Ten slotte worden de christenen flink in de tang genomen. En pas dan, als een dief in de nacht, komt Jezus terug.

Ik las dit, en ik moet zeggen: aan alle voorwaarden is in ruime mate voldaan, dat moeten we een kardinaal als Eijk nageven. Die ziet de bui terecht hangen, denk ik. En Jezus is inderdaad heel anders dan we hem altijd hebben voorgesteld, want hij is er natuurlijk al, en hij heet Donald Trump. Hij is de Messias.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.