COLUMNArthur van Amerongen

Het kan geen toeval zijn dat mijn geboortedag twee dagen na Allerzielen is. Een confrontatie met mijn sterfelijkheid

Bij een kraampje op de Avenida da República in Olhão at ik voor het eerst dit jaar gepofte kastanjes. Deze lekkernij is een voorbode van de winter, maar ik liep nog steeds op jezussandalen en in een luchtige Demis Roussos-kaftan, die binnen afzienbare tijd tussen de mottenballen gaat rusten.

Een zeebriesje woei door mijn kruis, op het dak van de kerk zat een ooievaar te chillen in zijn nest en de terrasjes waren afgeladen met druk kwebbelende pimpelaars.

Ik heb een hele ordinaire kant en maakte prompt een Instagrammetje van dit zomers tafereel, enkel en alleen om de stumperds in het tragische moederland scheel van jaloezie te maken.

Inmiddels zat de elf in de klok: tijd voor een welverdiende kopstoot. Bier met een neutje verhoogt de feeststemming al hebben ze me in de detox van de Jellinek wijsgemaakt dat dit drinkpatroon kinderachtig vluchtgedrag is.

Net als de Portugezen ben ik in deze periode licht opgewonden, want we vieren achtereenvolgens Halloween (dat hier Heksennacht heet), Allerheiligen, Allerzielen én Sint Maarten.

En dan ben ik ook nog eens jarig op 4 november. Ik geloof helemaal niet in sterrenbeelden, maar heb mij door een betrouwbare astroloog laten vertellen dat de schorpioen het enige interessante en relevante gesternte is.

Dat klopt, want ook deze persoonlijkheden zijn geboren op 4 november: Freddy Heineken, Luis Figo, Tim Douwsma, Hannelore Knuts, Paus Theodorus II, Sean Combs en last but not least de onvergetelijke volksheld Lodewijk ‘kleptocratentaks’ de Waal.

Het kan geen toeval zijn dat mijn geboortedag twee dagen na Allerzielen is. Hierdoor word ik ieder jaar rond deze tijd weer geconfronteerd met mijn sterfelijkheid. Het permanente geflirt met die goeie ouwe Magere Hein heeft geresulteerd in een weergaloze joie de vivre (een afgrijselijk jeukwoord dat ik eigenlijk nooit gebruik) en dood zijn lijkt mij vooral vervelend als niemand de tombe komt schoonschrobben op mijn verjaardag of op Allerzielen.

Daarom laat ik in mijn grafsteen een tekstje van Blind Lemon Jefferson in de vertaling van Meindert Talma beitelen:

een laatste ding dat ik je nog wil vragen

hou alsjeblieft mijn graf schoon.

In Nederland wordt je geraamte na vijf jaar geruimd als de nabestaanden niet willen schokken en in een knus knekelgraf tussen de beenderen van jan en alleman gedumpt. 

Over mijn lijk! Daarom koop ik eeuwigdurende grafrust. Zulks kost net als mijn praalgraf geen drol en is andermaal het levende bewijs dat ik in een aards paradijs woon.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden